Cake brengt binnenkort een nieuw album uit, B-Sides And Rarities, waarvan alle tracks al on-line te beluisteren zijn. En de preview doet al vermoeden dat ik stapelgek zal zijn van dit album: een ideale auto-CD, het lome Amerikaanse Cake-geluid, bakken vol zelfrelativering en gewoonweg geniale covers! Ook op haar voorgaande albums pakte Cake meer dan eens met een cover uit (o.a. Jolene van Dolly Parton, Guitar Man van Bread en I Will Survive van Vele Anderen passeerden al de revue), maar op dit nieuwe album wordt het toch echt wel té dolletjes op covervlak: Mahna Mahna van de Muppets, War Pigs van Black Sabbath en Faith No More, Ruby, Don’t Take Your Love To Town van Kenny Rogers en Sinatra’s Strangers In The Night.

Wicked! Dit belooft veel goeds voor hun optreden op Cactusfestival, ergens begin juli…

Share on Facebook

Er zijn een hele resem goeie CD’s uitgekomen de laatste weken (Axelle Red, Admiral Freebee, The Fratellis, …) waar ik al dan niet in de nabije toekomst nog wel een blogpost aan zal wijden. Deze morgen echter met de voet op het gaspedaal en het volume op 10 enorm genoten van Sam’s Town, het nieuwste album van The Killers.
Eertijds had ik het gevoel dat The Killers één van de zovele brainless ambi-rockgroepjes was, toen ze een jaar of 2 terug Studio Brussel veroverden met hits als “Somebody Told Me” en “Mister Brightside”; ze leken mij een combinatie van Bon Jovi, Queen, The Darkness en andere dergelijke stadion-circus-acts.

Met Sam’s Town hebben ze aan mij alleszins een nieuwe fan gewonnen: de allernieuwste van The Killers klinkt namelijk e-norm als oud werk van mijn opperheld Bruce Springsteen, de overeenkomsten met diens superalbum “Born To Run” zijn treffend, de eerste single uit dit album (“When We Were Young”) is een onvervalste meestamper, -bruller en tekenend voor deze nieuwe Killers-sound.

You love’m or you hate’m. Maar voor mij geldt optie 1.

Share on Facebook

Als Freaq het doet, doe ik het ook : 3 fijne, recente CD’s opsommen…

1. Beck – The Information : Ik ben vermoedelijk al even stapel op Beck als Freaq, ik was hevig onder de indruk van het concert dat Beck op Pukkelpop gaf. Niet alleen omwille van het hilarische poppentheater, het geweldige gefilmde intermezzo, het redelijk geniale intermezzo waarbij de Beck-muzikanten voor percussie-begeleiding aan de keukentafel zorgden, maar ook omwille van de lade straffe en nieuwe songs die hij daar en dan op het podium opentrok. Machtige CD, Beck heeft genoeg gespeeld en is weer in zijn Odelay-apenjaren !
2. Charlotte Gainsbourg – 5:55 : Ik kijk enorm uit naar Science Of Sleep, de nieuwste speelfilm van de maker van “Eternal Sunshine Of The Spotless Mind”, de voorfilmpjes waren in elk geval enorm herkenbaar, zetten aan tot grijnzen en doen het beste vermoeden. Ook Charlotte Gainsbourg (dochter van) doet in deze film mee, en dankzij haar album 5:55 ben ik er al stapelverliefd op geworden. Een prachtige CD met allerlei jazzy, onschuldige, lolita-getinte Kleine Blote Liedjes die doen denken aan Carla Bruni, aan Eva De Roovere, aan mama Jane Birkin, aan Air (dat ook aan dit album meewerkte), aan Feist. Aan papa Serge. Velen staan kritisch tegenover dit Gainsbourg-album, mij bezorgt het voornamelijk een gezonde portie butterflies in the stomach. Vrouwen die zich komend weekend door mij aangestaard voelen, wezen bij deze gewaarschuwd.
3. Christina Aguilera – Back To Basics : Geloof het of niet, maar la Aguilera heeft een meesterwerkje uitgekakt. Het was mij nooit zozeer opgevallen, maar mijn god, wat heeft dat kind een ongelooflijke stem! En dat bewijst ze deze keer ook met een dubbelschijf vol redelijk heerlijke jazz, blues, soul, crooner-dinges en big band-geluiden. Dit is geen kreunend tienersterretje meer! Christina is groot geworden en godverdoeme volwassen, ook muzikaal. En ze zet ongelooflijk aan tot het regelmatig intikken van cursieve passages in een ultrakorte recensie die uiteindelijk nergens over lijkt te gaan !
Ik ben nog aan het twijfelen of ik fan zou worden van Christina, ik ben in elk geval overtuigd dat iedereen deze CD eens zou mogen proeven. Gêne om Aguilera te beluisteren hoeft niet meer, ze heeft zichzelf gepromoveerd tot die andere klasse. De “klasse apart”.

