“Ik ga het liefst naar tweedeklasse gaan kijken,” zo sprak mijn oom Palmer zaliger, “daarin wordt er tenminste nog écht gevoetbald. Geen toneel, geen dikkenekkerij maar keihard vechten voor elk punt. In die klasse spelen ze tenminste nog uit liefde en passie voor het voetbal en tonen ze elke match opnieuw de strijdlust om die ene wedstrijd te winnen en achteraf een euforisch moment met de ploeg te beleven. Voor dat ene moment doen ze het, elke week opnieuw. En uit liefde voor de sport.”

Ik ben geen voetballiefhebber, noch uit eerste, noch uit tweede klasse. Maar ik hou wel van die hierboven beschreven tweedeklassersmentaliteit. Want die tref je op verschillende vlakken aan: mensen die een doorgedreven hobby, een intense passie hebben voor iets en ook alles in het werk stellen om deze te beleven, hun verrukking en interesse te delen met anderen, die continu spreken/schrijven over waar hun hart vol van is en die met hun beperkte amateur/vrijwilligersmiddelen alles in het werk stellen om die passie in de kijker te blijven plaatsen.

Zo ontdekte ik een aantal maand geleden Razor Reel, een bende gepassioneerde B-film-liefhebbers uit Brugge die op hun website zoveel mogelijk een totaaloverzicht proberen te brengen van alle films uit hun geliefkoosde genre (voornamelijk low budget horrorfilms als pakweg [REC], maar ook manga en andere films uit het fantastische genre). De website is op een heel klein niche-publiek afgestemd, maar geniet ondertussen al van internationale faam omwille van het totaaloverzicht. De website is niet fantastisch qua lay-out of navigatie, het is alles behalve SEO-geoptimaliseerd, maar ze zit inhoudelijk zo enthousiast in elkaar dat ik er fan van ben. Ik hou van inhoud, en al de rest dat er bij komt is voor mij overbodige luxe.
In hun enthousiasme organiseert deze organisatie ook jaarlijks een filmfestival in het genre. Ook hier: geen grootschalige evenementen, zoals de Kinepolis-evenementen, maar wel met bijzonder veel liefde voor hun filmgenre. Ik hoop dat dergelijke trends zich de volgende jaren gaan voortzetten: mensen die enorm houden van iets en die het uit overtuiging, idealisme en enthousiasme met zoveel mogelijk anderen gaan delen. Zonder dat er grote budgetten, bedrijven, sponsors of andere marketingkwistenbiebels achter zitten.

Want dat lijkt me een beetje een kwalijke trend van de laatste maanden: er lijken nog maar weinig initiatieven, websites of evenementen uit de grond te rijzen, waar niet de één of andere kwalijk riekende commerciële nevenbedoeling achter zit. De verkiezing van “website van het jaar” wordt gretig aangegrepen door Clickx om zich bijzonder hip, populair en vinger-aan-de-pols-op-vlak-van-webrealiteit te tonen, terwijl de Dutch Bloggies ontstonden vanuit de Nederlandse blogosfeer en nog steeds een redelijk onafhankelijk karakter hebben (al zorgen een aantal sponsors wel voor de uitgedeelde prijzen, maar dit vind ik volkomen normaal). En neem van mij aan: Clickx is alles behalve hip, populair en met een goed idee van wat zich in de IT-wereld afspeelt; het is eerder een boekje voor de gemiddelde Seniorennet-gebruiker waarin maandelijks een andere virusscanner aangeprezen wordt als “de beste ooit” en er tips gegeven worden over hoe je bv. je lettertype in Word kunt wijzigen.

En zo lijkt het – naar mijn goesting – een beetje te veel met heel wat zaken die de laatste tijd on- en off-line opduiken. Een sociale netwerksite voor amateurvoetbalploegen? Zowel Jupiler als Belgacom pakten er mee uit de afgelopen weken. Een dergelijke reiswebsite, waarop men verhalen, foto’s en filmpjes van de afgelopen vakantie kan plaatsen? Thomas Cook heeft er zo eentje, Roularta (Trends? Knack?) eveneens… En zo zijn er nog wel een hele resem op te sommen.

