Afgelopen vrijdag, net voor de officiële release, vond ik Valleys of Neptune – het nieuwe postume studio-album van Jimi Hendrix, met een aantal eerder onuitgegeven tracks – in mijn brievenbus. De mannen van de blogreclame hadden het mij opgestuurd met de wijze bewoordingen “Dit zal wel iets voor jou zijn!“.

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: ik ben alles behalve een grote Jimi Hendrix-kenner. Ik heb een Best Of-album van de man in huis en dat zet ik zo nu en dan wel eens op. Meer nog: ik wist niet zo goed wat ik van dit album moest verwachten… Postume albums bevatten nogal vaak illuster materiaal of “eerder onuitgebrachte nummers” die met reden nooit eerder werden op plaat gezet. Maar hey, je moet alles een eerlijke kans geven!

Lees verder »

Het is natuurlijk heel jammer dat er een groot aantal Carrefour-winkels moeten sluiten, maar elke dergelijke “economische ramp” heeft natuurlijk ook zijn opportuniteiten. In dit geval: een aantal grote winkelruimtes mét grote parking gaat beschikbaar worden voor iets anders. Nieuwe of andere warenhuizen hoeven er voor mijn part niet te komen, want er zijn er naar mijn gevoel sowieso al te veel (of toch zeker voldoende).

Als ik de nodige centen en wereldconnecties had, ik zou de beschikbaar geworden Carrefour-winkels opkopen om er een soort van Inno van maken, maar dan met eet- in plaats van kleerkraampjes. Een grote overkoepelende ruimte als het ware, waar ruimte komt voor zaken die in België nog niet of slechts nauwelijks voorkomen: Burger King, Dunkin Donuts, Starbucks en soortgenoten. En waarom ook niet een “loket” waar je verse soepen, sappen en fruitproducten kunt kopen, of een paar Fair Trade-wereldvoedselstandjes, met authentieke Columbiaanse koffie en Argentijnse dulci di leche-koekje. En een Italiaans kraam waar je allerlei pizzapunten kunt proeven of je in de dessertcultuur van aldaar kunt onderdompelen.

Rondom rond eetstandjes dus en in het midden heel veel zitplaatsen, zowel open ruimtes als discrete compartimenten. Met gratis WiFi-internet voor alle aanwezigen. Een plaats waar gezinnetjes op vrijdagavond (met de kinderen) naartoe kunnen afzakken, maar ook waar jonge zakenwolven elkaar kunnen ontmoeten of waar mensen onderweg eventjes kunnen stoppen voor een hap, een drink en/of wat op de computer te tokkelen. Een plaats waar de slow teruggebracht wordt in het fastfood-gebeuren, waar er niet alleen snel iets gegeten kan worden, maar ook uitgebreid geproefd en vergeleken kan worden. Een grote ontmoetingsruimte waar men zich geen zorgen moet maken over catering of drank: naar elke smaak is er wel iets te krijgen.

En tsja, waarom niet, aan dat gebouw mag voor mijn part ook een apart gebouwtje komen met zitplaatsen en even goed internet. Er wordt geen eten of drank geserveerd (dat kan men in het hoofdgebouw oppikken), maar kan daar wel geconsumeerd worden. Al moet men er dan wel bijnemen dat er in die ruimte gerust ook gerookt kan worden. Niets fijner dan, als je onderweg bent, snel eventjes bij een kop koffie en een sigaret mails te checken of tijd te vullen met wat computeradministratie of het bijschaven van een presentatie, zonder dat niet-rokers er last van hebben.

Ik zou er alvast regelmatig komen, al is het maar om een “snelle en gemakkelijke hap op vrijdagavond te scoren” of zelfs om er een ganse zaterdagnamiddag met maatjes uit te hangen en recht te staan als je zin hebt in iets lekkers. Dergelijk gemak op vlak van eten en drinken draagt alleszins bij tot de populaire festivalervaring in onze lage landen. Waarom zou het dan niet wat alledaagser mogen zijn?

Mecenassen en business angels mogen zich alvast aanmelden om dit wat dieper uit te werken.

Ik ben een economist, een wetenschapsmens, een analist, een controlefreak, iemand die continu op zoek gaat naar onderliggende logica om alles-en-iedereen om me heen beter te begrijpen. Maar evenzeer ben ik christelijk en gelovig, op mijn manier. Omdat er altijd wel zaken zijn die het logische verstand overstijgen en omdat mijn geloof voor de nodige rust zorgt, want de continue nood aan logische denkoefeningen maakt van mij soms te zeer een rusteloze ziel.

