Een tiental dagen geleden, stond een vriendelijke dame van Tiense Suiker mij na het werk op te wachten voor mijn thuis. In opdracht van de conversatiestarters kwam ze mij een pakketje afleveren :

Inhoud: 3 confituurpotjes, 3 zakjes Quick & Fruity en een bijhorend kookboekje. Want daar ging het hem net over: Tiense Suiker heeft met deze Quick & Fruity een soort van suiker op de markt gebracht waarmee ie-de-reen – zelfs een onhandige kluns als ik – in een handomdraai heel lekkere en kakelverse confituur kan maken. En de foolproofness van hun product moest dus door uw dienaar uitgetest worden.

De opdracht luidde dus heel eenvoudig: koop het verse fruit naar keuze (of steel het uit de moestuin van je overburen) en maak Quick & Fruity-confituur. Daartoe kon ik het bijhorende kookboekje gebruiken, maar de bereidingswijze is zo eenvoudig en rechttoe/rechtaan dat een dergelijk kookboekje echt wel alleen maar overbodige luxe is…

Mijn fruitkeuze viel alvast op :

… verse aardbeien, verse rabarber en banaan! En in samenhangsel met die banaan ook een kleine hoeveelheid chocolade-smeltkorrels, waarover later meer.

De beweringen van de suikerfabrikant waren alvast helemaal waar: het houdt niets in om confituur te maken met deze suikervariant :

1. Kuis 250 gram van het fruit naar keuze. Doe het in kleine stukjes en smijt het in de dichtsbijzijnde blender.
2. Voeg een zakje van de Quick & Fruity-suiker toe.
3. 45 seconden mixen.
4. Klaar. Zet in de frigo en laat opstijven.

Simple as hell!

Nu, ik heb de “extra tip van Tiense Suiker” gevolgd en voegde volgende stappen toe aan dit productieproces :

5. Confituur in een grote kom (jaja, een grote kom, kwestie van geen overkokende massa te hebben!) doen en twee minuten in de microgolf zetten.
6. Omroeren.
7. Nog twee minuten in de microgolf.
8. Nog een keertje omroeren.

Voordelen van deze 4 extra stappen: de confituur krijgt een ietsje smeuïgere textuur (ik snap zélf niet wat ik hier aan het typen ben), maar vooral: ze blijft langer houdbaar. En aangezien ik geen zeven kinderen rondlopen heb die de confituurpot op één dag uitlepelen, leek mij dit laatste geen overbodige luxe.

Anyways, of je het nu in 4 of in 8 stappen doet, daarna moet je enkel nog alles in de pottekes overgieten en voor een paar uur in de koelkast zetten, kwestie van te laten opstijven. En het moet gezegd: ik vind deze eenvoudige confituurbereidingen eigenlijk echt wel heerlijk, lekkerder dan de bereidingen die je in de winkel kan kopen. Ze zien er trouwens als volgt uit :

Links de aardbeienconfituur, in het midden de rabarbervariant en rechts de bananenchoco. Die laatste is trouwens overheerlijk. Gewoon het recept volgens zoals bij ander fruit, na 3 minuten microgolftijd roer je 30 gram fondantchocolade-smeltkorrels onder de bananenpasta. Geloof me vrij: niet te koop in de winkels, maar bananenchoco heeft alles om de wereld te veroveren!

Kortom: fijn, eenvoudig en authentiek product. En daarom krijgt het alvast mijn totale goedkeuring.
Ik ga later deze zomer eens experimenteren met fruitcombinaties om soortgelijke confituren te blijven maken.

Disclaimer: het product in deze blogpost werd den wel gesponsord, mijn positieve mening erover is 100% persoonlijk. Als ik het een snertproduct had gevonden, had ik dit ook in deze blogpost laten blijken of had ik er in alle talen over gezwegen. Maar dit bleek dus niet het geval.