Share on Facebook

Nog niet veel hoopvolle of verlekkerde berichtjes gelezen in de pers of op allerhande weblogs. Maar ik kijk on-ge-loof-lijk ende watertandend uit naar “Stadium Arcadium”, de nieuwe van de Red Hot Chili Peppers, het album dat volgens Kiedis de Peppers terug naar hun roots zou brengen…
Mijn mede-weggebruikers zullen niet weten wat hen overkomt, wanneer ik dit schijfje in m’n bezit heb !

Share on Facebook

Bestaat er ergens een website met een dagdagelijks overzicht van “CD’s die heden in België/Vlaanderen zijn uitgekomen” of met releasedata van albums of zo ?

Share on Facebook

In 2004 was het Norah Jones, in 2005 stond Jamie Cullum in diezelfde spotlights en 2006 wordt ongetwijfeld – wat de hedendaagse, lichtvoetige, poppy jazz betreft – het jaar van Katie Melua. Een schoon madam, een wonderbaarlijk engelachtige stem, een heerlijk oeuvre.

Kortom : dat vormde voor mij reden genoeg om haar laatste album – Piece By Piece – voor eventjes op Radio Domino te gooien. Haar single “Nine Million Bicycles” kent u misschien al uit de één of andere hitlijst, maar vooral haar cover van The Cure’s “Just Like Heaven” is übergeil.

(rechterkolom kijken voor playlist, klikken om te luisteren… maar dat wist u al, niet?)

Share on Facebook

Als alles goed gaat, veranderen begin volgende week een 150-tal CD’s van eigenaar. Gisteravond sprongen nog een aantal late vogels op de trein, maar de Eindejaars-CD-actie kan in elk geval als een bescheiden succes bestempeld worden.
Mijn drie gebrande exemplaren liggen al te wachten in een mooie bruine enveloppe, om morgen meegenomen te worden naar het postkantoor. Ik heb de tracklist (20 nummers) trouwens ook heel kort toegelicht, wát het is en waaróm ik het tot het beste van 2005 reken (en “beste” is daarom niet altijd “populairste”). Vermoedelijk gooi ik mijn tracklist rond nieuwjaarsdag even on-line op Radio Domino.

Voor de muziekliefhebbers : rond maart wordt er een vervolg aan gebreid. Suggesties voor “een thematische verzamel-CD” zijn nu al welkom (filmmuziek? onbekende songs van bekende bands? muziek voor in de auto tijdens lange ritten?)

Share on Facebook

Omdat we vandaag de 15de zijn…

### verwijderd i.o.v. IFPI ###

Share on Facebook

dEUS, Admiral Freebee, Sioen, Hooverphonic, Gabriel Rios, Arno, Soulwax, Zornik, Zita Swoon, Laura Lynn en nog een resem grote en kleine Belgische helden brachten in 2005 een nieuw album uit. Maar het beste Belgische album van 2005, naar mijn smaak, is niet van één van deze grote namen afkomstig. Ik vind namelijk dat de Limburgse rockhelden van Fence deze pluim mogen opstrijken voor hun (derde) album The Woolf. Al werd dit album schandelijk genegeerd door heel wat Belgische en Vlaamse media, al kon deze groep niet rekenen op de massale promotie die voor de “grotere goden” wel gevoerd werd door hun respectievelijke platenmaatschappijen.
Deze underdog-positie is alleszins totaal onverdiend, want The Woolf is een regelrechte parel. Een parel waarin de aanvankelijke Fence-invloeden (zoals Pavement en Weezer) het geheel niet meer gaan overschaduwen, een parel waarin nieuwe tijdloze invloeden (zoals The Beatles en The Beach Boys) doorklinken. Reden genoeg dus om hen deze week op Radio Domino te pluggen (kijk en luister in de rechterkolom van dominiek.be).

Lees verder »

Share on Facebook

Ondertussen zijn er 20 mensen vermoedelijk al hun muziekcollectie aan het overlopen om tot een soundtrack m.b.t. het huidige jaar te komen.
Maar er kunnen er natuurlijk nog wel een aantal bij.

Share on Facebook