Vorige week zat er een folder in mijn brievenbus. Vorige week werd mijn brievenbus weer volgestoken met allerlei reclamekrantjes en soortgelijke folders die meestal stante pede in de papierbak landen. Al was er één folder die wel mijn aandacht wist te trekken.
NHA heet de organisatie die verantwoordelijk was voor de brochure in kwestie. NHA verkoopt “opleidingen aan huis”, waarbij ze zich differentieert van…
… klassieke opleidingscentra zoals Syntra, waar je elke week op de door hun gekozen datum in het door hun gekozen lokaal moet zijn voor een opleiding. Ik slaag er namelijk, zowel door werk als door hobbies, nog maar moeilijk in om echt structureel avonden of vrije dagen te kunnen plannen. Ik voorzie wel momenten voor me-time, maar die vallen zelden of nooit steeds op hetzelfde moment in de week.
In die optiek lijkt NHA aantrekkelijk: wanneer ik daar tijd voor en zin in heb, kan ik hun cursusmateriaal ter hand nemen.
… klassieke “Leer het zelf”-pakketten, zoals bv. de taalcursussen van Assimil. NHA is duurder, maar biedt buiten de CD’s en het lesmateriaal ook enige interactie (cursisten vinden elkaar on-line) en professionele begeleiding (huiswerken die moeten opgestuurd worden en die gecorrigeerd worden).
Moest ik kunnen, ik zou elke dag vollen bak bijstuderen. NHA biedt ook wreed tof lijkende cursussen aan: van talen tot timemanagementtechnieken, van gitaarspelen tot je eigen webshop uit de grond stampen, van kooklessen tot klinische psychologie. En ik ben zo een zot die bij elk van die cursussen enthousiast denkt van “jaaaaa, dat wil ik ook leren!”
Mijn grote vraag: is dit te mooi om waar te zijn? (Want als die cursussen écht deftig zijn, zijn ze alvast ook veel goedkoper dan soortgelijke cursussen in “bindend” klassikaal verband) Heeft iemand van jullie al ervaringen (positieve of negatieve) met NHA-lesmateriaal?
Franceska Vanthielen blijkt alvast een gezicht van deze organisatie te zijn, ik kan mij moeilijk inbeelden dat zij zich door een bende prutsers/oplichters voor de kar zou laten spannen… Al hoor ik het liever nog eerst van mensen die NHA al ooit hebben uitgeprobeerd.
(TIP voor de mensen van NHA zelf: zet eens wat authentieke klantervaringen in de vorm van filmpjes of zo op jullie website. En als iemand van hen minpuntjes aanhaalt, wees dan vooral niet te beroerd om dit alsnog op jullie website toe te laten.)
De fijnste kerstcadeautjes koop je zelf. Ik was dan ook bijzonder verheugd dat mijn bestelling (van amper een week geleden) via amazon.fr deze week al in de brievenbus landde:
Radio Latina is een Parijse stadsradio waarop vrijwel enkel muziek uit Latijns-Amerika gespeeld wordt. De muziek op hun radiozender (die geregeld uit de boxen knalt in Casa Domino, evenals de muziek van LatinSounds.nl) is steevast weergaloos en toonaangevend voor de zuiderse genres (al komen de Braziliaanse bossanova-ritmes en de Argentijnse tango-deunen er dan weer te weinig aan bod, doch dit geheel terzijde).
Met de regelmaat van de klok brengt Radio Latina ook albums uit met de muziek die vaak bij hen aan bod komt. Aangezien dergelijke muziek nooit of nauwelijks op onze eigen radiostations aan bod komt en ook nog steeds uitblinkt door haar afwezigheid op media als Spotify, heb ik er mezelf dus maar mee verwend. De gele en de sigarenkistachtige box op bovenstaande foto, bevatten telkens 10 CD’s met muziek uit de warme landen, waarin heel wat genres vertegenwoordigd zijn. Ik krijg regelmatig de vraag “Zijn er goede CD’s om kennis te maken met de muziek uit Zuid-Amerika?”, welnu: deze twee boxen zijn prijs/kwaliteit/kwantiteit volgens mij onevenaarbaar op vandaag op dit vlak. De gele box dateert van 2010, de bruine ligt nog maar enkele weken in de Franse platenzaken. Voor nog geen 100 Euro haal je hiermee 20 heel fijne CD’s vol trompetten en opzwepende ritmes in huis.
Het derde (dubbel-)album (Latino Hits) is dan weer ietsje commerciëler en bevat voornamelijk heel wat zomerhits, heel fijn om met deze soundtrack over de autosnelweg te sjezen, ook in winterperiodes.
