Het is allemaal 1212 wat de klok slaat: op radio en TV werken een aantal beroemdheden zich uit de naad om zoveel mogelijk centen in te zamelen. En dat is maar goed ook, de beelden die ik gisteren op de Vlaamse en Nederlandse buis in m’n maag gesplitst kreeg, deed me ook naar m’n portefeuille grijpen. Op aanraden van een Caritas-insider heb ik echter niet aan 12-12 gedoneerd. Mijn kennis, die hier uiteraard niet met naam genoemd wil worden, getuigde mij immers over de gang van zaken bij Tsunami 12-12, 5 jaar geleden, waar hij een coördinerende rol had. 6 maanden na de beëindiging van de media-acties was het grootste deel van de donaties nog steeds niet overgemaakt: er waren dagdagelijkse discussies tussen de verschillende initiatiefnemers over wat ze nu eigenlijk met het geld willen gaan doen.

Een dergelijk circus kunnen de mensen in Haïti missen. Ze hebben elke hulp vooral snel nodig. En als je centen voor deze actie wenst te geven (want ik alleen maar aanmoedig), kan je dat dan ook beter via kleinere, lokalere projecten doen. Dan ben je er niet alleen zeker van dat je geld integraal naar Haïti gaat (en niet voor de helft in de overheads van de organiserende eenheden blijft plakken, want hun loon moet ook betaald worden), maar dan weet je ook – en vooral – dat dat geld heel snel op nuttige wijze zal aangewend worden. Ik doneerde persoonlijk aan een missionaris uit de buurt die volgend weekend naar Port-au-Prince vertrekt. Voor anderen die een dergelijk initiatief zoeken, citeer ik hieronder graag de mail van Andrew Vassallo met daarin een voorstel voor donaties. Donaties voor Haïti. Niet voor 1212.

Hi Dominiek,

een week geleden (en vandaag opnieuw) werd Haïti getroffen door een aardbeving zoals je ongetwijfeld weet. De gevolgen hiervan zijn, zoals iedereen reeds heeft gemerkt, verschrikkelijk en mensonwaardig.

Bovendien is het een gebeurtenis die onrechtstreeks, ook impact heeft gehad op mijn persoonlijke omgeving. Daan & Simon De Beleyr kan ik al jaren tot mijn beste vrienden rekenen. Voor hen (en hun familie) heeft deze ramp een heel persoonlijk kantje. Hun tante Jeannine werkt namelijk al meer dan 20 jaar in Haïti en is op dit moment ooggetuige van een regelrechte ramp en de verschrikkelijke chaos die daar het gevolg van is. Ik kende/steunde haar projecten al in het verleden en kan na het aanhoren van de verhalen nu niet stil zitten.

Jeannine De Beleyr leeft namelijk in het dorp Akil Samdi. In Akil is leven niet eenvoudig, men overleeft er en dat doet Jeannine samen met de armste bevolking van het noordelijk halfrond al twee decenia lang.

Het dorp is gelegen aan de voet van een wilde bergketen enerzijds en anderzijds grenst het aan de savanne richting Oceaan. De wegen zijn niet verhard. Ze trotseert er “geweldloos” het politieke geweld dat er heerst… De chaos op politieke vlak is en blijft onvoorspelbaar gevaarlijk. Structurele hulp wordt van overal beloofd maar juist door die chaos kan er niets echt gerealiseerd worden vanuit ministeries, kamers en senaat…

Jeannine voert met hart en ziel strijd tegen armoede en ziekte en analfabetisme. De dorpsbewoners weten wat ze aan haar hebben. Ze brengt een vrouw doorheen een moeilijke bevalling naar het hospitaal, ze zoekt onophoudelijk geld voor een studiebeurs, ze koopt medicatie tegen malaria, tyfus, … Ze bezoekt de armsten in het dorp en in de bergen en tracht hen te helpen, te troosten… Ze bouwt en timmert aan haar schooltje… Het personeel wordt er persoonlijk opgeleid door Jeannine en geven zo de fakkel door…

Haar project helpt de vrouwen vooruit. Ze krijgen cursussen op alle mogelijke vlakken om, in vele gevallen, als alleenstaande vrouw verder te kunnen in het leven op een waardige manier…

Ze ondersteunt er verder socio-culturele initiatieven. In het dorp Akil Samdi en de buurdorpen zullen ze het geweten hebben. Het educatief centrum “Ti Soley Leve” is in volle aanbouw. In dit centrum, waar nog volop gemetseld en getimmerd wordt, zal de volwassenen vorming zijn plaats krijgen.

Veel kunnen ze op dit moment vanuit België niet doen, maar ze wouden alvast de indrukken en informatie die ze hebben van hun tante vanuit Haïti delen met jullie en jullie bloglezers. Deze kunnen jullie volgen op de website http://www.reazzon.be Om alles volgens de wet van Murphy te laten verlopen, was deze net offline gehaald en werd er aan een nieuwe site gewerkt. Sneller dan voorzien staat deze terug online, maar uiteraard is dit gezien de situatie niet prioritair.

Zoals jullie zien bestaat de recentste post (van zondag) uit twee delen: enerzijds de ervaringen na de aardebeving, anderzijds wat mensen kunnen doen. Er worden daarbij 3 concrete projecten naar voor geschoven en steunen kan via volgend rekening nummer (waarvoor men een fiscaal attest krijgt achteraf).

000-0901974-68  (SOS Scheut)    Ninoofsesteenweg 548   1070 Brussel
Mededeling: 02.509.018:O.V.S.C.I. Akil Samdi-Ha  J. De Beleyr  + keuze project eventueel

Lees het en laat het bezinken. Ik verwacht niks uiteraard, maar mochten jullie de kans zien om hierover te schrijven dan zou ik dat enorm appreciëren. Kleine projecten worden vaak over het hoofd gezien en alle steun is hier dan ook meer dan welkom. Ik probeer er voor te zorgen dat er online wat over Jeannine en haar projecten verschijnt alvast.

Ik voegde ook wat beeldmateriaal toe in bijlage.

Voor verdere vragen of bedenking kan je steeds bij me terecht.

mvg

Andrew
namens de familie De Beleyr

Alvast dank-je wel voor jullie bijdrage!
(klik op onderstaande thumbnails voor een grotere weergave)

Share on Facebook