Onder de titel “Groei in ICT: 7 vette jaren?” verscheen er op de blog van De Tijd een artikel dat orakelde over een heel zware ICT-boom die ons vanaf dit jaar staat te wachten, zich daarbij baserend op een citaat van Forrester:

We are entering a new 6- to 7-year cycle of IT growth and innovation that Forrester calls Smart Computing

Ook de mogelijke onderliggende drijfveren voor een dergelijke uitgesproken groei, worden mooi in het artikel samengevat :

a) Als de economie aantrekt zal de vraag naar ICT ook terug aantrekken, logisch.  Bij de banken, de grootverbruikers van ICT, is deze trend al zeer duidelijk.  De rest zal volgen.
b) het wordt hoe langer meer een demografische noodzaak om meer te gaan automatiseren.  Immers vanaf 2010, en dit was al lang voorspeld, is er globaal gezien, meer uitstroom dan instroom in de arbeidsmarkt, maw de vergrijzing slaat toe.  Dit heeft voor gevolg dat, willen de onze levensstandaard behouden, we met minder mensen minstens evenveel moeten gaan doen: automatiseren is de boodschap en tenslotte
c) in het zeer recente verleden en vandaag nog zijn er veel ontslagen.  Als de economie aantrekt zal men eerder geneigd zijn om eerst te gaan automatiseren eerder dan terug aan te werven.

Over de mogelijke gevolgen van een dergelijke IT-boom blijft het artikel echter redelijk vaag, er worden enkel een aantal mogelijke trends aangehaald die vrij technisch zijn van aard en de groeipijnen die daarmee gepaard kunnen gaan. Toch lijkt een voorspelling als bovenstaande mij een aantal bijzonder zware sociale consequenties – voornamelijk op de arbeidsmarkt dan – te hebben, die hier spijtig genoeg niet echt aan bod komen. Vandaar: bij deze graag mijn aanvulling op het geciteerde artikel…

Lees verder »

Op het werk gingen we op zoek naar mobiliteitsoplossingen: draagbare toestellen waarmee interne medewerkers veel sneller data zouden kunnen opvragen en ingeven en waarmee de band met externe partners alleen maar steviger zou kunnen worden aangehaald. Mogelijkheden werden gewikt en gewogen, ideeën werden geschrapt, anderen toegevoegd, een oplossing die steeds meer aan onze noden leek te voldoen ontstond.

Dus was het zoeken naar een mogelijke IT-partner om dit project te helpen realiseren. Het was een nieuw domein voor ons (en het betrof een project dat in nog maar weinig bedrijven op die manier werd gerealiseerd), maar we besloten alsnog onze bestaande IT-partners een kans te geven.

Het eerste bedrijf is er één van de grootste van België, met kleine en grote oplossingen op allerlei technische vlakken. “Wij hebben de kennis niet in huis om jullie product te realiseren. En dat is maar goed ook. Vermoedelijk hebben jullie nog niet genoeg over die oplossing nagedacht. We kunnen een aantal consultants naar hier laten komen om vervolgens te beslissen welk van onze producten het best aan jullie wens voldoet.”

Het tweede bedrijf is een redelijk kleine, lokale speler: “Wij hebben de kennis niet in huis om jullie product te realiseren. Maar we kennen wel een ander lokaal bedrijf dat al veel ervaring op soortgelijke vlakken heeft. Ik zou voorstellen dat zij dat project van jullie realiseren. In tussentijd kijken wij uit voor een nieuwe medewerker met de juiste competenties, zodat die de implementatie van onze kant uit kan opvolgen. Wij zorgen dan sowieso voor de implementatie met jullie huidige systemen en zorgen ervoor dat we nadien alle verdere ontwikkelingen op dat nieuwe platform zelf kunnen verwezenlijken.”

En dat is nou net het probleem. Vele mastodonten van bedrijven zijn zo log geworden en zelfverzekerd door hun zelfgenoegzaamheid en betweterigheid, dat ze echt niet meer concurrentieel bevonden kunnen worden. Het is jammer om te horen op de radio dat er, opnieuw, heel wat ontslagen vallen, maar het is wel opvallend dat het bij een groot aantal van net die mastodonten blijkt te zijn.

