“Ik weet nog niet wat ik ga doen, maar ik start op mijn eigen!” Met die daadkrachtige en enigszins lefgozerige woorden diende mijn ex-collega Gunther in de loop van 2011 zijn ontslag in. En hij heeft nagedacht, rondgekeken, geanalyseerd waar hij goed in was en waarvoor er in Vlaanderland wel eens een gat in de markt zou kunnen zijn. En het moet gezegd: ik heb waanzinnig veel respect voor die aanpak en de durf die hij daarmee aan boord legde.

Zijn kindje is geboren en het heet Incounseling. Tijdens de voorgaande jaren had Gunther zich bijgeschoold in de integratieve psychologie en die wil hij nu keihard gaan toepassen op een manier die al bestaat in wereldsteden als Londen en New York, maar hier nog vrij onbekend is: Gunther wil met mensen praten maar vooral hén heel veel laten praten en hen door dergelijke gesprekken, oefeningen en simulatiespellen zichzelf laten ontdekken, hun eigen problemen onder ogen durven zien én zelf tot mogelijke oplossingen leren komen.

Dat kan over persoonlijke emoties gaan, verdriet, onzekerheid, tegenslagen in de liefde of carrièrematig: wie ben ik, wat doe ik, waar wil ik geraken en hoe gaan we dat aanpakken? Over stress, angsten, frustraties en aspiraties.

Incounseling focust voornamelijk op twintigers en dertigers die ergens mee worstelen, die gewoon efkes nood hebben aan een sparing partner om er weer vollen bak (en meer dan tevoren) tegenaan te kunnen gaan. Of zoals hij het zelf verwoordt:

Ik richt mij tot twintigers en dertigers die emotionele en relationele klachten hebben en worstelen met hun loopbaan en levensvragen. Betekent dit dat je als veertiger niet welkom bent? Bijlange niet. Ik geef enkel aan waar mijn specialiteiten liggen. Uiteindelijk zijn alle mensen die helderheid willen scheppen in behoeften, gedachten, gevoelens en patronen welkom. In een vrijblijvend intakegesprek kunnen we nog altijd uitmaken of ik voor jou al dan niet een meerwaarde kan betekenen.

Voor alle duidelijkheid: psychiatrische stoornissen behandel ik niet. Daarvoor moet je naar een gespecialiseerd psychotherapeut. Als counselor behandel ik dus geen autisme, schizofrenie, borderline, anorexia, …, maar problemen die laagdrempeliger zijn, zoals – ik geef een aantal voorbeelden – een gebrek aan zelfvertrouwen, relatieproblemen, vastzitten in negatieve gevoelens en patronen, het niet meer snappen, een negatieve spiraal, een identiteitscrisis, je weg niet vinden in het leven, een gebrek aan controle over jezelf, … Het gaat dus om de meest uiteenlopende problemen van psychologische aard, zonder dat daarbij sprake is van een stoornis.

Kortom: professionele hulp voor zij die eventjes nood hebben aan méér dan een schouderklop of goedbedoelde, maar soms slecht aankomende, woorden van vrienden.

Ik geloof er keihard in dat Gunther een gat in de markt heeft opengegooid waarvan hij zelf de omvang nog niet echt kan inschatten. Bij deze: mijn absolute succeswensen! En tot gauw, Gunther, dan bespreken we mijn besonjes wel eens in één of ander restaurantje.

Ja, ik denk dat ik mezelf een Hispanofiel mag noemen. Ik luister heel graag naar de Spaanse taal (al begrijp ik er nog veel te weinig van en spreek ik het eigenlijk helemaal niet goed), ik ben stapelgek op de Spaanstalige wereld (waarvan mijn reizen naar Colombia en Argentinië zowel oorzaak als gevolg zijn), ik ga helemaal overstag voor de Spaanse cultuur (literatuur, films en muziek… zelfs de platte reggaéton en soortgelijke toestanden).

Maar ik moet iets bekennen… Ik ben nog nooit naar Spanje op reis geweest. Wacht, ik moet mezelf corrigeren: ik heb nog nooit een Spaanse wereldstad als Barcelona of Madrid bezocht. En daar maar ik de volgende zomer misschien toch maar eens werk van.

Een jaar of 10 geleden was ik namelijk wél al in Spanje, maar toen was dit puur voor een avonturenvakantie in het niemandsdorpje Graus in de Spaanse pyreneeën. Het weekmenu toen bestond uit rafting, canyoning, puenting, quadrijden, downhill sjezen met een mountainbike, paintballen en soortgelijken. En ‘s avonds aten we Spaans. Veel tapas. Heerlijke tapas. Het was toen mijn eerste kennismaking met authentieke Spaanse tapas, en dat smaakte zonder enige twijfel naar meer.

