Ik ga mij binnenkort een iPad in huis halen. En dus keek ik al rond naar het boekenaanbod om met die lezer te kunnen consumeren. Ik kwam terecht op e-boek.org, naar mijn weten de grootste site met Nederlandstalige elektronische boeken op het web, en ik schrok. Ik schrok omwille van de prijzen van de e-boeken op deze website: niet of nauwelijks goedkoper dan diezelfde boeken (maar dan wel op papier) in de klassieke boekenwinkel. Dit tart toch elke vorm van logica?

Dus kon ik het niet laten om de mensen van e-boek.org een mail te sturen :

Geachte,

Graag had ik geweten waarom elektronische boeken, zoals door jullie aangeboden, even veel kosten als de papieren versie van datzelfde boek.

Ik snap dit eerst en vooral niet vanuit het oogpunt van consument: om elektronische boeken bij jullie te kopen en te kunnen lezen, moet ik mij een dure e-Reader aanschaffen. Elektronisch lezen blijkt op die manier dus duurder dan op papier.

Ik snap dit ook niet vanuit jullie oogpunt: er zijn geen materiaalkosten, geen drukkosten, geen distributie, geen lokale boekhandelaars die een deeltje winst afromen, … Okee, er zijn ongetwijfeld wel serverkosten, maar die kunnen toch niet opwegen tegen al het bovenstaande? Vandaar: graag had ik geweten waarom de boeken op e-boek.org niet goedkoper zijn dan op vandaag.

Bedankt voor jullie respons,

Dominiek Leenknecht

Als die respons er komt, hou ik jullie op de hoogte.

Totaal in dezelfde context: ik voorspelde eerder dit jaar al dat de sector van het geschreven woord hetzelfde slachtoffer gaat worden van illegale downloadpraktijken als de muziek- en filmsector. Met de nu gehanteerde prijzenpolitiek zijn ze alvast vrijwel identiek bezig als deze twee geciteerde sectoren. En wie niet gelooft dat er nu al massa’s (zelfs Nederlandstalige) boeken, helemaal gratis ende illegaal, van het Tinternet te plukken zijn, die kan beter hier eens kijken.

En ondertussen ben ik nog steeds gezapig aan ‘t verderlezen, de doos pageturners/thrillers/spannende boeken die ik eind vorig jaar bij Proxis bestelde is ondertussen halfleeg. Het is nog steeds heel erg ontspannend om mij in dergelijke vrijblijvende lectuur onder te dompelen, maar het is al een tijdje aan ‘t knagen. Ik zou mij vanaf de zomer eens in wat grootsere literatuur willen onderdompelen. “Liefde in Tijden van Cholera” zou ik willen lezen. En “De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan“. En een jaar of 7 geleden heb ik onvoorstelbaar hard genoten van “De Verborgen Geschiedenis“, misschien moet ik die ook eens opnieuw vastnemen. Maar welke zijn eigenlijk die boeken die ik nog absoluut gelezen moet hebben voor ik doodval?

Ik weet dat De Standaard een paar jaar geleden uitpakte met een lijst van 100 “Blufboeken”, het enige overzichtelijke lijstje dat ik daarvan terugvond was op de site van God Houbi. Maar vooral: ik ben op zoek naar meer en ander. Meer soortgelijke overzichtslijsten, maar ook andere suggesties van jullieëntwege zijn van harte welkom.

Al moet ik wel zeggen: De Eenzaamheid Der Priemgetallen vond ik OK, maar heus niet zo fantastisch als de hype van 2009 deed vermoeden…

In den beginne was er Wired, het tijdschrift, over technologie, creativiteit, economie, politiek, het leven zoals het is en vooral over anders denken. Er volgde al snel een website, meerdere websites, verschillende internationale edities van het tijdschrift (naast de Amerikaanse, bestaat er o.m. ook een UK- en een Italiaanse Wired Magazine). ‘k Ben er inmiddels een jaar op geabonneerd en ik ben er stapelgek op, het is één van de weinige tijdschriften die er maandelijks in slaagt om mijn aandacht integraal op te eisen, de artikels zijn zo inspirerend dat ik dit magazine lees als een boek: van de eerste tot de laatste pagina, zonder iets over te slaan, zelfs onderwerpen die me geen bal interesseren (occasionele sport topics bijvoorbeeld) worden hier op heel onderhoudende wijze gebracht. Het is een tijdschrift waar ik ook telkens minstens een week over doe. Nu en dan moét ik gewoon een pauze ingelasten, laten doordringen wat ik zopas gelezen heb, nadenken over de relevantie ervan in mijn persoonlijke of professionele leven.
Wie op zoek is naar een tijdschrift dat inspirerend is, algemeen, hedendaags en licht futuristisch van inhoud en wie tot dusver niet echt zijn gading gevonden lijkt te hebben in het traditionele tijdschriftenlandschap: geef Wired een kans!