En als we het dan toch over latin hits hebben: het onderstaande Ai Se Eu Te Pego van de Braziliaan Michel Teló is wereldwijd aan een opmars bezig. In steeds meer Zuid-Amerikaanse clubs is het een samenzang-hit van jewelste, ook in Frankrijk, Spanje en Portugal forceert Teló een doorbraak. Ik ben heel benieuwd of ook onze contreien gaan volgen begin 2012…
Er hoort ook een dansje bij. Wat op zich vaak al reden genoeg is om te scoren. En ook Ronaldo lijkt dit dansje al perfect onder de knie te hebben…
Zo. Ik heb de voorbije week, in mijn schaarse vrije tijd, druk aan een blog gewerkt. Niet aan deze blog. Wel aan El Sur. Mijn nieuwe webkindje met Latijns-Amerikaanse focus is nog niet helemaal af, maar aangezien ik altijd te veeleisend ben is dat niet langer een reden om het tegen te houden.
Bij deze: een nieuw kindje werd op de blogwereld gezet, het werd van eerste artikelen voorzien en nu vind ik het heel spannend om te kijken hoe het evolueert. Zowel inhoudelijk (waar gaat het nou eigenlijk allemaal precies over gaan?) als blogtechnisch (welke rubrieken zullen komen en gaan? zou een ElSur-webshop geen goed idee zijn? moet ik nog aan de lay-out prutsen?).
Vorige week ging ik op speeddate. ‘t Schijnt dat de blogpost, die ik er achteraf over schreef, overliep van het laaiend enthousiasme van mijnentwege. En terecht: ik vond op dat moment dat ik een unieke, inspirerende avond beleefd heb. En ik vind dat nu nog steeds. Al blijf ik er bij: wie met de verkeerde verwachtingen of ingesteldheid naar zo een avond stapt, zal er geen fuck aan hebben en zal achteraf alleen meer gedesillusioneerd zijn dat hij/zij er de vrouw/man van zijn/haar leven niet gevonden heeft.
De organisatie achter dit avondje, Smartdate, was redelijk in de wolken met m’n blogpost. Ook al was er bij voorbaat geen enkele afspraak gemaakt: ik ging er als anoniem individu naartoe en wou gewoon een aantal leuke anekdotes observeren om er achteraf alhier verslag van uit te brengen.
Maar het siert hen: ze tonen zich dankbaar. Ik mag 1 gratis speeddate via Smartdate wegschenken. Een aantal mensen lieten mij weten dat ze na mijn blogpost wel goesting hadden om dit gebeuren ook eens te ervaren, maar dat ze de barrière (en de bijhorende 35 Euro) nogal hoog vonden. Helemaal onterecht, maar los daarvan: wie twijfelt, maar wel goesting heeft in een avond onder vrijgezellen: waag uw kans hieronder!
In het kader van een marktonderzoek, zijn de mensen van Profacts momenteel op zoek naar rokers, meer bepaald naar rokers van het merk Lancia (het huismerk van Aldi). Rokers van dit merk zou gevraagd worden om een enquête hieromtrent in te vullen, elke deelnemer krijgt hiervoor sowieso 10 Euro.
Kandidaten hiervoor mogen hieronder reageren (met hun echte mailadres, daar zal de link naar de enquête naartoe gestuurd worden) of kunnen mij via deze weg hun mailadres laten weten.
De harde Euro’s zijn voor u, ik maak enkel kans op een bioscoopticket of 2. En meer moet dat niet zijn.
Dat doet er mij trouwens aan denken: ik ben een Belgische blogger, maar de servers – waar deze webpagina’s op staan – staan ergens aan de Amerikaanse Westkust. Zou ik één of andere wetgeving overtreden als ik op m’n weblog vollen bak reclamebanners en -acties zou toelaten van pakweg Marlboro? En als dat al niet zou mogen: stel dat ik regelmatig gewoon zelf en spontaan berichtjes over de heerlijke smaak van een Marlboro-in-de-morgen zou posten, over hoeMarlboro-man ik mij soms voel of consoorten, is dat dan strafbaar?
Ook de mensen van Marlboro kunnen mij trouwens via de vertrouwde weg contacteren.
Hij zei: “Fuck België. We leven in een kloteland dat talent niet naar waarde weet te schatten. Onze regering is enkel bezig met de imaginaire problemen tussen taalgroepen en niet met visie of de toekomst. Economisch zijn we achterlijk en is België zo een typisch landje dat overal achteraan huppelt. Onze bevolking is egoïstisch, koud, kil. Ons land gaat failliet en de Belgen zijn zo dom daar niet bij stil te staan en alles gewoon te laten gebeuren. Bazen zijn profiteurs. Werknemers zijn profiteurs. Er wordt hier niet gewerkt aan één gemeenschappelijk doel, maar iedereen lijkt zijn eigen verborgen agenda te hebben. Ik ben het hier kots-kots-kots-beu.”
Hij vertrok naar Amerika.
