Het verloren symbool / The lost symbol by Dan Brown
My rating: 3 of 5 stars
Goede pageturner, Het Verloren Symbool is het soort van boek dat in elk hoofdstuk nieuwe vragen oproept en waar je dus continu zo snel mogelijk wilt aan verder lezen… Maar toch…
- Weinig diepgang in het verhaal. Je leert heel wat bij in dit boek, maar niét hoe de personages in elkaar steken. Robert Langdon blijft even kleurloos als tijdens de eerdere boeken van Dan Brown.
- Het plot is weinig verrassend. Na een tweehonderdtal pagina’s kreeg ik al een vermoeden van hoe het verhaal zou aflopen. En mijn vermoedens klopten. Brown gaat nogal clichématig te werk.
- Dan Brown is de nieuwe John Grisham: eens je een paar boeken van hem gelezen hebt, beginnen alle volgende verhalen op herkauwingen te lijken.
- Dan Brown doet een beetje te zeer zijn best om te tonen hoe slim hij toch wel is en wat hij allemaal weet: feiten- en namedropping, wat soms resulteert in paginalange saai omschrijvingen, is hem niet vreemd.
- Flauwe cliffhangers: Brown doet een beetje te zeer zijn best om cliffhangers in zijn boek te steken. Maar het gebeurt te veel en te doorzichtig. Het gebeurt te vaak dat een hoofdstuk afsluit in de zin van “En wat X toen te zien kreeg, tartte alle verbeelding…” Waarna je nog 3 hoofdstukken bullshit moet lezen om te weten te komen wat hij/zij écht te zien kreeg.
Kortom: een goed boek om in de vrije tijd wat doorheen te verdwalen, maar het had gerust 200 pagina’s minder dik mogen/kunnen zijn. Dan Brown kan trouwens zo geen simpele ziel zijn: de manier waarop hij in dit boek slaagde om De Vrijmetselarij, de Noëtiek en de Bijbel met elkaar in verband te brengen is op z’n minst een interessante constructie te noemen, waar over na te denken valt. Maar anderzijds: tsja, daar is hij weer met zijn bijbelse complottheorieën…
