10 voor ’10

De laatste uren van 2009 zijn aangebroken, er wordt dan ook weer volop en overal teruggeblikt en voorwaarts gekeken. Jaaroverzichten en zelfs decennia-overzichten sieren traditionele en nieuwe media, er worden lijstjes gemaakt van voorbije nieuwsfeiten, muziek, films en al wat er nog bijkomt. Anderzijds wordt er ook volop in glazen bollen gekeken, trendrapporten tieren welig op het grote Interweb, zopas nog publiceerde Bart Dewaele, net zoals vorig jaar, zijn inmiddels al legendarische Online Trendrapport voor 2010. En het moet gezegd: het is niet alleen een bijzonder lijvig, maar ook weer een heel fraai vormgegeven document geworden. Voor het eerst namen er 60 respondenten deel aan Barts bevraging omtrent verwachting voor volgend jaar en daaruit blijkt nog maar eens dat er evenveel meningen als koppen zijn: de meesten lijken er van uit te gaan dat de “sneeuwbal” die de voorbije jaren gevormd werd in 2010 volop verder gaat rollen, anderen denken dan weer dat heel wat zaken serieus gaan minderen in 2010. Het beste voorbeeld: weblogs en sociale netwerken (zoals Facebook). De enen denken dat de overblijvende bloggers een bijzonder sterke stem in het medialandschap zullen krijgen en dat Facebook (in deze of een andere vorm) nog populairder zal worden dan nu al het geval is, anderen denken dat bloggen nog meer zal afbrokkelen dan tevoren en dat er een serieuze Facebook-moeheid (en consoorten) zal ontstaan.

In die optiek kan ik alleen maar zeggen: met een groot aantal beweringen uit het trendrapport ben ik het volkomen eens, in een aantal zaken kan ik mij helemaal niet terugvinden. Meer nog: ik voorspel bij deze dat het trendrapport (oh my god, it’s so shocking!!!) op het eind van 2010 zal blijken heel wat waarheid en correcte voorspellingen bevat te hebben. Net zoals er heel wat minkukels in zullen blijken gestaan te hebben (mijn god, wat een werkwoordenconstructie), maar die bedekken we dan liever met de mantel der liefde.

Aangezien u er toch niet om vraagt: bij deze mijn terugblik naar de voorbije jaren en vooruitblik naar 2010 en al wat er na komt. Of zoiets.

Lees verder

Balkon, stoel 7

Deze middag was er op Radio 1 een fantastische documentaire, gemaakt door Wouter Deprez: Balkon, Stoel 7. In mei 2009 stond Wouter op de Mechelse planken met zijn show “Eelt”. Naar aloude traditie was hij bijzonder interactief met het publiek, al werd dit plotseling verstomd toen er – vanop het balkon – een opmerking naar Wouter Deprez werd geroepen, iets dat op een uiting van persoonlijk verdriet leek. Wouter Deprez ging op zoek naar de dame die hem iets toeriep en haar verhaal.

Dit was slow radio waar ik graag naar luister: er werd ruim een uur de tijd genomen om een verhaal te doen, er werd op zoek gegaan naar een persoonlijk verhaal dat ergens diep verscholen leek, aangevuld met vertelsels en anekdotes van Deprez zelf en anderen die hij tijdens zijn zoektocht ontmoette. Balkon, stoel 7 is opnieuw te beluisteren via deze link.

Daar zijn we weer van af

Music For Life, de benefietactie van Studio Brussel, is afgelopen. En dat is maar goed ook, want het programma slaagde er dit jaar geenszins in mij warm of koud te doen krijgen voor de actie. Dit was geen benefiet, dit was een redelijk slechte versie van het – op zich al tenenkrullende – TV-programma Fata Morgana zaliger. En ook het daarmee afgeleverde radioprogramma zelf was er eentje om snel te vergeten: steek 3 radiomensen, die niet echt een radiopersoonlijkheid zijn of het talent hebben om een “gewoon radioprogramma” op te tillen tot een hoger niveau, in een huis en je krijgt de slappe kak voorgeschoteld die de afgelopen week op de radio te horen was en waarbij de enige vraag leek te zijn “welke presentator gaat er nu het eerste bleiten?“. Nobel, heel nobel.

Voor mij is Music For Life, editie 2009 dan ook de editie die geboekstaafd mag worden als de jammer-maar-helaas-editie.

Lees verder

Olivia

2009 was ondermeer het jaar waarin Olivia werd geboren, het dochtertje van vrienden Filip en Sofie. Er staat haar ongetwijfeld een modellencarrière te wachten, want inmiddels prijkt ze in vol Roodkapje-ornaat op de website van De Standaard Online in het kader van een fotowedstrijd.

Sofie zou het fijn vinden indien u massaal op die foto stemt. Ik ook, trouwens.

