Gisteren, maandag, was onze laatste dag in Calí. Geen al te grote of al te drukke stad, maar in combinatie met ons bijzonder rustige hostel wel de ideale plaats om de vakantie in te zetten: veel gewandeld en wat lokale zaken bezocht, het dagdagelijkse leven hier opgesnoven en specialiteiten geproefd.
Als je hier trouwens mixed grill bestelt, ziet dit er niet meteen appetijtelijk uit: je krijgt gewoon een – weliswaar zeer lekkere en gevarieerde – vleeshoop voorgeschoteld, rustend op een bedje van sla. En de frieten moet je er maar uit zien te vissen.
O ja, die lichtbruine homp die je vlak voor de chorizo worst ziet liggen is de zogeheten Plátano, een lokale zoete bakbanaan die eigenlijk helemaal niet in mijn smaak ligt.
Ze doen in Calí trouwens ook aan copywriting: elke weekdag verzamelen een twintigtal heren-met-typmachine zich in het Parque Des Poetos om ‘in opdracht’ brieven te typen voor particulieren en bedrijven, of dit nou aangetekende zendingen zijn of men moet een streepje poëzie verzinnen op basis van een aantal kernwoorden: alles kan…
Gisteren, maandag, was de stad trouwens veel drukker en gezelliger dan op zondag. Calí is blijkbaar slachtoffer van een eigen Catch-22: aangezien er op zondag geen knijt te beleven valt in Calí, trekken vrijwel alle inwoners elke zondag naar “den buiten”… Waardoor er uiteraard nog minder te beleven valt. Met een handvol lokale hangjongeren tot gevolg die het wel plezant vinden om toeristen te ambeteren door hen overal te gaan volgen en zo. Voor de rest: weinig echte onveiligheid gevoeld of gezien, maar we hebben het ook niet gezocht natuurlijk (door bv. na zonsondergang door bepaalde buurten te gaan passeren).
Wat er mij doet aan denken: we zijn eigenlijk nog geen enkele avond echt op stap geweest in uitgaansbuurten of zo, maar we hebben ons heilig voorgenomen dit vanaf vandaag – in Medellín – wel een paar keer te doen. De jetlag speelde ons de voorbije dagen echter nog wat parten. Vroeg bed in en zo.
O ja: we hebben wel onveilige situaties gezien: mannen die met bijzonder weinig beveiliging takken aan het snoeien waren of gevels van fancy hotels aan het schilderen…
Voor de rest : veel fijne passage in de straten gisterenavond, heerlijk geurende kraampjes, storende parapluverkopers en grappig levende standbeelden en soortgelijke straatanimatie…
O ja, die paraplu’s zijn geen overbodige luxe… ‘t Is hier momenteel blijkbaar regenseizoen, wat resulteert in plotse, onverwachte en snoeiharde regenbuien, met alle gevolgen vandien…
Maar die buien verdwijnen weer even snel als ze gekomen zijn en worden meteen ruimschoots gecompenseerd door een bijzonder heftige zon. Wat resulteert in verbrandingsgevaar en heerlijk geurend asfalt… Na amper 15 minuten lagen alle straten er alweer kurkdroog bij.
‘t Is hier geestig! Straks gaan ontbijten en dan met een propellervliegtuig (50 passagiers of zo) naar de stad waar ik eigenlijk keihard naar uitkijk: Medellín dus. En oewist ginder?
op 8 september 2010 om 14:14
Wel,hier is het geen regenseizoen, maar ‘t regent toch. Ook een licht onveiligheids gevoel nadat we weten dat onze garagist is overvallen door drie man, maar voor de rest is er eigenlijk niets speciaals . Enkel de vraag van : Hoe zou het nog zijn met … Dominiek !
:-):-)
op 9 september 2010 om 00:38
Awel, vandaag 3 uur op een bus gezeten met de schoonste Colombiaanse die ik al mocht aanschouwen. Vrijdag ga ik er mee uit eten.
Niets speciaals dus, ik weet alleen nog niet of ik terugkeer.