15 redenen waarom Feest In Het Park in Oudenaarde dit jaar wel eens tot een bijzonder uitbundig feest zou kunnen losbarsten (ik ben alvast laaiend enthousiast!):

1. Lamb
Een van mijn favoriete groepen allertijden is helemaal terug. En dat schijnen ze bewezen te hebben op het Brugse Cactusfestival. Een beetje triphop, een beetje drum ‘n’ bass, een mix van electronica en singer-songwriter-dinges. Ik zag Lamb voor het eerst in 2002 op Rock Werchter, waar ze o.m. samen met Michael Franti & Spearhead een bloedstollend mooie versie van “Bomb The World” brachten.
Zonder enige twijfel één van de topacts op de Vlaamse festivalpodia deze zomer. Het is een eer dat ze twee keer onze regio aandoen!

2. Solomon Burke
Eén van de absolute soul pioniers. Hij haalde misschien nooit de naamsbekendheid die hij verdiende bij het grote publiek, maar invloedrijk is hij wel altijd geweest. Het is Burke die oorspronkelijk uitpakte met “Everybody Needs Somebody To Love” (al werd het wel een hit in de versie van de Blues Brothers), zij Cry To Me werd gecoverd door de Rolling Stones, … Maakt er live altijd een feestje van, boordevol love, soul- en gospelmedleys. Zoals een paar jaar geleden op Pinkpop… Hij heeft alles in huis om een good old-fashioned feestje te bouwen!

3. Soulsavers ft. Mark Lanegan
Ha, één van de zovele projecten waar Mark Lanegan zijn medewerking aan verleent. De Soulsavers zelf zijn een Brits duo die electronica, rock, gospel en country muziek tot één smeuïge pap van heel filmische muziek vermengen. De band bestaat sinds 2003, maar pas toen ze in 2007 een (tweede) album uitbrachten waarop Mark Lanegan (en ook Will Oldham) meezongen, kwamen ze enigszins in de aandacht. Maar nog veel te weinig als je ‘t mij vraagt. Stond twee jaar geleden ook op Cactusfestival, was toen redelijk ontgoochelend. Een kans om het goed te maken dus!

4. CJ Ramone
Het enige nog overlevende familielid van de Ramones (al is hij er ook maar achteraf bijgekomen). Een unieke kans om nog eens een authentieke one-two-three-four te beleven.

5. Daan
Okee, hij is weer alomtegenwoordig deze zomer, maar ik heb nog geen enkel festivalverslag gelezen dit jaar waarin niet één of meerdere superlatieven aangehaald worden voor deze man. Niet alleen is zijn recentste album bijzonder straf, ook tapt hij live-gewijs nog volop uit vaatjes met namen als “Victory”, “Swedish Designer Drugs” en “Housewives”.

6. The Wombats
Ze hadden in 2007 één van de aanstekelijkste radiohits met “Let’s Dance to Joy Division” en brengen voor de rest heel aanstekelijke, dans- en meebrulbare Britpop.

7. Hermanos Inglesos
Met DJ Didier van dit broederduo zat ik een paar jaar op school, een paar jaar geleden werden ze omschreven als de gedoodverfde opvolgens van 2 Many DJ’s, maar zo een vaart heeft het niet gelopen. Wat niet betekent dat Hermanos Inglesos niet heel straf en plezant zijn. (Al vond ik toentertijd hun oudere broer een nog betere DJ).

8. Fagget Fairys
Pure porno-kitsch, zo kan hun aanstekelijke zomerhit “Feed The Horse” bestempeld worden. Aanstekelijke beats met hiphop- en balkan-invloeden van dames die het uitschreeuwen hoe fijn het wel is om lesbisch te zijn. Allemaal heus niet bijster origineel, but who cares?

9. The Hickey Underworld
Wonnen een paar jaar geleden Humo’s Rock Rally, pakten dit jaar uit met de heel straffe single Future Words en werden na hun optreden op Rock Werchter, eerder deze zomer, door verschillende media bestempeld als The Next Big Thing voor ons landje.

10. Arsenal
Ook alom tegenwoordig, eigenlijk ben ik geen reuzefan van deze groep, maar ze slagen er toch telkenmale in om een heel zuiders feestje te brouwen.

11. Dan Le Sac vs. Scroobius Pip
Voor mij was dit één van de absolute revelaties op Pukkelpop 2008.  Een hiphop-duo boordevol humor, energie, theatraliteit en filosofie. Scroobius Pip is een performance poet met lange baard, Dan Le Sac zorgt voor de beats. Hun grote on-line doorbraak kenden ze met een parodie/montage van zichzelf en juryleden uit The X-Factor…

12. Danko Jones
Stond al op Werchter, meermaals op Pukkelpop, nu komt dit Canadese antwoord op pakweg AC/DC, Thin Lizzy en The Ramones ook naar Oudenaarde. Een combinatie van headbangen, meehuppelen, lachen om bindteksten, meezingen dat je kust op het eerste afspraakje en je verwonderen dat die zanger zo een lange tong heeft. Kortom: echte rock ‘n’ roll, met alle clichés vandien.

13. The Whip
Een bende jonge wolven uit Manchester die, stadsgenoten New Order achterna, uitpakken met beats, keyboards, bassen en gitaarflarden. Jong, hip, in het zog van Goose en consoorten.

14. Beehives
Gloednieuw en op en top Belgisch: muzikanten van Arno doen het met de bloedmooie achtergrondzangeressen van Zita Swoon.

15. The Qemists
Een geniale combinatie van drum ‘n bass en stevige rock, een groep die naar mijn smaak in de nabije toekomst potten gaat breken. Wat een energie!

En voor de rest…

• De eerste festivalavond (met o.m. Daan en CJ Ramone) is helemaal gratis.
• En vermoedelijk zal de organisatie mij ook een aantal vrijkaarten bezorgen voor muzikale avonturiers.
• Hou het hier dus in de gaten!

Share on Facebook