Lees verder »

Afgelopen dinsdag ben ik een avondje heel lekker gaan eten en gezellig zitten bijkletsen bij vriend Filip. Op zijn woonkamertafel ontdekte ik, op het einde van de avond, een fantastisch boek. Filip houdt wel eens van een streepje jazz, en hij had in zijn living een groot en bijzonder mooi vormgegeven boek liggen met de titel “jazz”, waarin dit thema op multimediale wijze aan bod kwam: tekstueel was de geschiedenis van de jazzmuziek neergepend, grote en bijzonder mooie foto’s zorgden ervoor dat het ook een aantrekkelijk boek is voor wie niet echt veel zin heeft om de lectuur tot zich te nemen en bovenal: bij het boek zaten 7 CD’s met hoogtepunten uit dit muziekgenre.

Het boek oogde bijzonder chique, al bleek het tot mijn grote verrassing alles behalve duur geweest te zijn: amper een Euro of 30 had het Filip gekost om dit meesterwerk in huis te halen. Ik bladerde meteen door naar het colofon en las er dat dit boek deel uitmaakte van de earBOOKS-collectie. De essentie van deze boeken is blijkbaar om lezers/kijkers/luisteraars/belevers een emotionele totaalervaring aan te bieden. Het idee is even eenvoudig als doeltreffend, pionierend en innoverend op vlak van boeken- en muziekbeleving, de boeken zijn een heerlijk hebbeding om meerdere avonden totaal weg te dromen of een prachtig en origineel cadeau om iemand mee te verrassen.

Bovendien bevat de earBOOKS-collectie een groot, gevarieerd aanbod aan boeken in diverse thema’s en belevingswerelden:

• Boeken over artiesten, zoals The Police, Thin Lizzy, Status Quo, Stevie Wonder, Marilyn Monroe of zelfs Gregorian, met een aantal Best Of-cd’s, een biografie en een uitgebreide fotocollectie
• Boeken voor auto- of motoliefhebbers, zoals over de VW Bus, de Mini Cooper, Amerikaanse wagens, … Met een bijhorende soundtrack uit de betreffende tijdsperiodes
• Klassieke werken, of het nou de biografie van pakweg Beethoven, dan wel een volledig werk als de Mattheüspassie betreft
• Muziekgenres tout court, zoals het reeds geciteerde Jazz-boek, maar ook Bollywood, Country, Fado, Blues, Tango, Salsa, Calypso of saxofoon-muziek
• Biografieën over andere persoonlijkheden, zoals Paus Johannes Paulus II, Lady Di en Che Guevara, aangevuld met favoriete muziek van deze mensen en/of muziek die periodes uit hun leven illustreert
• Boeken om weg te dromen over landen of steden, overal ter wereld: Ierland (met bijhorende folkmuziek), Praag (klassieke muziek en jazz), Camino De Santiago (gregoriaanse gezangen en Spaanse gitaarmuziek), Berlijn (pop, rock, punk, jazz, …), L.A. (soundtracks, crooners, …)
• De wondere wereld van dans & show : Carnaval in Rio, Holiday On Ice, Carmen, …
• Spéciallekes: Kinderen over de hele wereld, Bloemen, Liefde, Indianen, …
• En uiteraard ook erotiek met bijhorende soundtracks (niet van die foute filmsoundtracks, maar eerder een Edith Piafken en consoorten)

Kortom: mooi, stijlvol en interessant voor mensen die een nieuwe wereld willen leren kennen of eindelijk eens iets – bij wijze van eerste doop – in huis willen halen voor een dieke duip.

Familieverraad door David Baldacci

Mijn score: 4/5
Het moet gezegd: ik ben fan van David Baldacci. Ik vermoed dat ik inmiddels al zijn boeken verslonden heb en dit is vooral te danken aan het vertellerstalent van Baldacci: ofschoon zijn boeken steeds boordevol clichés zitten, slaagt hij er steeds in een uniek verhaal te vertellen op een bijzonder meeslepende manier. Zo ook in “Familieverraad”.