Van Madrid ken ik dan weer enkel de luchthaven. Bijna steevast een tussenlandingsplaats indien ik geen rechtstreeks vlucht naar Zuid-Amerika kon versieren.

Ik denk dat ik in juni of september 2012 maar eens naar Barcelona trek. Moest iemand tips hebben voor een hotel in Barcelona (of een bed & breakfast of zo), dan mag dat alvast in de comments gegooid worden. Qua Things To Do floepen er alvast heel wat zaken mijn hoofd binnen. La Rambla bijvoorbeeld. En de erfenissen van Gaudí. Het Picasso-museum. En tapas en pintxo’s. En mooi warm weer. En mooie warme mensen. En mooie warme muziek. Ja, vooral veel muziek!

Tips bijzonder welgekomen.

U kan mij uiteraard ook proberen te overtuigen waarom Madrid beter is dan Barcelona. Van de M-stad kan ik mij namelijk bijzonder weinig voorstellen…

… trok op niet veel, maar al de rest was dik de max!

Ik heb sinds vorige week een nieuwe werkgever die ietsje verder gelegen is dan de vorige. Dus zit ik elke ochtend en avond ongeveer een kwartiertje langer in de wagen. Nu ja, een dik half uur transport vind ik nog steeds wreed meevallen.

Maar dat betekent dus ook dat ik elke dag wat meer in mijmermodus ben, want tijdens een routinematig wordende autorit kan een mens maar drie zaken doen (en liefst alle drie tegelijkertijd): naar muziek luisteren, opletten voor andere openbarewegbeesten en nadenken over wat was, wat is en wat zou kunnen zijn.

En één van die mijmerbeurten bracht mij op de businesstrip die ik met Epic Nic een paar jaar geleden ondernam en die ons naar Portugal leidde. Het hoe, waarom en what the fuck zou ons te ver leiden, maar laat ons zeggen dat we het bijzonder getroffen hadden in een residentiële villa met prima kokend personeel ergens in the middle of nowhere. Er was wel een strand in de buurt.

Maar goed, we wilden toch ook efkes de hoofdstad gezien hebben. Lissabon dus. Velen hadden mij de tip gegeven om een hotel vast te leggen via Booking.com, dus ging ik daar op zoek naar “hotel Lissabon“. Ik heb er geen flauw benul meer van welk hotel ik daar finaal geboekt had, maar het was een ons niet echt meegevallen…

Doch afijn. Lissabon dus. De stad. Ik vond het maar povertjes, ik vond het weinig bruisend, het enige dat op een wereldstad wees waren :

• Het immense Jezusbeeld aan de baai
• Een voortreffelijk Argentijns restaurant waar Epic Nic en ikzelve te veel Malbec uit Mendoza gedronken hebben
• Honderden dealers die ons op straat kwamen lastigvallen met een resem hard drugs
• Een Hard Rock Café

En dat laatste zorgde toch wel voor een hoogtepunt van onze Lissabon-trip. We leerden er de Alabama Slammer kennen in het gezelschap van Twitteraar SirWard die toen ook toevallig in Lissabon een weekje was komen uitwaaien. Wat er voor zorgde dat ik nadien ben beginnen afpingelen bij een straatverkoper en uiteindelijk ongetwijfeld toch nog steeds veel te veel betaald heb voor een fake-lederen afbeeldje. En dat we in een taxi stapten, zonder precies te weten waar ons hotel lag of hoe het heette.

De koppijn ‘s anderendaags was memorabel. Onze houten kop was zonder enige twijfel harder dan de geserveerde croissants.

Maar het moet gezegd: Lissabon heeft toentertijd bijzonder weinig indruk gemaakt op mij. Of verbleven we gewoon keihard in de verkeerde buurt? Kan u mij één of meerdere goede redenen geven om alsnog nog eens naar Lissabon te trekken?

Ik ben dus naar Buenos Aires geweest. En waar ik het meeste tegen opzag was de transport naar ginder. Buenos Aires ligt bijzonder ver, weet u. Vanuit Brussel vliegen er geen vliegtuigen rechtstreeks naar Argentinië. Ofwel vlieg je over Spanje, ofwel over Italië, of over Duitsland of Parijs. Zéér tijdig aanwezig zijn in Zaventem, een korte Europese vlucht, een veel te lange wachttijd en dan de lange vlucht naar Zuid-Amerika. Vaak ben je snel een 16-tal uur of meer onderweg.
En dan moet je nog in Brussel geraken. Als het overdag is ben je – zeker als je uit richting West-Vlaanderen komt – meestal gefnurkt door de één of andere file op de ring en moet je te ver van de luchthaven parkeren (of vlakbij, maar dan kost het je stukken van mensen voor een langere periode) of moet je van de ene trein op de andere tjollen.
Om nog maar te zwijgen van het feit dat de service op de luchthaven van Zaventem ronduit kut is. Vorig jaar, toen ik terugkwam uit Colombia, heb ik er ruim anderhalf uur staan wachten voor ik mijn bagage op de band voorbij zag rollen. In Colombia zelf had dit ongeveer twintig minuten geduurd.