Zou het gezonder zijn om alles in het werk te stellen een flexibele en vrolijke KMO te blijven en té excessieve groei te proberen bedwingen? Of bestaat er een succesformule om alsnog een supergroot bedrijf te worden, waarin hands-on-mentaliteit en gezond verstand blijven overheersen, waarin profiteurs en luiaards zich moeilijk kunnen verstoppen en waarin men ten allen tijde kritisch durft blijven voor zichzelf + de klant altijd voorop blijft stellen?

Ik heb er alvast geen antwoord op. Maar ik hoop dat het tweede geen utopie hoeft te zijn.

Op 18 juni e.k. organiseren Roularta Media Group en Flanders DC The Future Summit, een uniek trendwatching congres dat inzicht zal proberen te verschaffen op verschillende toekomstvlakken: hoe zal de consument zich de volgende jaren gedragen, hoe moeten bedrijven op die veranderende wereld inspelen en wat zullen de gevolgen zijn voor media en marketing? Zowel grote namen komen er spreken (ik kijk alvast enorm uit naar Ian Pearson, die het eerder over de mogelijkheden van technische innovaties zal lijken te hebben) als lokale Belgische inspiratoren (zoals Bart van Netlash en Bernard Lahousse van Foodpairing).

Het lijkt me sowieso een interessant gebeuren voor elke bedrijfsleider, toekomstgerichte denkers/doeners, mensen die niet alleen in het heden leven maar ook klaar willen staan voor de toekomst. Of dit nu persoonlijk, professioneel of voor vrijetijdsprojectjes is.

De vriendelijke organisatoren van dit evenement boden mij een gratis ticket voor dit gebeuren aan, in ruil voor mijn woorden op Internet. Tijdens het FutureSummit-gebeuren zal ik rechtstreeks verslag van op de conferentie uitbrengen op Twitter, achteraf volgen er ietsje breedvoeriger artikels op deze weblog, met zowel een recensie van de gedane presentaties als [een poging tot] mijn persoonlijke visie erop: wat lijkt mij wel/niet te kloppen, hoe zie ik het zelf, hoe vertaal ik de aangeleverde ideeën naar de veranderende rol van ICT in het bedrijfsleven?

18 juni 2009 belooft een bijzonder leerrijke dag te worden.

Deze morgen, het zicht uit mijn kantoorraam: paard, kar, boer, bijzonder natuurlijke mest…

Vandaag een hele hoop presentaties over  vrijwel alle facetten van ‘t bedrijfsleven bijwonen (strategieën, HR, marketing, operations management, change management, …) en ook mijn eigen steentje bijdragen bij het afleveren van een eindwerk-presentatie (“BPM in 10 beelden”). Morgen nog een halve dag opleiding stressmanagement en ‘s middags een grote punt er achter zetten. Een punt achter de Vlerick-opleiding die ik sinds januari 2008 aan het volgen ben/was.

‘k Ben alleszins content dat ik ze gevolgd heb, want weinigen cursussen schetsen een zo volledig plaatje van bedrijfsmanagement als het Middle Management Programma dat ik gevolgd heb, maar ook de lesmethode binnen die Vlerick zelf vond ik op momenten revelerend: de theorie was er – uiteraard – maar er was ook bijzonder veel ervaringsuitwisseling en simulation games of soortgelijke “spelletjes” waarin het de bedoeling was om zélf tot de nodige inzichten en conclusies te komen. En geloof me vrij: net dié zaken onthoudt een mens veel beter dan droog gepresenteerde lectuur of consoorten. Vraag maar eens aan de ex-studenten van Marc Buelens waarom ze ooit 5 minuten een sinaasappel hebben zitten bestuderen!

Een meer uitgebreid verslag volgt misschien later nog, maar bij deze kan ik u alvast alleen maar aanraden: als je ooit de kans krijgt om deze opleiding te volgen, dan mag je geen seconde twijfelen!

