Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

De nieuwe werkgever heet Itineris en de manier waarop ik er verzeild ben geraakt berust op de toevalligheden en op het feit dat heel wat blokjes op miraculeuze wijze in elkaar vielen: een ex-klasgenoot uit het middelbaar stampte dit bedrijf uit de grond, ex-studiegenoten van op den univ amuseren zich er ook al geruime tijd op de werkvloer en al pratend kwamen we tot de conclusie dat B.I. een wereldje was waarin ik voor Itineris van waarde zou kunnen zijn en waar ik mijn overanalytische hersenmassa op dolle wijze zou kunnen verwennen. Een uitdaging, verdorie! En wat voor eentje!

Itineris doet aan implementaties van, consultancy op het vlak van en het construeren van oplossingen voor de utility sector (electriciteit, gas, water, …) met behulp van Dynamics AX, de ERP-omgeving van de hand van Microsoft. Niet alleen is dit bedrijf de laatste jaren gigantisch gegroeid, ze zijn keihard van plan om de volgende jaren nog veel zwaarder op dit élan verder te gaan, mede dankzij investeringen door o.m. de Vlaamse investeringsmaatschappij PMV.

Door plotse nieuwe projecten is Itineris dan ook nog steeds op zoek naar nog straffe mannen en vrouwen met talent. Ervaring in de nutssector is geen must (wel een troef), ervaring met ERP-systemen wel (al hoeft dit geen Dynamics AX te zijn, kennis van SAP, PeopleSoft en consoorten is ook OK). Er lopen alvast vacatures voor senior Test Consultant, senior/medior Functional Consultant en AX Developer (de functieomschrijvingen vind je hieronder).

Geïnteresseerden mogen mij uiteraard hun CV opsturen (dominiek(at)gmail(punt)com), dan breng ik jullie met de juiste personen in contact. Je kan natuurlijk ook rechtstreeks reageren op het mailadres dat in de functiebeschrijvingen neergepend staat, maar dan zou ik het uiteraard fijn vinden als jullie mij als referentie vermelden. Ha ja, want dan hangt er voor mij ook een cadeautje aan vast, daar wind ik geen doekjes om.

Want vooral: hey, misschien worden we wel collega’s!?

• Test coordinator
• Test analyst
• Functional consultant
• AX Developer

Het artikel start alvast met een situatie die uit het leven gegrepen is: een aantal collega’s hebben bloed, zweet en tranen in een project gestopt, maar zonder verdere uitleg voert de CEO van het bedrijf dat project af… Met alle gevolgen vandien. De situatie is alvast bijzonder schrijnend omdat het zo herkenbaar is: op zo een manier worden veel werknemers regelmatig behandeld.

Ik roep het alvast uit tot een must-read artikel, vooral voor mensen die verantwoordelijk zijn voor anderen op het werk of in andere projecten, al kan het ongetwijfeld ook in het dagdagelijkse leven toegepast worden: door mensen te respecteren, win je alleen maar; door vanuit een ivoren toren beslissingen te nemen, doe je alleen maar aan verspilling en leid je ook tot niet-ingeschat of moeilijk berekenbaar verlies. Op elk vlak.

Een PDF van de column vind je alvast hier. Boeiend artikel!

We are entering a new 6- to 7-year cycle of IT growth and innovation that Forrester calls Smart Computing

Ook de mogelijke onderliggende drijfveren voor een dergelijke uitgesproken groei, worden mooi in het artikel samengevat :

a) Als de economie aantrekt zal de vraag naar ICT ook terug aantrekken, logisch.  Bij de banken, de grootverbruikers van ICT, is deze trend al zeer duidelijk.  De rest zal volgen.
b) het wordt hoe langer meer een demografische noodzaak om meer te gaan automatiseren.  Immers vanaf 2010, en dit was al lang voorspeld, is er globaal gezien, meer uitstroom dan instroom in de arbeidsmarkt, maw de vergrijzing slaat toe.  Dit heeft voor gevolg dat, willen de onze levensstandaard behouden, we met minder mensen minstens evenveel moeten gaan doen: automatiseren is de boodschap en tenslotte
c) in het zeer recente verleden en vandaag nog zijn er veel ontslagen.  Als de economie aantrekt zal men eerder geneigd zijn om eerst te gaan automatiseren eerder dan terug aan te werven.