Ik twijfel niet aan de goede bedoelingen van de bedrijven in kwestie: zij doen gewoon hun best om door gebruik te maken van die nieuwe technologieën en ideeën zieltjes voor hen te winnen, de harde maar economische realiteit. Maar ik heb wel het gevoel dat er de laatste tijd steeds minder dergelijke websites te voorschijn komen waar geen dergelijke commerciële belangen achter zitten, maar waar een aantal “zotten” aan gewerkt hebben omdat ze het zelf plezant vinden een dergelijke website uit de grond te stampen en de één of andere passie met andere internauten te delen. De laatste jaren werden er geregeld zulke sites geboren, denk maar aan :

• Gentblogt: géén initiatief van de PR-dienst van de stad zelf, maar wel van een aantal Gentenaars en Gent-minnenden die de schoonheid van en liefde voor hun stad met iedereen willen delen
• Wannabes:  géén website die uitgaat van één of andere concertorganisator of van één of andere fototoestellenmerk, wel gedragen door een aantal mensen die houden van live-gebeurens, concertfotografie, die er zich in willen perfectioneren en hun genomen foto’s aan iedereen willen tonen
• daMusic: een online muziekmagazine door muziekminnenden, en niet vanuit de één of andere tijdschriftenuitgeverij gestuurd
• en zo zijn er nog wel een groot aantal…

Er zijn het laatste jaar ook wel creaties door dergelijke superenthousiaste gekken op het net gepleurd hoor: denk maar aan …

• eetidee: voor mensen die op zoek zijn naar doordeweekse culinaire inspiratie
• Kurkdroog: een website waarop “wijnen uit de Belgische supermarkten” vergeleken worden op vlak van prijs en kwaliteit
• De Werktitel: een forum voor onafhankelijke journalistiek, los van welke krant ook…
• en, ja, waarom niet: mijn eigenste FilmOpTV-website, waarin ik dagelijks een overzicht tracht te genereren van alle films die op onze analoge zenders komen, zonder dat er enige DigitaleTV-leverancier of één of ander boekske achter zit (dit in tegenstelling tot heel wat andere online-TV-overzichten)

Dus ze zijn er nog wel, maar ze vallen steeds minder op, temidden het kabaal dat de grote commerciële websites maken. En dat vind ik dus bijzonder jammer, gezien het idealisme dat vaak achter die kleinere sites zit en gezien die kleinere sites vaak veel rijker zijn qua inhoud/content dan die grote, dure vaten vol lucht. Vaak voor een niche-publiek, maar dat maakt hen daarom niet minder waardevol!

Daarom ben ik heel tevreden met een initiatief van de website Netties: er wordt namelijk op zoek gegaan naar een “Site van het jaar – beste Nederlandstalige privé-initiatief“, dit in schril contract met de Clickx-verkiezing die nu ook loopt en waar voornamelijk terug traditionele, commerciële websites in de bloemetjes gezet zullen worden (lees: Google, Facebook, Google, De Standaard en, euhm, Google!). Bovendien worden de prijzen niet uitgedeeld door een stemgemachtigd publiek (want dit zorgt er alleen maar voor dat de sites met de meeste bezoekers de meeste stemmen krijgen en nieuwe parels niet echt een eerlijke kans krijgen), maar door een jury van “ervaren surfers”.
Awel ja, ik heb mij aangemeld als kandidaat-jurylid voor dit initiatief. Ik hoop en zou het heerlijk vinden om op die manier een aantal websites de kans te geven ook eens in de spotlights te staan, om nieuwe bezoekers te winnen dankzij deze wedstrijd. En ik hoop vooral dat de top-5 van deze privé-ontworpen-websites inspirerend mag zijn voor al die mensen die ook steevast met goesting zitten om een webinitiatief op te starten, maar er zelden inspiratie of tijd voor hebben.

Ik zou het alleszins fijn vinden indien jullie een top-5 van dergelijke amateur/vrijwilligers/privé-personen-websites zouden opsturen bij wijze van nominatie naar verkiezing@netties.be. Reclame maken of ideeën geven m.b.t. dergelijke websites mag uiteraard in onderstaand reactieluik. Eens de verkiezing afgerond is, zal ik alhier alleszins ook met veel graagte een aantal genomineerden verder aanprijzen, zowel mogelijke winnaars als favorieten van mij die uiteindelijk de Top 5 niet bleken te halen.

Er zijn zonder enige twijfel nog steeds heerlijke, kleinere websites waar de edelmoedigheid, het idealisme of de passie van af spatten. Help ze mee in de kijker te plaatsen!

Share on Facebook