Nee, ik wou en zou niet via Brussel vertrekken. Voor Westvlamingen (en ook heel wat Oostvlamingen en Henegouwers) is Rijsel dan ook een waanzinnig goed alternatief. Als je namelijk een vlucht boekt met Air France, kan je dit al vanuit Rijsel doen: je checkt in op de vlucht in Rijsel (10 minuten voor vertrek is OK), stapt de TGV op, komt aan in luchthaven Charles De Gaulle en dan heb je nog een klein uurtje om je bagage in te checken alvorens de vlucht vertrekt. Doordat je al in Rijsel ingecheckt hebt, is men in Parijs namelijk op de hoogte dat je er aan komt en hoef je geen drie uur voor afreizen aanwezig te zijn (de zetels op de vlucht werden ook al in Rijsel vastgelegd). Van daaruit vertrok naar Buenos Aires een rechtstreekse vlucht van een kleine 12 uur tijd.

Parking is ook perfect te regelen in Rijsel. Via een fijne tip op Twitter (geen idee meer van wie hij kwam, maar toch bedankt, gij onbekende!) leerde ik van het bestaan van Park and Fly af: voor nog geen 60 Euro heb ik mijn wagen voor 12 dagen kunnen parkeren op een half uurtje van Rijsel af én (inclusief in diezelfde prijs) werden wij aan het TGV-station afgezet en weer opgehaald.

Ook de terugvlucht liep bijzonder voorspoedig op dit vlak: bij aankomst in Parijs moesten we de douanecontrole passeren, onze bagage dobberde een kwartiertje later voorbij en dan hadden we nog een half uur om onze treintickets op te halen en direct op de TGV plaats te nemen. Nauwelijks wachten, geen tijd voor verveling, de luxe van het vooruitgaan.

Voor andere bestemmingen (of dit nu ergens in Frankrijk is, naar Praag, dan wel de Kaapverdische Eilanden) heeft Rijsel trouwens een eigen luchthaven, waar diezelfde parking uiteraard voor gebruikt kan worden.

De ellende van de Zaventemse luchthaven hoeft voor mij niet meer. Geef mij maar reizen vanuit Rijsel!

Voor vandaag kondigt de KMI temperaturen aan van rond de 25 graden. Een zonovergoten witte donderdag.

35 jaar geleden viel Pasen ongeveer in dezelfde periode. 21 april 1976 was “de woensdag na pasen” (een weekje verschil dus). Het sneeuwde gigantisch die dag. Al werd deze langdurige winter wel opgevolgd door één van de heetste zomers van de vorige eeuw.

Hopelijk betekent dat dit jaar niet het tegengestelde: een hete april, gevolgd door een verschrikkelijke zomer. Ik wens het niemand toe, vooral mezelf niet.

Maar goed. Vandaag is het dus 25 graden warmer dan de dag waarop ik geboren werd. En precies 35 jaar later. Leve jullie allemaal!

Hieronder 3 foto’s van de fantastische Border Collie die op vandaag (en dit al een paar jaar) bij mijn ouders woont. Het beestje zit boordevol energie en mijn ouders hebben niet meer altijd de fut, de tijd of de goesting om zich voldoende met de hond bezig te houden.

Bij deze dus een warme oproep: ze zijn op zoek naar een nieuw huisje en een nieuwe baas voor de hond.

Enkele karakteristieken :

• Geboren in 2007, wordt dit jaar dus 4 jaar
• Reu
• Gechipt (of op één of andere manier met een chip uitgerust, geen idee wat dit precies betekent)
• Het is een bijzonder brave hond, maar hij is niet gedresseerd. Ideaal kan het nieuwe baasje er dus genoeg tijd mee besteden om hem de nodige goede manieren bij te brengen.
• Gezien de energieke aard van het border collie-ras: best een gezin met een grote tuin, of een boerderij, … zodat de hond plaats heeft om rond te rennen, energie kwijt te geraken, …

Klik op de foto’s voor een grotere weergave.
Geïnteresseerden mogen mij contacteren via het contactformulier op deze website.

O ja, ook niet onbelangrijk: het beestje kan gratis bekomen worden. Verspreid deze boodschap gerust verder naar alle mogelijke geïnteresseerden!