Over de mogelijke gevolgen van een dergelijke IT-boom blijft het artikel echter redelijk vaag, er worden enkel een aantal mogelijke trends aangehaald die vrij technisch zijn van aard en de groeipijnen die daarmee gepaard kunnen gaan. Toch lijkt een voorspelling als bovenstaande mij een aantal bijzonder zware sociale consequenties – voornamelijk op de arbeidsmarkt dan – te hebben, die hier spijtig genoeg niet echt aan bod komen. Vandaar: bij deze graag mijn aanvulling op het geciteerde artikel…

Een plotse structurele groei van ICT als gevolg van de 3 geciteerde drijfveren, zal leiden tot een arbeidsmarkt die op bijzonder lelijke en nog maar weinig geziene wijze ontwricht is:

• IT-ers gaan nog meer gegeerd zijn dan in de eerste jaren van de 21ste eeuw al het geval was. De wet van vraag en beperkte aanbod zal er dan ook toe leiden dat hun profielen bijzonder duur gaan worden: nog meer dan ooit tevoren gaan IT-technische profielen monsterweddes durven vragen op sollicitatiegesprekken en gaan ze die krijgen ook (als het goede profielen zijn, tenminste). Voor sommige bedrijven (zeker KMO’s en dergelijke) zal het niet langer haalbaar zijn echt IT-talent in huis te houden, de uitdaging voor bedrijven zal worden om het deze mensen naar hun zin te maken zodat weglopen niet interessant lijkt. Lastig, van die verwende profielen!
• Andere weggesaneerde werknemers gaan minder snel vervangen worden (zie reden c)), zodat de marktwaarde van andere profielen net naar beneden zal gaan: zolang er veel werklozen in branche x of y zitten, zullen die bereid zijn aan lagere voorwaarden te werken dan hun tewerkgestelde specialisatiegenoten. Die laatsten kunnen dan ook vergeten dat hun loon of consoorten plots een serieuze boost gaat krijgen: er is voldoende goedkoper alternatief op de markt te vinden!

Dus: de waarde van technische profielen gaat de lucht in, die van minder technische gaat naar beneden en er zal een loonkloof geslagen worden die groter is dan ooit tevoren. (Voor alle duidelijkheid: dit kan bijzonder tijdelijk zijn. Als er dan plotseling 5 jaar later een grote lading verse informatici overslaat, zou die markt wel eens weer verzadigd kunnen worden en de balans omslaan in de andere richting).

Hier zouden heel wat bedrijven last van kunnen ondervinden: kleine, ambitieuze organisaties kunnen zich misschien nog amper IT-profielen permitteren, maar ook de groten – die met big bucks staan te zwaaien – zouden er te kort hebben. En uiteindelijk zouden deze extra kosten puur doorgerekend worden aan de klanten: consumenten, mensen met een spaarrekening, … Dit zou nefast kunnen zijn voor een lokale, nationale of zelfs internationale economie en voor nog meer ongelijkheid en tragedies kunnen zorgen dan een “puur” economische crisis zoals we die in 2009 beleefden. De enige remedie daartegen? Een kunstmatige injectie in die arbeidsmarkt van nieuw IT-bloed…

1. Bedrijven hoeven niet mee te doen aan dergelijk opbod, maar kunnen op alternatieve wijze investeren in hun IT. Door werknemers uit andere afdelingen om te scholen bijvoorbeeld. Met alle voordelen vandien: die mensen kennen het bedrijf al en kijken/keken vaak heel anders tegen bepaalde problemen of opportuniteiten aan dan puur functioneel-technische IT-ers.
Bedrijven met ballen plukken de sterkste profielen uit hun meest kritische afdelingen weg en laten die omscholen tot informatici (analisten, eventueel zelfs programmeurs, administrators, …). Niet alleen wordt de eigen informatica-afdeling daar beter van, maar kunnen ook die voormalige afdelingen de vruchten plukken, doordat iemand met kennis van hun projecten, prioriteiten, frustraties en aspiraties voor de betere technische ondersteuning gaat zorgen.
Belangrijk in die optiek is dan uiteraard wel dat dit door clausules in het project beschermd wordt: het zou jammer zijn als een bedrijf een aantal maanden in een sterk profiel investeert en die daarna vrijwillig vertrekt of door een ander bedrijf weggelokt wordt.

2. Zoals er op vandaag headhunters en selectiekantoren zijn, ontstaat er een nieuwe opportuniteit op de arbeidsmarkt: omschoolkantoren. Bedrijven die continu vinger aan de pols houden m.b.t. de gevraagde IT-technische profielen op de arbeidsmarkt en met niet-technische mensen die bereid zijn om zich om te scholen tot IT-er. Omschoolkantoren halen dergelijke profielen op hun payroll binnen tegen een relatief laag loon, scholen dezen in een aantal maanden om en gaan vervolgens deze profielen een hoger, marktconform loon aanbieden en (1) ofwel outsourcen tegen een dagtarief aan bedrijven die dit nodig hebben, (2) ofwel tegen een rendabele selectiefee “doorverkopen” aan geïnteresseerde bedrijven. Koehandel met mensen, als het ware…

