Ik ben verzot op de klank van de bandoneon. Ongetwijfeld omdat die de echte Argentijnse authenticiteit uitstraalt bij elke noot die er uit voortkomt, ongetwijfeld omdat dit het absolute tango-muziekinstrument is. En ik loop al een half jaar te piekeren… Zou ik er een kopen, zodat ik veel kan oefenen en mij de kunst van de bandoneon aan kan leren, of toch maar niet?
Er zijn namelijk 2 maar-en :
- Een bandoneon is een vrij duur instrument, voornamelijk omdat het instrument nauwelijks nog gebouwd wordt (en als dit al het geval is: steeds zeer ambachtelijk en met de hand, wat opnieuw impact op de kostprijs heeft).
- Het is niet alleen een duur instrument, maar ook een complex beestje. Ik vond inmiddels een Nederlandse dame die haar bandoneon verkoopt tegen +/- de prijs die ze er aanvankelijk voor betaalde (en die ik ook bereid ben te betalen), met er een stapel leerboeken bij. Maar ze was wel zo eerlijk te vertellen dat ze er in 2 jaar tijd niet in geslaagd is om het instrument te gaan beheersen, ze wil dat het opnieuw bespeeld wordt en daarom verkoopt ze het…
Het vereist dus de nodige centen dus (die ik er dit jaar, wegens geen reisplannen, voor over heb) én heel wat talent + oefening, in combinatie met het feit dat er weinig echte leerkrachten voor te vinden zijn… Ik twijfel, keihard.
Nu ja, in het slechtste geval kan ik hem natuurlijk zelf ook wel terug aan een nieuwe passionato zien te slijten, moest het mij écht niet lukken…
Zijn er bandoneonspelers, -liefhebbers of consoorten die hier toevallig wel eens op m’n weblog passeren? Tips? Doen of laten? Of misschien iemand die toevallig een bandoneon bij oma in de kelder heeft liggen die hij/zij toch van plan was om op een rommelmarkt te verkopen??