Sebiet ook in verlof sie voor een weekje, maar ik heb de afgelopen dagen mogen doorperen. Ik had de laatste weken een redelijke mail-achterstand opgebouwd door met andere zaken bezig te zijn (updates en zo, breek me de bek niet open). Maar goed, dit betekende dus dat mensen die mij gemaild hadden (zoals in : “voor dringende zaken moet je bellen, voor niet-dringende zaken moet je mailen”) wat langer op de proef gesteld werden qua geduld dan anders.

En dan heb je altijd van die wussies die het nodig vinden om de één of andere verantwoordelijke, manager of directeur te mobiliseren. Omdat ze toch al een hele tijd op antwoord zitten te wachten en zo. Zonder dat ze er zelf voor bellen of zoiets.

Awel, op mij heeft dat dus het averechtse effect. Een paar van die “o zo belangrijke en o zo dringende mailtjes” zal moeten wachten tot 4 januari 2009 om afgewerkt te worden. Maak gerust zelf een zin met de volgende woorden : opblazen – mijn – ze – dat – zak.

Met dank aan een bijzonder aangename, attente en sponsorende lezer van dees weblog kan ik volgende week naar Ben Tiggelaars vermaarde (beruchte?) MBA in één dag in Oostende. Tiggelaar schijnt een sensatie te zijn, ik ben zeer benieuwd hoe hij er in zou slagen om jaren en boekenplanken vol managementwijsheid te bundelen in één Espresso van 8 uur…

Vorige week nog genadeloos neergesabeld door m’n Vlerick-prof, volgende week de live-confrontatie. Mensen uit mijn directe omgeving zeggen dat ik de laatste tijd een redelijke veelvraat en grootconsument ben in mijn zoektocht naar kennis, tools, technieken, vaardigheden en consoorten. Ze hebben gelijk.

Collega Creative Belle!
Over vrouwenzaken, haar creatieve zoektocht, de kindertjes en ‘t leven.
Ter compensatie moet ik misschien nog wat meer mijn scheten en vrijgezellenbestaan in de verf zetten.

Ik ben er vrij zeker van dat den groten baas mij vroeg of laat gaat vragen om het KMI te bellen. En om ervoor te zorgen dat de zon één keertje in het westen opkomt in plaats van in het oosten. Gewoon, omdat hij daar zin in heeft.

Misschien moet ik eens wat sneller leren mompelen dat iets onmogelijk is, in plaats van steevast te willen bewijzen dat ik echt wel alles kan…

Gezocht: software (dat kan iets open-source zijn, een Excel- of Access-model, een commercieel pakket, whatever) om als drijfinstrument binnen Helpdesk & Support van ICT te gebruiken :

• loggen wanneer een probleem / vraag gemeld wordt
• loggen wanneer er begonnen wordt met dat probleem aan te pakken
• loggen wanneer probleem is opgelost, doorgegeven aan bv. leverancier of second line support, …
• waarmee lijstjes gedraaid kunnen worden : uit welke afdeling komen de meeste vragen/probleemmeldingen, welke problemen staan al meer dan x tijd open, welke problemen komen steeds terug, …
• documenteren van oplossingen voor vaak voorkomende problemen, zodat die in no time per mail opgestuurd kunnen worden indien zo een probleem zich nogmaals voordoet
• ev. een vorm van managementrapportering
• …

Ik weet dat er héél wat dergelijke pakketten bestaan, maar ik heb niet de tijd om er tientallen te testen. Het is voornamelijk belangrijk een tool te hebben dat niet veel extra werk creëert [het kan niet de bedoeling zijn dat het inputten van een probleem even lang duurt als dat probleem op te lossen], waarmee zowel opvolging als management mogelijk is, waarmee eventueel een systeem van billable hours kan opgezet worden. En als het effe kan: zélf rapporten aanmaken en het systeem kunnen aanpassen zou mooi meegenomen zijn.
Een beetje ITIL, een beetje ticketing, een beetje helpdesk als het ware, dus.

Iemand?