3. De terugkeer van outsourcing naar “lageloonlanden”. Er werd daar de afgelopen jaren op teruggekomen door heel wat bedrijven, maar ik ben er zeker van dat deze trend zich opnieuw zal voordoen. En maar goed ook: waarom zouden we geen goede profielen uit andere landen de kans geven het werk te doen waar bij ons niet langer voor te betalen valt?
Het is dan ook belangrijk dat de smet van dergelijke outsourcing verdwijnt: het is niet schandalig en voluit profiterend om werk uit te besteden naar landen met veel lagere lonen. Integendeel: bedrijven die er voor zorgen dat er aldus op duurzame wijze jobs in een armer land gecreëerd worden, doen aan ontwikkelingshulp die veel blijvender is en beter resultaat kan hebben dan gewone “donaties” aan zo een land: er wordt hoop gecreëerd, koopkracht, mensen worden geholpen om zelf hun land/streek op te waarderen, om geld te verdienen dat ze zelf in eigen regio kunnen investeren.

Volgens mij gaan de echt slimme (IT-)bedrijven voor een combinatie gaan van outsourcing naar lageloonlanden (voor al het werk dat in principe niét in België gedaan moet worden: codering, ontwerpen, ontwikkeling, …), gecombineerd met sterk coördinerende profielen in eigen land die voornamelijk instaan voor :

• projectbeheer
• communicatie naar de klanten
• communicatie naar de ontwikkelaars far away
• snelle bugfixes en/of ontwikkelingen waar de klant bereid is iets meer voor te betalen

Ik startte mijn loopbaan in de textielsector en daar gold 10 jaar geleden al deze zelfde wetmatigheid :

• Belgische bedrijven waren niet meer concurrentieel om aan massaproductie te doen: tienduizenden meters van een zelfde stofje konden veel beter in pakweg China geproduceerd worden dan bij ons. De kwaliteit was nauwelijks slechter, maar de kostprijs zorgde wel voor het doorslaggevende verschil: het was goedkoper om zaken in China te maken en naar België te transporteren dan het hier zelf te maken!
• Maar sommige zaken waren te geavanceerd om in zulke landen te laten die, die écht gespecialiseerde taken bleven in België. Voor geavanceerde productie, waar kwaliteit en onderscheidendheid de absolute maatstaf was, is een klant steeds bereid te betalen.
  Zo herinner ik me dat er in onze productie-eenheid een kleine hoeveelheid stof moest aangemaakt worden waarin gouden draden geweven waren, voor de één of andere tsaar uit het Midden-Oosten. Reken maar dat die bereid was te betalen!
• En soms, als een klant écht in de shit zat, moest productie snel kunnen gaan en geleverd worden. Ook dan vond productie in België plaats en werd de klant heel snel beleverd. Tegen een meerprijs, dat spreekt. Maar ook in geval van nood betaalt men ook daar graag de lokale meerkost voor.

Voor IT-werkzaamheden (zeker als de nood eraan en de bijhorende lonen gaan ontploffen), zie ik net een zelfde trend komen: onze dure mannen gaan enkel noodzakelijk zijn voor klantencontacten, snelle interventies, kritische applicaties, … en al wat redelijk rechttoe-rechtaan lijkt of is, zal naar goedkopere regionen worden uitbesteed.

Vandaar dat die “puur technische IT-profielen” die er vandaag bij ons rondlopen, ook dienen opgewaardeerd te worden middels opleidingen, willen ze nog “nuttig” zijn in de toekomst: skills op vlak van project management, people management, omgaan met klanten en de bijhorende commerciële flair, het geven van presentaties en opleidingen zal belangrijker worden dan ooit tevoren.

En de moeilijkst te vinden profielen, zouden wel eens die van expats kunnen zijn: Belgen met de zopas vermelde skills en IT-kennis, die bereid zijn om de teams in lagereloonlanden te gaan leiden, die feitelijk de rol van international plant manager op zich gaan nemen en die het scharnierpunt gaan vormen tussen de Belgische vestiging (waar de klanten zitten, de orders binnenkomen, de oplossingen geïmplementeerd worden) en de buitenlandse vestiging (where the magic and the programming happens).

Het zal wel niet zo’n vaart lopen, maar ik vermoed dat het over een drietal jaar al wel zo ver zal zijn. Bedrijven die tegen dan op zoek zijn naar een program manager om een vestiging ergens in Zuid-Amerika te gaan leiden, mogen dan gerust eens bij deze duizendpoot komen aankloppen…

Dus was het zoeken naar een mogelijke IT-partner om dit project te helpen realiseren. Het was een nieuw domein voor ons (en het betrof een project dat in nog maar weinig bedrijven op die manier werd gerealiseerd), maar we besloten alsnog onze bestaande IT-partners een kans te geven.

Het eerste bedrijf is er één van de grootste van België, met kleine en grote oplossingen op allerlei technische vlakken. “Wij hebben de kennis niet in huis om jullie product te realiseren. En dat is maar goed ook. Vermoedelijk hebben jullie nog niet genoeg over die oplossing nagedacht. We kunnen een aantal consultants naar hier laten komen om vervolgens te beslissen welk van onze producten het best aan jullie wens voldoet.”

