Onder de noemer La Tournée Des Légendes vindt in april 2010 een zeer originele tournee plaats langs een aantal van de grootste Franse muziektempels: drie groepen toeren samen doorheen Frankrijk, nl. Absolutely Abba, Get Back Beatles en Mercury Queen, 3 tribute bands als fysieke en muzikale kopieën van de vermoedelijk 3 meest succesvolle groepen allertijden.

Een dag na mijn verjaardag houdt dit circus halte in Rijsel, dus ik vermoed een bijzonder aantrekkelijk alternatief voor een opgewekt feestje gevonden te hebben!

Dus ik resumeer efkes wat ik zopas op de radio meende te begrijpen :

• SABAM is de Belgische vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers. Deze organisatie wordt dus geacht de belangen van deze verschillende partijen te behartigen in de grote boze buitenwereld.
• GALM is een Belgische vereniging die de belangen van auteurs en componisten verdedigt ten opzichte van alle mogelijke partijen (zoals Sabam en de Vereniging van Uitgevers)

What’s next? Een organisatie die Auteurs gaat beschermen tegen Componisten die lid zijn van GALM?

Ik denk dat een aantal artiesten vooral nood heeft aan een orgaan dat hen tegen zichzelf beschermt…

Toen ik deze voormiddag aan ‘t rondsjezen was, hoorde ik Ultratop-gewijs plotseling Urbanus op de radio. Blijkbaar heeft hij samen met dé Regi een nummer opgenomen voor Levenslijn. Welnu: het enige dat dat nummer bij mij teweeg bracht, was een luide zucht. Te plattekes, niet grappig, geen greintje gevoel in het nummer.

En op dat moment kreeg ik heimwee naar de Urbanus van De Aarde en Grootvader Geplant. Het zou uitzonderlijk straf zijn moest hij nog eens met een dergelijk Jan Dewildiaans nummer kunnen uitpakken! Maar ik vrees dat ‘m het niet meer heeft…

Wil de nieuwe Urbanus nu opstaan?

Ondertussen liggen er op mijn keukentafel koeken die ik eigenlijk niet lust, iets ondefinieerbaars om chocolademelk mee te maken, een bijna verslenst bloemetje en een doosje fruitsap. Tot dusver mijn buit van Dag Van De Klant.

Sebiet moet ik nog naar de slager. Ik hoop dat ik daar geen emmer ingewanden krijg of zo.

Al meer dan 20 jaar organiseert het Frans rocktijdschrift Les Inrockuptibles een soort van rondreizend festival in Frankrijk onder de naam Les Inrocks. Met dit initiatief poogt het tijdschrift jaarlijks een aantal van de meest veelbelovende jonge muzikale acts op een aantal podia in Frankrijk te verzamelen: de volledige rimram treedt een aantal opeenvolgende dagen aan in Parijs, tijdens de daaraan voorafgaande weken vinden concerten van diezelfde bands plaats in Toulouse, Rijsel en Nantes. De concerten in Rijsel vinden jaarlijks plaats in L’Aéronef, een vrij kleine en gezellige concertzaal (met een capaciteit van 2000 personen) boven het Rijselse TGV-station. Dit jaar is het op 5 en 6 november dat het nieuwe geweld daar komt aanrukken.

Veel, heel veel groepen die de voorbije jaren op Les Inrocks aantraden, hebben het daarna ook muzikaal daadwerkelijk gemaakt en waren na deze festivaltournee nog zelden in dergelijke kleine zalen te zien. Een bloemlezing: Bloc Party, dEUS, Snow Patrol, The Ting Tings, Kings Of Leon, Grandaddy, Soulwax, MGMT, Editors, Fleet Foxes, Blur, Pulp, Muse, The Kooks, Lily Allen en nog vele anderen.