Roodkapje

Verrijking woordenschat

Ik ben nog maar 40 bladzijden gevorderd in Dan Brown’s nieuwste boek, Het Verloren Symbool, en ik ben al op twee mij totaal onbekende woorden gestoten die herhaaldelijk in het boek lijken voor te komen en essentieel lijken voor de rest van het verhaal. Dat belooft. Misschien moet ik ook de Van Dale naast mij op het nachtkastje leggen…

  • Maçonniek is blijkbaar een bijvoeglijk naamwoord dat verwijst naar de Vrijmetselarij
  • Noëtische Wetenschappen zijn wetenschappen die er van uitgaan dat de mens controle heeft over alles rondom hem door de kracht van zijn gedachten en denkvermogen.

Vooral die laatste lijkt me serieus het bestuderen waard (klik ook eens verder op de link “Noëtische Wetenschappen” hierboven!). Blijkbaar is men er in geslaagd het “massabewustzijn” te meten en hadden heel wat mensen de aanslagen van 9/11 “voelen aankomen”.
Very strange and creepy indeed
.

Maar eerst nog wat verder boekverslinden.

Ontmaagding

Allez hop, die hebben we dus achter de rug: vorige zaterdag heb ik mijn allereerste barcamp mogen beleven, eentje die al voor de derde keer plaatsvond in Gent en eerder ook al meermaals in Antwerpen/Brussel opdook. Kortweg: het was absoluut de max! Goede locatie, zeer goede organisatie, aan hapjes en drankjes geen tekort. Ik denk dat ik slechts met een man/vrouw of 10/15 heb staan praten, maar die waren wel stuk voor stuk interessant, entertainend en/of inspirerend. En ik moet minder het leesteken “/” gebruiken.

Interessante presentaties waren er ook :

  • Thomas Vande Casteele over Persuasion ofte “Hoe maakt u makke lammetjes van uw websitebezoekers?” Niet meteen technieken die ik zelf zou toepassen, maar ‘t leerde mij wel op een nieuwe manier naar websites kijken… “Hé, op site X of Y passen ze ook deze trukendoos toe!”
  • Old Media vs. New Media van Bart: interessante blik op oude en nieuwe media, waaruit duidelijk blijkt dat die eersten nog heel wat werk aan de winkel hebben en hun rol zelfs in vraag gesteld kan worden. Ik was het voor een groot deel eens met wat Bart vertelde, maar niet helemaal: hij lijkt internet te zien als een rollende sneeuwbal die steeds groter wordt en sneller gaat rollen, ik zie het eerder als een pendel die m.i. nu al een beetje naar de andere kant aan het terugkeren is. Maar meer hierover in mijn trendoverzicht, later deze week. Ook Bram Souffreau van De Werktitel had het over die moeilijke breuklijn tussen traditionele journalistiek en nieuwe media.
  • Maar vooral: heel wat niet-technische presentaties die allemaal (ook de mijne) een zelfde boodschap hadden: we leven op vandaag zo gejaagd, zo beredeneerd, zo georganiseerd… Laat ons eens een deftige poging ondernemen om ons gewoon weer te gaan amuseren. Door van de wereld een betere plek te maken, door te doen wat we graag doen (en daar eventueel geld mee te verdienen) i.p.v. altijd op dat werk gefocust te zijn, door je dromen te volgen en een jaar de wereldbol te verkennen zonder daarbij de dagdagelijkse job in de steek te laten. Slow-leven, genieten van al wat we doen en een terugkeer naar de nostalgie en romantiek, daar zou het in 2010 wel eens kunnen om draaien.

Barcamp Ghent is perfect tegemoet gekomen aan de hooggespannen verwachtingen en de essentie van een barcamp: gewoon een toffe dag beleven in het gezelschap van een hoop creatievelingen, waarbij je continu van de ene verbazing in de andere inspiratiewolk tuimelt. Ik heb genoten. ‘t Was mijn eerste barcamp, maar in 2010 wil ik er heel graag nog een hoop beleven!

En een dikke duim omhoog voor de organisatie.
Andere presentaties van op Barcamp Ghent 3 vind je op SlideShare.

Waarom pensioensparen geen goed idee is

Allez hop, morgen is ‘t Barcamp Ghent, mijn eerste barcamp trouwens. Voor mensen die het fenomeen in kwestie niet kennen: een barcamp is een informele bijeenkomst van techneuten waarbij elke aanwezige iets bijdraagt, hetzij onder de vorm van een presentatie hetzij via logistieke ondersteuning (aldus de definitie van LVB). Al valt de term “techneuten” wel met een korreltje zou te nemen: er zijn heel wat presentaties die technisch of puur IT-gerelateerd van aard zijn, maar er zijn er ook heel wat die daar serieus van afwijken. Zo zijn er voor morgen presentaties verwacht rond het kweken van groenten en kruiden, de voorbereidselen rond een wereldreis-van-1-jaar, over bier, make-up, wereldvrede, fotografie en boeken.

Ik zal waarschijnlijk een paar technische presentaties meepikken, maar mijn absolute voorkeur gaat alleszins uit naar die andere verhalen die er verteld zullen worden. Ik hoop alvast deze te kunnen gaan bekijken :

Het moet gezegd… Er worden verhalen verteld over zaken die mij mateloos interesseren! Ik hoop dan ook op niet al te veel overlaps.

