Ik heb er niet aan kunnen weerstaan, een paar weken geleden, aan de lokroep van de iPad. En het moet gezegd: ik ben er bijzonder tevreden mee, zonder er echt euforisch over te zijn. Het toestel is mij alvast op het lijf geschreven, omdat ik stiekem keihard verslaafd ben aan lettertjes en informatie. Ik lees graag, ik lees veel en ik zoek soms ook graag wat meer op over wat ik net van informatie heb opgeslokt. Dit zijn zaken die op een PC of laptop ook kunnen natuurlijk, maar de iPad is voor mijn informatiehonger nog net ietsje handiger: het is compact, ligt gemakkelijk in de hand/schoot en is enorm snel vastgegrepen als ik eens iets boeiend op radio hoorde vermelden of op TV zag passeren. Voor mij is het “een perfecte tweede PC”, naast het desktop-model dat ik in mijn bureau heb staan en waar ik sinds mijn iPad-aankoop bijzonder veel minder tijd aan doorgebracht heb, om makkelijk in huis mee te sleuren en allerhande teksten te verslinden.

Het is geen toestel voor mensen die continu actief op een computer wensen bezig te zijn (om boeken te schrijven, websites of applicaties in elkaar te knutselen, drie miljoen zaken te downloaden of dergelijke), meer voor de consument van bestaande zaken. En voor de oudere generatie: mijn ma kan geenszins met een computer werken – ze is er zelfs bang van – maar steeds vaker kriebelt het bij haar om ook eens iets op internet op te zoeken of een mailadres te creëren zodat ze met weet-ik-veel-wie eens zou kunnen mailen.
Op een computer vindt ze haar weg niet terug, toen ik haar eens m’n iPad in de handen drukte, zat ze na een half uur al ongegeneerd doorheen mijn mailbox te bladeren. Gebruiksgemak! Leve Apple en al!

Ik sta normaalgezien nogal afkerig t.o.v. een eerste generatie van een product, maar mijn huidige aankoop heeft alles te maken met De Reis van september. Ik wou namelijk een “compact computertje” (zoals een Netbook) of iets dergelijks meenemen naar Colombia, omwille van een aantal heel specifieke redenen :

• Op ons eerste hostel na, is tijdens de reis nog niets geboekt. Het zou handig zijn als ik, op de vooravond voordat we naar een andere stad afreizen, nog het een en ander via Tinterweb zou kunnen opzoeken.
• Ik ga foto’s nemen. Met één of ander redelijk oud digitaal fototoestel dat kaartjes van maximaal 1Gb kan bevatten. Dit zal dus vermoedelijk ontoereikend zijn om 23 dagen in beeld te brengen. Een toestel om die foto’s op te back-uppen en nieuwe ruimte te creëren, zou handig zijn.
• Van Zuid-Amerika naar België bellen zal ongetwijfeld een fles champagne per minuut kosten. Dan drink ik die champagne liever uit en communiceer ik liefst goedkoper met het thuisfront. E-Mail, quoi?
• Ha ja en misschien nu en dan een blogske plaatsen om te laten weten dat ik nog steeds leef of eens een foto laten zien die ik daar genomen heb, leek mij ook wel bijzonder mooi meegenomen dus.

Awel: die zaken kunnen dus perfect met de iPad (voor het opslaan van foto’s heb ik wel dit hulpstukje bijbesteld, hopelijk wordt het nog tijdig genoeg geleverd!). En is het toestel alvast veel discreter, compacter en handiger in de omgang dan een laptop. Meer nog: tot mijn grote verbazing is het grote touch-screen-keyboard onvoorstelbaar gemakkelijk te gebruiken. Ik zie er absoluut geen graten in om eens een langere mail of blogpost via de iPad op te stellen zonder in continu Tourettiaans gevloek uit te barsten.

En de voordelen van dit toestel voor mijn backpack-trip bleken nog omvangrijker:

• De heen- en terugvlucht naar/van Colombia duren 12 uur, gevuld met ongetwijfeld slechte familiefilms op het vliegtuig. En ongetwijfeld gaan we niet elke avond vollen bak op stap gaan en gaan we nu en dan gewoon eens een lazy avondje op hostel beleven. De oplossing: een stapel boeken meenemen en direct inboeten op ruimte in de rugzak voor kleren en zo. De compacte oplossing: boeken op de iPad zetten. Ik schreef eerder dit jaar al dat de boekenindustrie de nieuwe muziekindustrie is, welnu: niets is minder waar. In een half uurtje zoeken heb ik op The Interwebs 750 Nederlandstalige romans gevonden, van illuster onbekend werk tot de toppers als John Grisham, Stieg Larsson en consoorten. Om dan nog maar te zwijgen over de duizenden Engelstalige die er voor het grijpen liggen.
  Ik heb het uitgetest en een iPad leest alvast bijzonder vlotjes. De nodige literatuur werd dus alvast op het toestel geplaatst om op reis te verorberen.
• Ha ja, en films kijken is ook een bijzonder aangename ervaring op dit toestel. Ook op dat vlak dus heb ik de nodige conversies gedaan en heb ik een filmpje of 15 à 20 op mijn toestel gepleurd. Geen DVD’s, speler of wat-dan-ook nodig.
• En de gazet! Als ik eens een lazy zaterdagmorgen-in-Colombia zou beleven, kan ik in no time De Standaard van die dag downloaden en op de iPad lezen. Naar mijn mening: één van de betere iPad-apps die er op vandaag is, één van de weinige tijdschriften/kranten die er in geslaagd is een heel goede tablet-versie van hun papieren uitgave te produceren. Stel je voor, vroeger kon je in het buitenland enkel kranten uit het thuisfront lezen die minstens 2 dagen oud waren!
• Ha ja, ik kan trouwens niet alleen mijn foto’s lokaal op het toestel opslaan, maar ik heb ook meteen een programma gedownload om die foto’s ook direct op mijn Flickr-pagina te plempen. Een tweede back-up dus voor mijn foto’s en u kan thuis, vanuit uw canapé, gezellig meevolgen waar ik zo allemaal gepasseerd ben in Colombia.

Ik ben, echt waar, content van mijn bakske. Eerst en vooral omdat het een duidelijke behoefte-op-korte-termijn bij mij gecoverd heeft en een perfect hulpmiddel op reis zal zijn (vermoed ik toch). Maar ik heb er de afgelopen dagen en weken ook thuis al enorm van genoten (het ligt bijzonder makkelijk in de schoot terwijl je naar TV ligt te kijken!), ik zie er heel veel mogelijkheden in op vlak van business en entertainment (mogelijkheden die ik zelf bij mijn terugkeer wat dieper ga bestuderen, want het lijkt mij de max om aan iPad-ontwikkeling, -analyses, -creativiteit of -begeleiding te doen), het is alweer een fantastisch hulpmiddel om heel wat verankerde, traditionele bedrijven hardhandig door elkaar te schudden. En daar hou ik wel van, vandaag de dag.

Meer over mijn iPad-belevingen leest u hier de volgende dagen, weken, maanden dus ongetwijfeld. Evenals over mijn wedervaren in Colombia. Dankzij die iPad.