Mijn kaarten voor vrijdag 6 november 2009 zijn alvast besteld en voor deze editie verwacht ik alvast bijzonder veel van Florence + The Machine, al ben ik ook heel benieuwd of La Roux meer te bieden heeft dan enkel haar ene (maar wel bijzonder aanstekelijke) radiohit. De andere groepen die die avond op het podium staan zijn Passion Pit, Boy Crisis en Lissy Trullie.
Voor de prijs hoeft u het alvast niet te laten (5 groepen voor amper 27 Euro, waar vindt u dat nog?) en ofschoon “Frankrijk” velen bijzonder ver in de oren klinkt, is Rijsel voor vele West- en Oost-Vlamingen nog steeds dichterbij dan pakweg Brussel of Antwerpen (en dat valt op die festivals ook steevast te horen).

U moest al aan ‘t bestellen zijn.

Lees verder »

Voor wie de afgelopen week eventjes hersendood was: alle albums van The Beatles werden allemaal digitaal herwerkt en opnieuw uitgebracht op CD, met een stormloop en 17 van hun albums in de Ultratop tot gevolg. Het positieve gevolg hiervan is dat de 4 Grootheden nog eens op de radio gespeeld worden (en Studio Brussel pakt uit met het heel fijne zondagmiddagprogramma John, Paul, Ringo & George) en hopelijk houdt deze trend nog een eindje aan. Ik heb de Beatles altijd fenomenaal gevonden, hun rode en blauwe verzamelaar wordt hier nog steeds geregeld kapotgedraaid, maar ik heb het er niet meteen voor over om nu ook hun peperdure verzamelbox in huis te halen.

Een goed alternatief is weliswaar Beatles Radio, een internetradiostation dat 24/7 muziek draait van The Fab 4 en alles wat daar rond hangt: ook solowerk van de 4 gasten komt aan bod, Beatles-covers (zoals het onverslijtbare With A Little Help van Joe Cocker) en consoorten. Muzikale variatie en klasse troef!

Een rechtstreekse link naar de 96k-stream vind je hierzo.

Ze weten de laatste tijd wel op mijn zwakke punt in te spelen, die internet-adverteerders. En aldus stopte er de laatste maanden al een paar keer een bestelwagen van De Post voor de deur van Casa Domino met een kartonnen doos vol vloeibare spiritus. En ik zag dat het goed was.

De reclameregie, u weet wel: die mannen die er voor zorgen dat er nu en dan een geanimeerd bannertje in de rechterkolom van deze weblog staat, contacteerde mij afgelopen weekend. Van 23 september tot 11 oktober organiseert Carrefour namelijk haar jaarlijks terugkerende wijnfestival en daarvoor worden ook een paar bloggers als proefkonijnen ingeschakeld. De vraag luidde dan ook naar welk wijntje mijn voorkeur uitging, zodat men mij iets naar eigen smaak zou kunnen opsturen. Laat daar geen twijfel over bestaan: mijn voorkeur gaat voor 100% uit naar Argentijnse. En ook wel een beetje naar Argentijnse wijn, de rode is subliem, de witte en rosé ook heel lekker.
Ik ben dus heel benieuwd wat ik binnenkort in of aan de brievenbus mag verwachten en heb alvast twee kelderruimtes helemaal vrijgemaakt (je weet maar nooit dat ze bijzonder gul zijn, daar bij Adhese en Carrefour).

Maar dit zal dus alcoholcadeautje nummer 3 zijn, een week geleden kreeg ik ook een grote fles Baileys Coffee (vergezeld met 20 sample-flesjes) thuis geleverd en tijdens mijn vakantie in juli werd een doos met 24 blikjes kant-en-klare alcoholmixen op de drempel achtergelaten. Beide werden mij opgestuurd door The Insiders, een relatief gloednieuw internet-concept waarbij de consument wordt ingeschakeld: bedrijven kunnen nieuwe producten lanceren, een paar duizend mensen krijgen er een eerste versie van in de brievenbus en hun taak is te evalueren, hun gedacht te laten horen en via mond-aan-mond-reclame vrienden en vijanden over dit product te informeren. En uiteraard kan ook u deel uitmaken van deze test- en proefgemeenschap, al zijn er u inmiddels wel al een 35.000 voor.

