Het is Pukkelpopzaterdag. En ik zit thuis. Vermoedelijk voor het eerst in pakweg 15 jaar tijd. Ik zit verweesd wat voor mij uit te staren en allerlei vreemde gedachten duiken op.
Ik heb gisterenavond een badje kunnen pakken en de vorige nacht zeer goed geslapen in een lekker zacht bed. Ik heb een lekkere boterham gegeten. Mensen die elders ter wereld aan natuurrampen zijn blootgesteld, kunnen die luxe vaak nog maanden vergeten.
Ik heb ongeveer alle kranten op de iPad gedownload en alle artikels gelezen die over Pukkelpop gaan. Als houvast. Om te begrijpen en te herinneren wat er nou exact gebeurd is, donderdag, rond 18u15. Om te lezen hoe anderen veel beter verwoorden wat we ervaren hebben. Kippenvel krijgen omdat een aantal mensen minder geluk dan ik hebben gehad. Hardop zuchten om allerlei opportunisten die nu vragen stellen die er eigenlijk niet zo hard toe doen.
In het huidige GSM-tijdperk hebben wij één gewoonte afgeleerd die vroeger bij ie-de-reen schering en inslag was op festivals: “Moesten we elkaar niet meer terugvinden, dan spreken we gewoon af aan de Humo-stand”. Of aan de lockers. Of aan dat kraampje waar er poffertjes verkocht worden. Of waar dan ook. Die gewoonte ga ik er alvast weer inbakken. Voor als ik volgend jaar terug naar Pukkelpop trek. Want hoe dan ook: dit blijft het mooiste festival dat ons land ooit gekend heeft.
Sebadoh zou vanavond optreden op Pukkelpop. Nu zakken ze af naar Gent om er een gratis optreden te geven op het DOKstrand. Misschien trek ik daar maar heen deze avond. Om er een pintje te kunnen drinken uit een plastic beker, om wat muziek te zien en om met andere Pukkelpoppers een praatje te slaan.
Kijk, op mijn blog plaats ik zelden oproepen in de zin van “Stem op mij op Facebook-wedstrijd X, dan kan ik een wafelijzer winnen”. Daar heb ik een goede reden voor. Als ik een wafelijzer wil, ga ik er wel eentje kopen. Er zijn al te veel dergelijke Kies-Voor-Mij-toestanden, waardoor ik het op momenten zelfs enigszins ergerlijk begin te vinden.
Daar wil ik nu een soort van uitzondering op maken. U hoeft niet op mij te stemmen. Maar op de setlist van dEUS.
Naar aanleiding van hun optreden op Pukkelpop en Lowlands, heeft dEUS namelijk een soort wedstrijd gelanceerd. Op deze website kan je kiezen/stemmen en helpen bepalen welke nummers er door dEUS gespeeld moeten worden op deze festivals. Een idee dat ze geleend hebben bij Queens Of The Stone Age, trouwens, die deden hetzelfde voor Glastonbury.
Er is één liedje van dEUS waar ik sta-pel-gek op ben. Disappointed In The Sun (clip staat hieronder). Echt waar, het beste dat deze band ooit gemaakt heeft, veel beter dan pakweg Nothing Really Ends (dat ook een goed nummer is). Naar ik weet heeft dEUS dit nummer nog nooit live gespeeld, ook niet toen het bijhorende album In A Bar Under The Sea een zeer groot succes werd. Dit nummer werd blijkbaar opgevoerd in de tournee die volgde op hun album “In A Bar Under The Sea”, maar daarna nooit meer… Enerzijds een heel typisch nummer (het begint heel intiem en barst helemaal open), anderzijds het meest emotionele lied dat ze naar mijn aanvoelen ooit op plaat hebben gezet.
Vandaar, bij deze een heel warme oproep. Ga naar het stemformulier op StuBru.be en plaats “Disappointed In The Sun” op het nummertje 1. van de lijst door-dEUS-te-spelen-nummers. Het nummer 2 en 3 mag je vervolgens helemaal zelf kiezen (wie toch inspiratie wil: ik heb op die posities respectievelijk gekozen voor “Instant Street” en “Via”). Doe mij een plezier. Doe alle dEUS-bezoekers op Pukkelpop een plezier met die keuze.
O ja, en buiten te stemmen zou het natuurlijk fijn zijn indien u deze boodschap ook verder helpt te verspreiden.