Het uitgangspunt van dit boek is zeer rechttoe rechtaan: het nichtje van de Amerikaanse presidentsvrouw is ontvoerd, zij doet beroep op twee privédetectives waarvan ze er een uit een ver verleden kent. Hieruit ontstaan drie verhaallijnen: dat van de presidentiële familie, dat van de ontvoerder (dit verhaal is zeker géén whodunnit, dat kom je namelijk bijzonder snel te weten…) en dat van één van de privé-detectives zelf. Deze drie verhaallijnen slingeren elk rond een duister punt uit de respectievelijke familiegeschiedenissen van de betrokken personages, drie histories die aanvankelijk vrij los van elkaar lijken te staan, maar die langzaam maar zeker meer met elkaar gemeen lijken te hebben dan aanvankelijk gedacht. Een heel sterk verhaal waarin twee vragen centraal staan: wat is er nou eigenlijk gebeurd, en waarom?

Een aanrader wat mij betreft.

View all my reviews >>

Het verloren symbool / The lost symbol by Dan Brown

My rating: 3 of 5 stars
Goede pageturner, Het Verloren Symbool is het soort van boek dat in elk hoofdstuk nieuwe vragen oproept en waar je dus continu zo snel mogelijk wilt aan verder lezen… Maar toch…

• Weinig diepgang in het verhaal. Je leert heel wat bij in dit boek, maar niét hoe de personages in elkaar steken. Robert Langdon blijft even kleurloos als tijdens de eerdere boeken van Dan Brown.
• Het plot is weinig verrassend. Na een tweehonderdtal pagina’s kreeg ik al een vermoeden van hoe het verhaal zou aflopen. En mijn vermoedens klopten. Brown gaat nogal clichématig te werk.
• Dan Brown is de nieuwe John Grisham: eens je een paar boeken van hem gelezen hebt, beginnen alle volgende verhalen op herkauwingen te lijken.
• Dan Brown doet een beetje te zeer zijn best om te tonen hoe slim hij toch wel is en wat hij allemaal weet: feiten- en namedropping, wat soms resulteert in paginalange saai omschrijvingen, is hem niet vreemd.
• Flauwe cliffhangers: Brown doet een beetje te zeer zijn best om cliffhangers in zijn boek te steken. Maar het gebeurt te veel en te doorzichtig. Het gebeurt te vaak dat een hoofdstuk afsluit in de zin van “En wat X toen te zien kreeg, tartte alle verbeelding…” Waarna je nog 3 hoofdstukken bullshit moet lezen om te weten te komen wat hij/zij écht te zien kreeg.

Kortom: een goed boek om in de vrije tijd wat doorheen te verdwalen, maar het had gerust 200 pagina’s minder dik mogen/kunnen zijn. Dan Brown kan trouwens zo geen simpele ziel zijn: de manier waarop hij in dit boek slaagde om De Vrijmetselarij, de Noëtiek en de Bijbel met elkaar in verband te brengen is op z’n minst een interessante constructie te noemen, waar over na te denken valt. Maar anderzijds: tsja, daar is hij weer met zijn bijbelse complottheorieën…

View all my reviews >>

Ik ben nog maar 40 bladzijden gevorderd in Dan Brown’s nieuwste boek, Het Verloren Symbool, en ik ben al op twee mij totaal onbekende woorden gestoten die herhaaldelijk in het boek lijken voor te komen en essentieel lijken voor de rest van het verhaal. Dat belooft. Misschien moet ik ook de Van Dale naast mij op het nachtkastje leggen…

• Maçonniek is blijkbaar een bijvoeglijk naamwoord dat verwijst naar de Vrijmetselarij
• Noëtische Wetenschappen zijn wetenschappen die er van uitgaan dat de mens controle heeft over alles rondom hem door de kracht van zijn gedachten en denkvermogen.

Vooral die laatste lijkt me serieus het bestuderen waard (klik ook eens verder op de link “Noëtische Wetenschappen” hierboven!). Blijkbaar is men er in geslaagd het “massabewustzijn” te meten en hadden heel wat mensen de aanslagen van 9/11 “voelen aankomen”.
Very strange and creepy indeed.

Maar eerst nog wat verder boekverslinden.