Ook mijn presentatie, Waarom pensioensparen geen goed idee is,  zal er trouwens eentje zijn van niet-technische aard, de slides vind je alvast hieronder. De uitleg moet je er maar bijdenken. Of morgen komen luisteren. Of ge kunt mij altijd inhuren voor een privé-presentatie voor schandalig veel geld.

Lees verder

Uitstapjes

  1. Volgende zaterdag trek ik naar Barcamp Ghent. De poll-stemmer in u heeft beslist dat ik er een presentatie ga houden over “Waarom ik niét aan pensioensparen doe.” Daar heb ik al spijt van, maar alas: morgenavond zoek ik er het materiaal voor bij mekaar. En ik hoop ten stelligste dat ik er in slaag om 20 minuten praatvoer bij elkaar te krijgen.
  2. Morgennamiddag ga ik naar de Kerstmarkt in Rijsel. Ik ben er nooit eerder geweest, maar het heeft een zeer goede reputatie qua winkelkraampjes en marktaanbod: niet alleen specialiteiten uit het land van de Ch’tis, maar ook lekkernijen en nice-to-haves uit Oostblok-regionen, Canada en Indiaans Amerika. Ik ga er voornamelijk om heel veel te proeven en om mijn diepvries eens met originele voedingswaren op te vullen. En voor decoratieve spulletjes, want daar staan er nooit genoeg van in huis. En voor een kerststal. En voor cadeautjes. Als er iemand wil helpen dragen: graag, héél graag!
  3. Gisterenavond dacht ik een beslissing gemaakt te hebben. Over een reis voor volgend jaar in de zomer. Ik heb ongelooflijk veel goesting om een drietal weken door Colombia te trekken, een land dat er op foto’s en filmpjes adembenemend uitziet, een land ook dat nog niet vergeven is van toeristen en de bijhorende commerce.
    Vandaag ben ik er niet meer zo zeker van. Meermaals kreeg ik de vraag “Ben je je leven al beu, misschien?” voorgeschoteld. Voor velen heeft het land blijkbaar nog steeds een heel kwalijke reputatie op vlak van burgeroorlogen, drugskartels en muterende aliens. Sommige (reis-)websites beweren echter dat het land ook heel wat veilige en bloedmooie regionen heeft om doorheen te trekken.
    Vandaar een vraag/oproep: zijn er onder u die mij tips kunnen geven? Kan iemand mij absoluut bevestigen dat het land reiswaardig is, dan wel helemaal af te raden? Iemand die ooit al Colombia bezocht heeft? Of veel beter nog: avonturiers onder u die het ook ronduit zouden zien zitten om door dit onontgonnen stukje Zuid-Amerika te trekken?
    Wendt u tot het reactieluik!

Uit passie

“Ik ga het liefst naar tweedeklasse gaan kijken,” zo sprak mijn oom Palmer zaliger, “daarin wordt er tenminste nog écht gevoetbald. Geen toneel, geen dikkenekkerij maar keihard vechten voor elk punt. In die klasse spelen ze tenminste nog uit liefde en passie voor het voetbal en tonen ze elke match opnieuw de strijdlust om die ene wedstrijd te winnen en achteraf een euforisch moment met de ploeg te beleven. Voor dat ene moment doen ze het, elke week opnieuw. En uit liefde voor de sport.”

Ik ben geen voetballiefhebber, noch uit eerste, noch uit tweede klasse. Maar ik hou wel van die hierboven beschreven tweedeklassersmentaliteit. Want die tref je op verschillende vlakken aan: mensen die een doorgedreven hobby, een intense passie hebben voor iets en ook alles in het werk stellen om deze te beleven, hun verrukking en interesse te delen met anderen, die continu spreken/schrijven over waar hun hart vol van is en die met hun beperkte amateur/vrijwilligersmiddelen alles in het werk stellen om die passie in de kijker te blijven plaatsen.

Zo ontdekte ik een aantal maand geleden Razor Reel, een bende gepassioneerde B-film-liefhebbers uit Brugge die op hun website zoveel mogelijk een totaaloverzicht proberen te brengen van alle films uit hun geliefkoosde genre (voornamelijk low budget horrorfilms als pakweg [REC], maar ook manga en andere films uit het fantastische genre). De website is op een heel klein niche-publiek afgestemd, maar geniet ondertussen al van internationale faam omwille van het totaaloverzicht. De website is niet fantastisch qua lay-out of navigatie, het is alles behalve SEO-geoptimaliseerd, maar ze zit inhoudelijk zo enthousiast in elkaar dat ik er fan van ben. Ik hou van inhoud, en al de rest dat er bij komt is voor mij overbodige luxe.
In hun enthousiasme organiseert deze organisatie ook jaarlijks een filmfestival in het genre. Ook hier: geen grootschalige evenementen, zoals de Kinepolis-evenementen, maar wel met bijzonder veel liefde voor hun filmgenre. Ik hoop dat dergelijke trends zich de volgende jaren gaan voortzetten: mensen die enorm houden van iets en die het uit overtuiging, idealisme en enthousiasme met zoveel mogelijk anderen gaan delen. Zonder dat er grote budgetten, bedrijven, sponsors of andere marketingkwistenbiebels achter zitten.

Lees verder