Sindsdien hoorde of zag ik hem vaker dan ooit tevoren: continu op Facebook, continu op Twitter, continu op MSN, continu op Skype, continu overal on-line. Op twee weken na, de twee weken dat hij op “vakantie en familiebezoek” kwam naar Vlaanderland om z’n ouders, familie en vrienden op te zoeken. Maar voor de rest voelt hij blijkbaar een ondwingbare behoefte om continu met de buitenwereld te delen hoeveel beter het wel niet is in Amerika t.o.v. zijn geboorteland. Hoeveel geavanceerder het er daar aan toe gaat, over online-shops waar we hier maar kunnen van dromen, over hoe sociaal de buren er wel niet zijn, over de heerlijke gerechten die aan huis geleverd worden.
Ik vraag mij geregeld af of hij in Amerika al iets meer gezien heeft dan het scherm van zijn PC.
2009 was ondermeer het jaar waarin Olivia werd geboren, het dochtertje van vrienden Filip en Sofie. Er staat haar ongetwijfeld een modellencarrière te wachten, want inmiddels prijkt ze in vol Roodkapje-ornaat op de website van De Standaard Online in het kader van een fotowedstrijd.
Sofie zou het fijn vinden indien u massaal op die foto stemt. Ik ook, trouwens.
In de lagere school, leren we dus dat het maal-symbool een x is en dat “gedeeld door” voorgesteld wordt als : of als ÷.
In het middelbaar worden al deze vooroordelen overboord gegooid en moet een vermenigvuldiging als een ∙ (5 ∙ 6 = 30) voorgesteld worden.
Als ik nu mailtjes stuur met vermenigvuldigingen of delingen (jaja, ne mens mailt al eens over van die rare dingen tijdens zijn werkuren), dan gebruik in consequent een *-, respectievelijk een /-teken.
Gisteren een heel plezant en inspirerend avondje uit met ex-collega Frank beleefd. De drank vloeide rijkelijk, de creatieve ideeën borrelden tot op ongezien hoogte. En we kwamen tot een masterplan, een idee om bijzonder veel centen te verdienen. Dit op volkomen wettelijke wijze, maar wel de grenzen van het algemeen aanvaard fatsoen aftastend. Want geef toe: diep vanbinnen zijn wij allemaal onvoorstelbare vetzakskes, maar naar de buitenwereld houden we graag de schijn van totale integriteit op.
Waardoor we dus onvermijdelijk bij de vraag kwamen: hoe richt je op anonieme wijze een bedrijfje op in België? Uiteraard maken de oprichters van zo een bedrijfje zich bekend bij de rechtbank/griffie en in de oprichtingsakte, maar voor de buitenwereld zou het niet zo makkelijk te detecteren mogen zijn “wie nu achter initiatief x of y zit“. Het lijkt mij in België onmogelijk, aangezien dit gegevens zijn waarvan ik dacht dat ze steevast zonder uitzondering in het Staatsblad worden gepubliceerd bij oprichting, kapitaalswijziging, …
Dus: is het überhaupt mogelijk van in eigen land op discrete wijze een bedrijf op te richten waarvan de oprichters, bestuurders, whatever in alle anonimiteit kunnen verblijven, of moet daar sowieso een buitenlandse constructie voor opgezet worden?
Als er eens geen avondlijke plannen zijn, kijk ik graag eens naar een filmpje op TV. Soms huur ik er een via de digibox, maar heel vaak blijf ik ook plakken op een film die op één of andere zender lijkt te beginnen. Maar wat tv-films betreft is het nogal vaak we zien wel of het goed is, zoniet zappen we na 5 minuten weg. Heeft u dat ook?
En dat terwijl er vaak zoveel info over die films op internet te vinden is… Opinies van mensen die de film reeds zagen op imdb.com en op Moviemeter, trailers en previews op YouTube, …
Maar aangezien er steeds meerdere films op TV zijn ‘s avonds en het vergelijken heel wat klikwerk naar allerhande websites betekent, ontzie ik het mezelf bijzonder vaak om een intense vergelijking door te voeren. Heeft u dat ook?
Vrijdag had ik plotseling het idee om een soort van mash-up-website te gaan brouwen om alle bovenstaande informatie op één overzichtelijke site samen te brengen: op één of andere website automatisch opsnorren welke films er ‘s avonds op TV zijn, de informatie van andere websites daaraan gaan vastlinken en aldus volautomatisch tot een overzicht komen met alle films die te zien zijn. Vergelijken zou nog nooit zo makkelijk zijn, verdorie!
Zaterdagmiddag begon ik aan de eerste probeerselen voor zo een website, nu stel ik u graag mijn eerste testversie voor: films.dominiek.be! Het was lang geleden dat ik in PHP, MySQL en consoorten had zitten knutselen, maar ik vond het weer superplezant!
Er moeten nog een aantal zaken toegevoegd worden (bv. een link naar de imdb- en de Moviemeter-website, de mogelijkheid van bezoekers om te reageren wanneer de foute YouTube-clip bij een film staat en/of om zelf de juiste toe te voegen, …)
Ik luister graag naar elke feedback. Zowel commentaar op wat reeds op de website staat, als suggesties of vragen voor extra’s zijn welkom in onderstaand reactieluik!