Lees verder »

Gisterenavond is hij van start gegaan. Mijn cursus tango-voor-beginners. En met “mijn” bedoel ik uiteraard niet dat ik die cursus geef, maar wel dat ik één van de dertig aanwezigen ben die de kneepjes van de tango en de milonga tracht vast te krijgen.

De dansschool heet Het Toeval en dat mag je in mijn geval heel letterlijk nemen. Ik was al een jaar of 3 aan een stuk op zoek naar een vrouwelijke danspartner die zich ook aan deze Argentijnse dans wilde wagen, maar ik vond er nooit eentje. Salsa, merengue en consoorten blijken de jongste jaren dan wel enorm aan populariteit gewonnen te hebben bij heel wat dames en heren, bij de tango lijkt dit tot dusver nog niet echt het geval. En toen werd ik gecontacteerd door de lesgever van Het Toeval. Dat hij een aantal geïnteresseerde dames solo had voor zijn cursus, maar te weinig heren vond. En of ik mij ook niet solo wou inschrijven en zo.
Why not? dacht ik, en aldus geschiedde. En gisteren moest ik dus voor het eerst met Marie-Jeanne (ze kon mijn moeder zijn!) aantreden. En ik heb afgezien. Eerst en vooral zweette ik zelf over mijn gansche lijf ende leeden, maar ik heb ook gemerkt dat het niet gemakkelijk zal worden met mijn danspartner de volgende weken. Ze is moeilijk te leiden en verloor op momenten helemaal het ritme, de concentratie en de goesting. Ach, we slaan er ons wel door. Hoop ‘k.
En ik hoop dat het grootte-verschil tussen ons twee voor geen al te onoverkomelijke problemen gaat zorgen.

Trouwens: Het Toeval schijnt een heel eigen dansmethode te gebruiken en dat kwam gisteren al aan het licht. Bij heel wat tango-opleidingen leert men in de eerste les de start-basispas waarmee velen de tango steevast beginnen. Bij Het Toeval was dit niet zo, deze organisatie gaat heel moleculair te werk: minimale bouwstenen en stapmethodes tijdens de eerste lessen en vervolgens worden die één voor één gecombineerd tot de feitelijke dansbewegingen. Gisteren hebben we voornamelijk heel wat gestapt op het ritme van de muziek, zowel solo als face-to-face met de danspartner. Voorwaarts gestapt, achterwaarts, opzij, met kleine en grote tred om aldus de “meest comfortable pasgrootte” individueel te ontdekken.

En de soundtrack was bijzonder fijn. Van Piazzolla tot Gotan Project.

Gisteren nog eens deelgenomen aan een toffe, gevarieerde muziekquiz. We stootten door tot de finaleronde, waar de 3 best scorende ploegen het buzzergewijs tegen elkaar moesten opnemen, maar in die ronde bleken de andere twee toch net iets te sterk voor ons. Al klopte ik wel als eerste op de buzzer toen ik 3 seconden een “doewap, pap pap doewap”-fragment hoorde opduiken. “Oblivion! Terrorvision!” bracht ik euforisch (maar ook enigszins twijfelend) uit… Jaaaaaaaren geleden dat ik dat nummer nog eens gehoord had. Maar ik heb het nog steeds ergens in mijn CD-collectie zitten en grijsgedraaid in de studentenstamkroeg indertijd…

Een one hit wonder was deze band niet bij ons, want een vijftal jaar later brachten ze ook de fijne feestsingle Tequila uit… Een heel fijn groepje, maar helaas slechts een minuscule voetnoot in de geschiedenis van de rockmuziek…

Ha ja, en gisteren sloten we ook muzikaal af. Met Rockband op Playstation 3. Sjans dat er daar en dan géén YouTube-filmpjes van opgenomen werden, maar het zal wel zoiets geweest zijn :

(En Rockband is écht niets voor mij!)

Allez hop, na veel getwijfel is het er dan toch van gekomen: ik heb mij een iPhone in huis gehaald. Deze blogpost is dan ook een testje vanop dat toestel met de WordPress-app.

Mijn vraag aan de iPhoners onder u: welke toepassingen raadt u absoluut aan of af voor op mijn gloednieuw bakske?