Ik moet dringend zo een “Geen reclame of drukwerk!”-sticker halen om op mijn brievenbus te kleven. Wekelijks worden er namelijk folders, kranten en andere reclameboodschappen in die bus van mij gekeild en die vliegen telkens ongelezen ook meteen in mijn papiermand voor het containerpark. Op mailvlak is dit veel minder een probleem: mijn GMail-account is uitgerust met een bijzonder goede spamfilter, er komt nog maar zelden een reclamemail door waarvoor ik mij niet had ingeschreven.

We leven nochtans in een geniaal informatietijdperk, waarin gepersonaliseerde campagnes perfect vanuit een CRM of een soortgelijk systeem gestuurd zouden moeten kunnen worden. Sportmanifestaties interesseren mij geen fluit, muzikale evenementen en boeken en films en Zuid-Amerika des te meer. Adverteerders kunnen die informatie makkelijk on-line terugvinden en/of ze op een andere manier inzamelen, om mij vervolgens enkel die zaken op te sturen waarvan ze weten dat ik ze wel met veel interesse ga doornemen.

Twitter is een perfect kanaal op dat vlak, net zoals Facebook trouwens. Bedrijven of PR-bureaus kunnen perfect zoeken (of een filter instellen) op een aantal trefwoorden, waarna er rechtstreeks gecommuniceerd kan worden met de aanvankelijke auteur van dat trefwoord. Schrijft iemand iets goeds over uw product? Bedank hem/haar daarvoor, hou de gegevens bij om die persoon eventueel te betrekken in een toekomstige actie. Schrijft iemand iets negatiefs? Ga de dialoog aan, los het misverstand op of bied gewoon uw excuses aan. Perfecte, gepersonaliseerde communicatie! Een producent van zonnebrandolie kan bv. perfect opvolgen wie er de komende 14 dagen op reis vertrekt en hen een flesje van hun nieuwste product opsturen… Succes gegarandeerd! Het zal én gebruikt worden én er zal over gepraat/getwitterd/ge-internet worden.

Een drietal weken geleden plaatste ik een berichtje op Twitter. De organisatie van Smartdate was nog op zoek naar een aantal kandidaten voor hun speeddate-evenement in Brugge. Ik verspreidde de boodschap, met vermelding van locatie en tijdstip. Een half uurtje later kreeg ik een Twitter-berichtje terug van een gebruiker die zich @coffee_Bruges noemde. Hij liet me weten dat ik eventueel, om zelf een speeddate in Brugge te organiseren, steeds gebruik kon maken van zijn infrastructuur, koffiehuis Bean around the World.
Ik was onder de indruk! Er werd op perfect én gepersonaliseerde wijze gebruik gemaakt van Twitter om een product of bedrijfje aan te prijzen en ik voegde dit koffiehuis meteen toe aan mijn favorieten. Alleen al omwille van hun Tweet zag ik het wel zitten daar eens een kopje koffie te gaan consumeren, want ik ben verzot op het zwarte goud.

De positieve vibe bleek echter van korte duur. De voorbije weken zag ik @coffee_Bruges nog wel een aantal keer opduiken in mijn Twitter-stroom, ze bleken nog steeds te kijken wie Twitterde over Brugge of Bruges (mensen die Twitterden dat ze onderweg waren naar Brugge of reisplannen hadden in die richting, …), maar de berichtjes die ze naar die mensen verstuurden bleken helemaal niet meer gepersonaliseerd :

(Meer van hun standaard-tweets vind je hierzo of in de Google Cache)

Van een goede, persoonlijke communicator was @coffee_Bruges dus geëvolueerd tot een onvolleerde spammer, die – op basis van een zoekterm weliswaar – dezelfde reclameboodschap naar alle relevante Twitteraars stuurde.

Een reactie kon niet uitblijven, dus liet ik dat koffiehuis een berichtje achter :

Okee, mijn berichtje klonk nou niet meteen genuanceerd (al is nuance sowieso een moeilijk gegeven op Twitter, waar de meeste boodschappen niet langer dan 140 karakters zijn), maar het was voornamelijk als een “foei, tik op de poep!” bedoeld.

Reactie van de Twitteraar in kwestie bleef echter niet lang uit :

Euhm… Een reactie die – zéker voor een commerciële instelling – nogal kort uit de bocht is. Om het nog niet te hebben over de vijandige ondertoon, de spellings- en de grammaticale fouten in het bericht in kwestie.

Even later klonk het al wat genuanceerder :

Allez hop, nog eventjes verwijzen naar een blogpost die wél tevreden was over de Twitter-actie in kwestie (nogmaals: ik vond de eerste boodschap die mij op het lijf geschreven was ook de max), maar het kwaad was geschied. Niet alleen had deze discussie én de toon van deze Twitteraar er voor gezorgd dat @coffee_Bruges nog een aantal what the fuck?-reacties op Twitter toegestuurd kreeg, maar bij mij was de goesting om in diens zaak nog eens een koffie te gaan drinken alvast helemaal omgeslagen. Het hoeft voor mij niet meer. Voor je het weet krijg je er een koffie die wat aan de slappe kant is, ga je dat melden aan de bar en krijg je een lading verwijten over je hoofd gekieperd met als ultieme argument “En al die andere mensen die hier een koffie komen drinken zijn wél tevreden.”

Ondertussen heeft @coffee_Bruges zijn account van Twitter al verwijderd, maar de zaak in kwestie zit wel nog steeds op Facebook.

Mij hoeven ze er alvast niet meer te verwachten.

En aan al degenen die via Google op deze blogpost zijn aanbeland, alvast een aantal andere adresjes in Brugge met lekkere koffie :

• Koffiehuis de Medici
• Koffiehuis Tearoom
• De Proeverie
• Coffee Time Bruges
• Latte-Art (merci voor de aanvulling, evelien!)
• Koek & Zopie (merci Valentijn!)
• Maar de lekkerste koffie maak je zelf en de Brugse speciaalzaak Javana heeft een fantastisch uitgebreid gamma van koffiebonen, gemalen koffies, theeën en zo verder om je eigen huis naar dit edel nat te doen geuren.

Share on Facebook