Ik hou wel van het principe van Levenslang Leren: er nooit van uitgaan dat je alles weet, bijblijven met de materie, nieuwe grenzen aftasten en steeds beter proberen te worden. Sommigen focussen zich daarbij het liefst heel nauw op hun beroep of een specifieke hobby (van computernetwerken tot verfijnde keukentechnieken), anderen houden van een brede scope. Ik behoor eerder tot die tweede klasse: ik ben graag van veel markten thuis, probeer op diverse vlakken een gezonde fond op te doen én een zekere kennis van bronnen waarop ik kan terugvallen als ik mij eens in dergelijke materie wil verdiepen of de gelegenheid zich voordoet.

De schoolvakanties lopen op hun laatste benen en de goesting om iets nieuws te gaan leren stak dan ook de kop op. Ik wou vooral eens iets gaan doen dat niets met het werk te maken heeft maar heel nauw aansluit bij mijn vrijetijdsinteresses.

Optie 1: koken. Ik kook heel graag, maar maak er te weinig de tijd voor. En als ik kook is het meestal met een boek naast mij op het aanrecht, volgend op een week vol kookboek-doorbladeren om maar mijn goesting te vinden. Er is weinig parate kennis en te weinig routine om op terug te vallen (zoals in “bij rundsvlees kan je altijd de kruiden x, y en z toevoegen om specifieke smaakeffecten te bekomen”). Dus ik volg altijd heel nauwgezet mijn kookboek.
Ik zag het dus wel zitten om kooklessen te volgen, bv. een jaartje Italiaans koken. Het werd mij aan alle kanten afgeraden. Blijkbaar wordt er op zo een kookavond wel een gans menu klaargemaakt, maar kan je de pech hebben om “door lottrekking” week na week soepjes of desserts te moeten klaarmaken (wat nou niet meteen moeilijk is). En de meerwaarde van dergelijke kooklessen t.o.v. kookboeken zou ook minimaal zijn. Beter zelf regelmatig experimenteren in de keuken, dan nauwgezet de regeltjes van een kookbegeleider te volgen, zo luidde het advies alom.
En nog: Kooklessen zijn zoals een GPS. Zolang men stap voor stap zegt wat je moet doen, gaat alles goed, maar eens je zonder begeleiding de baan op moet blijkt het allemaal niet zo voor de hand liggend.

Optie 2: Ik zag het wel zitten om een toeristische opleiding (weliswaar met een looptijd van 2 jaar) te volgen. Soms erger ik mij nl. enigszins aan het reisaanbod alom: all-in vakanties of groepsreizen waarin 10 steden in 14 dagen bezocht worden vind ik alles behalve klassevol. Als ik in de zomer op reis ga, wil ik een bestemming be-leven. Liefst niet in een metropool, maar in een kleiner stadje of dorp. Aanschuiven met de lokale bevolking aan één of ander banket, natuurwandelingen waarbij je uren niemand te zien krijgt, je in een vreemde cultuur onderdompelen door er aan het dagdagelijkse leven te gaan deelnemen.
Er bestaat heel weinig aanbod op dat vlak (al zou het zogeheten Slow Travellen wel serieus aan ‘t opkomen zijn in ‘t buitenland). Dus leek het mij een goed idee om een toeristische opleiding te volgen, om er daarna eigenzinnig mee aan de slag te gaan. Praktische redenen (niet van mijn kant!) zorgen er nu echter voor dat die opleiding niet doorgaat. Mijn toeristische droom berg ik nog niet op (morgen ga ik een pint drinken met een andere Belgische SlowTravel-adept en -dromer), maar ‘t zal dus niet op basis van klassieke lessen zijn.

Optie 3: En dan kwam mijn oude wens weer opborrelen. De Argentijnse tango leren dansen. Ik ben het al een jaar of 4 van plan (sinds ik terug ben uit Buenos Aires), maar het kwam er nooit van omdat ik geen enkele vrouwelijke geïnteresseerde danspartner vond. Salsa en merengue? Geen enkel probleem! Maar blijkbaar heeft die fantastische tango toch wel een redelijk oubollig of oninteressant imago bij velen.
En toen werd ik zelf gecontacteerd, door een Brugse tango-organisatie. Hun opleidingen starten in september, een drietal dames was geïnteresseerd en ingeschreven om deel te nemen aan die cursus, maar zij vonden blijkbaar geen mannelijke tango-adepten. En dus vroegen ze mij of ik geïnteresseerd was om de dans te leren, “maar dat het dus wel met een totaal onbekende zou zijn”. Ach what the heck?
Dus ja, ik ben ingeschreven. 13 maandagavonden aan een stuk ga ik de basisprincipes van de mooiste aller dansen in de benen proberen te krijgen. En als dat meevalt doe ik er daarna nog graag 13 maandagavonden vervolmaking bovenop.

En als het zeer goed meevalt, doe ik volgende zomer een hele resem openlucht tango-avonden aan. Wie weet loop ik er Peter wel tegen het lijf.