Er is de afgelopen weken veel gezegd en geschreven over de benoeming van André-Mutien Léonard, onze nieuwe Belgische aartsbisschop. Ook ik stel mij, vanuit mijn christelijke gevoelswereld, de nodige vragen bij ’s mans benoeming en de impact dat die zal hebben. Nu, het zou al te makkelijk zijn hier allerlei reeds veel uitgesproken meningen te gaan herkauwen; dat de publieke opinie omtrent Léonard’s benoeming nogal negatief is, zou zelfs eufemistisch genoemd kunnen worden.

Bij deze dus: een focus op drie (mogelijk) positieve gevolgen van Léonards benoeming…

Lees verder »

Het is allemaal 1212 wat de klok slaat: op radio en TV werken een aantal beroemdheden zich uit de naad om zoveel mogelijk centen in te zamelen. En dat is maar goed ook, de beelden die ik gisteren op de Vlaamse en Nederlandse buis in m’n maag gesplitst kreeg, deed me ook naar m’n portefeuille grijpen. Op aanraden van een Caritas-insider heb ik echter niet aan 12-12 gedoneerd. Mijn kennis, die hier uiteraard niet met naam genoemd wil worden, getuigde mij immers over de gang van zaken bij Tsunami 12-12, 5 jaar geleden, waar hij een coördinerende rol had. 6 maanden na de beëindiging van de media-acties was het grootste deel van de donaties nog steeds niet overgemaakt: er waren dagdagelijkse discussies tussen de verschillende initiatiefnemers over wat ze nu eigenlijk met het geld willen gaan doen.

Een dergelijk circus kunnen de mensen in Haïti missen. Ze hebben elke hulp vooral snel nodig. En als je centen voor deze actie wenst te geven (want ik alleen maar aanmoedig), kan je dat dan ook beter via kleinere, lokalere projecten doen. Dan ben je er niet alleen zeker van dat je geld integraal naar Haïti gaat (en niet voor de helft in de overheads van de organiserende eenheden blijft plakken, want hun loon moet ook betaald worden), maar dan weet je ook – en vooral – dat dat geld heel snel op nuttige wijze zal aangewend worden. Ik doneerde persoonlijk aan een missionaris uit de buurt die volgend weekend naar Port-au-Prince vertrekt. Voor anderen die een dergelijk initiatief zoeken, citeer ik hieronder graag de mail van Andrew Vassallo met daarin een voorstel voor donaties. Donaties voor Haïti. Niet voor 1212.

Lees verder »

Onder de titel “Groei in ICT: 7 vette jaren?” verscheen er op de blog van De Tijd een artikel dat orakelde over een heel zware ICT-boom die ons vanaf dit jaar staat te wachten, zich daarbij baserend op een citaat van Forrester:

We are entering a new 6- to 7-year cycle of IT growth and innovation that Forrester calls Smart Computing

Ook de mogelijke onderliggende drijfveren voor een dergelijke uitgesproken groei, worden mooi in het artikel samengevat :

a) Als de economie aantrekt zal de vraag naar ICT ook terug aantrekken, logisch.  Bij de banken, de grootverbruikers van ICT, is deze trend al zeer duidelijk.  De rest zal volgen.
b) het wordt hoe langer meer een demografische noodzaak om meer te gaan automatiseren.  Immers vanaf 2010, en dit was al lang voorspeld, is er globaal gezien, meer uitstroom dan instroom in de arbeidsmarkt, maw de vergrijzing slaat toe.  Dit heeft voor gevolg dat, willen de onze levensstandaard behouden, we met minder mensen minstens evenveel moeten gaan doen: automatiseren is de boodschap en tenslotte
c) in het zeer recente verleden en vandaag nog zijn er veel ontslagen.  Als de economie aantrekt zal men eerder geneigd zijn om eerst te gaan automatiseren eerder dan terug aan te werven.