‘t Ging over Alternate Reality Gaming op Twitter. Sommigen hadden er nog nooit over gehoord, maar klonken wel bijzonder geïnteresseerd in het fenomeen, anderen kenden het wél al maar blijken evenals uw dienaar al geruime tijd op zoek naar partners in crime.

Maar goed, de vraag van een aantal was toch wel waar men meer info of enige basisinfo over het onderwerp kon vinden. Het hierboven gelinkte Wikipedia-artikel is alvast een goed startpunt. In 2006 werd deze goede white paper over het onderwerp gepubliceerd. ARGNet is inhoudelijk zeer sterk, maar bevat inmiddels al zoveel uiteenlopende informatie dat het vaak moeilijk wordt om door de bomen het bos nog te zien.

Ook bijzonder goed is de Alternate Reality Gaming Quick Start Guide: de ideale bron om in amper 10 minuutjes tijd een goed idee te hebben over wat alternate reality games nu precies zijn. Sean Stewart werkte mee aan The Beast (een van de eerste ARG’s) en plaatste zijn ideeën/bevindingen on-line. Op ReadWriteWeb werden een aantal Do’s en Don’ts m.b.t. ARG’s gepubliceerd, hier wordt alles nog eens mooi samengevat in 7 puntjes vanuit educatief standpunt (“hoe kan ik gebruik maken van ARG’s in mijn opleidings-/opvoedingsplan”).

Maar ik vind nog steeds dat er niets gaat boven een goed boek, als het neerkomt op zich te verdiepen in een interessant onderwerp. Momenteel zitten er een vijftal dergelijke boeken ergens in the pipeline tussen Amazon en Casa Domino :

• Pervasive Games: Theory and Design of Social, Pervasive, Location-based Games (Markus Montola, 2009)
• Chris Crawford on Interactive Storytelling (Chris Crawford, 2004)
• Convergence Culture: Where Old and New Media Collide (Henry Jenkins, 2008)
• This Is Not a Game: A Guide to Alternate Reality Gaming (2nd Digital Edition) (Dave Szulborski, 2005)
• Beyond Reality: A Guide To Alternate Reality Gaming (John Gosney, 2005)

Wie nog meer en betere bronnen, documenten, boeken, whatever kent m.b.t. het onderwerp: drop ze gerust in het reactieluik!

Hij keek haar onderzoekend aan.
“Lisbeth, kun jij het woord ‘vriendschap’ voor mij definiëren?”
“Dat je iemand aardig vindt.”
“Ja, maar waardoor komt het dat je iemand aardig vindt?”
Ze haalde haar schouders op.
“Vriendschap, volgens mijn definitie, is gebaseerd op twee dingen,” zei hij plotseling. “Respect en vertrouwen. Beide factoren moeten aanwezig zijn. En het moet van twee kanten komen. Je kunt respect voor iemand hebben, maar als je geen vertrouwen in diegene hebt, dan gaat de vriendschap kapot.”
Ze zweeg nog steeds.
“Ik heb begrepen dat je niet met mij over jezelf wilt praten, maar je zult een keer moeten beslissen of je vertrouwen in me hebt of niet. Ik wil dat we vrienden zijn, maar dat kan ik niet in mijn eentje.”

Uit: Mannen Die Vrouwen Haten van Stieg Larsson, p. 484.

Ik denk dat ik elke week wel eens op Proxis.be rondsnuister om te zien welke nieuwe boeken (in welk genre ook) ik dringend in huis wil halen, of ik één of andere TV-serie op DVD wil bestellen of gewoon uit curiositeit. Altijd een heel frustrerend gegeven: er zijn té veel boeken die ik nog zou willen, die ik nog in huis wil halen, maar veel te weinig tijd om ze ook te kunnen lezen en nog steeds geen geld kakkende ezel in huis om er ook continu te kunnen blijven kopen…

Een keer of drie per jaar komt het er telkenmale toch van: dan haal ik mijn wensenlijst boven en begin ik er op los te klikken. Dan bestel ik geregeld een voorraad papier waarmee ik probleemloos de volgende maanden doorkom. OK, een bibliotheek is nog steeds goedkoper, maar ik heb graag boeken en voor een onregelmatige lezer (soms een boek op 1 avond, soms doe ik er 4 weken over) is een stapeltje ongelezen lectuur “die niet meteen weer moet worden binnengebracht” geen overbodige luxe.

Mijn laatste bestelling dateert van 14 april ll., ik had er over geblogd en dat was niet aan de aandacht van de Proxis-mensen zelf ontgaan.

Lees verder »