“Supergroepen, dat werkt nooit,” zegt men wel eens. Them Crooked Vultures blijkt niet meer dan een flauwe kopie van Queens Of The Stone Age te zijn, ook Velvet Revolver en Audioslave konden nauwelijks tippen aan de verschillende bands waaruit ze ontstaan waren (Soundgarden, Guns ‘n’ Roses, Rage Against The Machine, Stone Temple Pilots). Vermoedelijk kunnen deze nieuwe bands gewoonweg nooit tegemoet komen aan de verwachtingen die steevast net door hun roots ontstaan…
In vroegere tijden was dat nogal eens anders, dacht ‘k toen ik zopas Traveling Wilburys op Radio 1 hoorde passeren met het onderstaande nummer. Traveling Wilburys bestond uit een aantal bijzonder grote artiesten (en bijhorende ego’s), die weliswaar fantastische samenpasten, waarin elkeen even zeer aan bod kwam en waarbij die stemmen toch wel op magistrale wijze bleken te blenden: Roy Orbison, Tom Petty, Bob Dylan, Beatle George Harrison en Jeff Lynne (van E.L.O.).
Heerlijke positieve muziek die meer zomersheid inhoudt dan het weer van de afgelopen dagen. Ik hou ervan. Enorm.