Over de mogelijke gevolgen van een dergelijke IT-boom blijft het artikel echter redelijk vaag, er worden enkel een aantal mogelijke trends aangehaald die vrij technisch zijn van aard en de groeipijnen die daarmee gepaard kunnen gaan. Toch lijkt een voorspelling als bovenstaande mij een aantal bijzonder zware sociale consequenties – voornamelijk op de arbeidsmarkt dan – te hebben, die hier spijtig genoeg niet echt aan bod komen. Vandaar: bij deze graag mijn aanvulling op het geciteerde artikel…

Lees verder »

Toen de klassieke videocassettes verdrongen werden door de DVD, was iedereen er het over eens: een enorme vooruitgang, haarscherpe beelden, geniaal geluid, meer technische mogelijkheden… Veel geavanceerder en nog meer naar de bioscoopervaring neigend zou toch niet meer mogelijk zijn zeker?

Niets bleek minder waar: toen kwam de BluRay en wie  al ooit the BluRay-experience op een HD-televisie mocht ondergaan, weet dat de technologie nog verder vooruit gesprongen is dan aanvankelijk voor mogelijk werd geacht. Voeg daar nog een homecinema-boxensysteem aan toe en uw eigen woonkamer kan cinematografisch veel indrukwekkender zijn dan welke bioscoopzaal ook. En ik twijfel er geen seconde aan dat er ook heel binnenkort een mogelijkheid zal bestaan om de 3D-films als Avatar of de concertfilm U23D thuis in al hun driedimensionale glorie te bewonderen, misschien zelfs zonder zo’n belachelijk brilletje op je neus.

Met boeken is het net zo. Vond u de lancering van de eBook-readers in 2009 maar een flauw gedoe, dan zouden de technisch geavanceerdere toestellen die in 2010 op de markt zullen komen u wel eens met meer verstomming kunnen slaan. Niet alleen zullen de nieuwe toestellen er veel beter uitzien en veel meer mogelijkheden hebben, bovendien zouden ze wel eens heel sterk de toekomst kunnen beïnvloeden: de toekomst van traditionele media, magazines, tijdschriften, de toekomst van klassieke boeken en naslagwerken, de toekomst van storytelling, de toekomst van onnozele brochures en reclamefolders. Het zal voor producenten makkelijker worden dan ooit tevoren om hun lezers een total experience te bezorgen. Maar uiteraard zal het ook moeilijker worden dan ooit tevoren om op dit vlak piraterij tegen te gaan en een rendabel business model op te bouwen om de grote aangegane investeringen (want die zullen nodig zijn, ook voor de content-leveranciers) terug te verdienen.

Lees verder »

Aan elk van u een heel warm 2010 toegewenst. Wees blij dat je het voorbije jaar hebt overleefd, vanaf nu wordt het alleen maar beter! Allez ja, daar moet je althans zelf voor zorgen. En dat zal ik proberen te doen met deze 10 voornemens voor 2010 :

Lees verder »

De laatste uren van 2009 zijn aangebroken, er wordt dan ook weer volop en overal teruggeblikt en voorwaarts gekeken. Jaaroverzichten en zelfs decennia-overzichten sieren traditionele en nieuwe media, er worden lijstjes gemaakt van voorbije nieuwsfeiten, muziek, films en al wat er nog bijkomt. Anderzijds wordt er ook volop in glazen bollen gekeken, trendrapporten tieren welig op het grote Interweb, zopas nog publiceerde Bart Dewaele, net zoals vorig jaar, zijn inmiddels al legendarische Online Trendrapport voor 2010. En het moet gezegd: het is niet alleen een bijzonder lijvig, maar ook weer een heel fraai vormgegeven document geworden. Voor het eerst namen er 60 respondenten deel aan Barts bevraging omtrent verwachting voor volgend jaar en daaruit blijkt nog maar eens dat er evenveel meningen als koppen zijn: de meesten lijken er van uit te gaan dat de “sneeuwbal” die de voorbije jaren gevormd werd in 2010 volop verder gaat rollen, anderen denken dan weer dat heel wat zaken serieus gaan minderen in 2010. Het beste voorbeeld: weblogs en sociale netwerken (zoals Facebook). De enen denken dat de overblijvende bloggers een bijzonder sterke stem in het medialandschap zullen krijgen en dat Facebook (in deze of een andere vorm) nog populairder zal worden dan nu al het geval is, anderen denken dat bloggen nog meer zal afbrokkelen dan tevoren en dat er een serieuze Facebook-moeheid (en consoorten) zal ontstaan.