Het tweede bedrijf is een redelijk kleine, lokale speler: “Wij hebben de kennis niet in huis om jullie product te realiseren. Maar we kennen wel een ander lokaal bedrijf dat al veel ervaring op soortgelijke vlakken heeft. Ik zou voorstellen dat zij dat project van jullie realiseren. In tussentijd kijken wij uit voor een nieuwe medewerker met de juiste competenties, zodat die de implementatie van onze kant uit kan opvolgen. Wij zorgen dan sowieso voor de implementatie met jullie huidige systemen en zorgen ervoor dat we nadien alle verdere ontwikkelingen op dat nieuwe platform zelf kunnen verwezenlijken.”

En dat is nou net het probleem. Vele mastodonten van bedrijven zijn zo log geworden en zelfverzekerd door hun zelfgenoegzaamheid en betweterigheid, dat ze echt niet meer concurrentieel bevonden kunnen worden. Het is jammer om te horen op de radio dat er, opnieuw, heel wat ontslagen vallen, maar het is wel opvallend dat het bij een groot aantal van net die mastodonten blijkt te zijn.

Zou het gezonder zijn om alles in het werk te stellen een flexibele en vrolijke KMO te blijven en té excessieve groei te proberen bedwingen? Of bestaat er een succesformule om alsnog een supergroot bedrijf te worden, waarin hands-on-mentaliteit en gezond verstand blijven overheersen, waarin profiteurs en luiaards zich moeilijk kunnen verstoppen en waarin men ten allen tijde kritisch durft blijven voor zichzelf + de klant altijd voorop blijft stellen?

Ik heb er alvast geen antwoord op. Maar ik hoop dat het tweede geen utopie hoeft te zijn.

Het lijkt me sowieso een interessant gebeuren voor elke bedrijfsleider, toekomstgerichte denkers/doeners, mensen die niet alleen in het heden leven maar ook klaar willen staan voor de toekomst. Of dit nu persoonlijk, professioneel of voor vrijetijdsprojectjes is.

De vriendelijke organisatoren van dit evenement boden mij een gratis ticket voor dit gebeuren aan, in ruil voor mijn woorden op Internet. Tijdens het FutureSummit-gebeuren zal ik rechtstreeks verslag van op de conferentie uitbrengen op Twitter, achteraf volgen er ietsje breedvoeriger artikels op deze weblog, met zowel een recensie van de gedane presentaties als [een poging tot] mijn persoonlijke visie erop: wat lijkt mij wel/niet te kloppen, hoe zie ik het zelf, hoe vertaal ik de aangeleverde ideeën naar de veranderende rol van ICT in het bedrijfsleven?

18 juni 2009 belooft een bijzonder leerrijke dag te worden.

‘k Ben alleszins content dat ik ze gevolgd heb, want weinigen cursussen schetsen een zo volledig plaatje van bedrijfsmanagement als het Middle Management Programma dat ik gevolgd heb, maar ook de lesmethode binnen die Vlerick zelf vond ik op momenten revelerend: de theorie was er – uiteraard – maar er was ook bijzonder veel ervaringsuitwisseling en simulation games of soortgelijke “spelletjes” waarin het de bedoeling was om zélf tot de nodige inzichten en conclusies te komen. En geloof me vrij: net dié zaken onthoudt een mens veel beter dan droog gepresenteerde lectuur of consoorten. Vraag maar eens aan de ex-studenten van Marc Buelens waarom ze ooit 5 minuten een sinaasappel hebben zitten bestuderen!

Een meer uitgebreid verslag volgt misschien later nog, maar bij deze kan ik u alvast alleen maar aanraden: als je ooit de kans krijgt om deze opleiding te volgen, dan mag je geen seconde twijfelen!

En dan heb je altijd van die wussies die het nodig vinden om de één of andere verantwoordelijke, manager of directeur te mobiliseren. Omdat ze toch al een hele tijd op antwoord zitten te wachten en zo. Zonder dat ze er zelf voor bellen of zoiets.

Awel, op mij heeft dat dus het averechtse effect. Een paar van die “o zo belangrijke en o zo dringende mailtjes” zal moeten wachten tot 4 januari 2009 om afgewerkt te worden. Maak gerust zelf een zin met de volgende woorden : opblazen – mijn – ze – dat – zak.

Vorige week nog genadeloos neergesabeld door m’n Vlerick-prof, volgende week de live-confrontatie. Mensen uit mijn directe omgeving zeggen dat ik de laatste tijd een redelijke veelvraat en grootconsument ben in mijn zoektocht naar kennis, tools, technieken, vaardigheden en consoorten. Ze hebben gelijk.