In die optiek kan ik alleen maar zeggen: met een groot aantal beweringen uit het trendrapport ben ik het volkomen eens, in een aantal zaken kan ik mij helemaal niet terugvinden. Meer nog: ik voorspel bij deze dat het trendrapport (oh my god, it’s so shocking!!!) op het eind van 2010 zal blijken heel wat waarheid en correcte voorspellingen bevat te hebben. Net zoals er heel wat minkukels in zullen blijken gestaan te hebben (mijn god, wat een werkwoordenconstructie), maar die bedekken we dan liever met de mantel der liefde.

Aangezien u er toch niet om vraagt: bij deze mijn terugblik naar de voorbije jaren en vooruitblik naar 2010 en al wat er na komt. Of zoiets.

Lees verder »

Music For Life, de benefietactie van Studio Brussel, is afgelopen. En dat is maar goed ook, want het programma slaagde er dit jaar geenszins in mij warm of koud te doen krijgen voor de actie. Dit was geen benefiet, dit was een redelijk slechte versie van het – op zich al tenenkrullende – TV-programma Fata Morgana zaliger. En ook het daarmee afgeleverde radioprogramma zelf was er eentje om snel te vergeten: steek 3 radiomensen, die niet echt een radiopersoonlijkheid zijn of het talent hebben om een “gewoon radioprogramma” op te tillen tot een hoger niveau, in een huis en je krijgt de slappe kak voorgeschoteld die de afgelopen week op de radio te horen was en waarbij de enige vraag leek te zijn “welke presentator gaat er nu het eerste bleiten?“. Nobel, heel nobel.

Voor mij is Music For Life, editie 2009 dan ook de editie die geboekstaafd mag worden als de jammer-maar-helaas-editie.

Lees verder »

Okee, de dagen worden korter, de avonden langer, dus is de fase aangebroken waarin het officieel gepermitteerd is om terug te blikken op het voorbije jaar. (Nu al? Ja, nu al. En hou je mond.)

Her en der beginnen er weer enquêtes op te duiken met het oog op een dergelijke terugblik en met de bedoeling om al wie o-zo-zoet was het afgelopen jaar in de bloemetjes te zetten: Clickx pakt naar jaarlijkse traditie uit met haar Website Van Het Jaar-verkiezing, er zijn al allerlei business- en managerverkiezingen m.b.t. 2009 bezig, Studio Brussel ging al op zoek naar de beste Belgische single van het afgelopen decennium en ook Humo zal (na de staking van morgen) ongetwijfeld heel gauw opnieuw uitpakken met eindejaarslijstjes en de Pop Poll.

Allemaal heel fijn, al vind ik dat dergelijke verkiezingen te vaak gepaard gaan met allerlei bloemetjes die naar vriendenkliekjes en consoorten gegooid worden, waarbij allerlei “Stem Op Mij!”-acties vaak niet geschuwd worden. Dus vond ik dat tijd was voor iets anders.

Ik vond 2009 persoonlijk een topjaar (heel fijne zaken beleefd, fantastische mensen leren kennen, maar vooral zeer veel plezier geput uit allerlei alledaagse gebeurtenissen). Maar geef toe: we kregen weer veel bullshit in onze strot geramd: lullige radiopresentatoren, bijzonder flauwe tv-series, achterlijke politici, kutzangers en -zangeressen, frustrerende beslissingen in de politiek en op allerlei sporttereinen, CD’s die beter nooit waren verschenen, bloggers die het gevoel hebben dat de evenaar door hun reet loopt, …

Laat ons dus ook deze mensen en gebeurtenissen eens in de bloemen zetten, zij die alles leken in het werk te stellen om ons jaar naar de kloten te helpen, maar er lekker niet in geslaagd zijn. En daarom presenteer ik u met veel plezier De Stoelgang Awards 2009.

Bij deze dan ook een warme oproep: vul de enquête in én verspreid ze ook zo breed mogelijk, via uw blog, Twitter-account, Facebook of zelfs via die bijzonder ouderwetse E-Mail-functie op uw PC.

Ik ga alvast op zoek naar een sponsor voor rollen WC-papier en de bijhorende WC-papier-houdertjes, zodat ik alle winnaars toch minstens deze trofee kan overhandigen of opsturen.
Ook een cameraman om dit alles op beeld vast te leggen, is nog van harte welkom.

(Evenals een Rode Kruis-medewerker om mij meermaals achteraf de eerste zorgen toe te dienen)

Voor zij die een dergelijke flop poll liever languit in de zetel (of met het ganse gezin rond tafel) invullen: een afdrukbare versie vindt u hier zo.