‘t Ging over Alternate Reality Gaming op Twitter. Sommigen hadden er nog nooit over gehoord, maar klonken wel bijzonder geïnteresseerd in het fenomeen, anderen kenden het wél al maar blijken evenals uw dienaar al geruime tijd op zoek naar partners in crime.
Maar goed, de vraag van een aantal was toch wel waar men meer info of enige basisinfo over het onderwerp kon vinden. Het hierboven gelinkte Wikipedia-artikel is alvast een goed startpunt. In 2006 werd deze goede white paper over het onderwerp gepubliceerd. ARGNet is inhoudelijk zeer sterk, maar bevat inmiddels al zoveel uiteenlopende informatie dat het vaak moeilijk wordt om door de bomen het bos nog te zien.
Ook bijzonder goed is de Alternate Reality Gaming Quick Start Guide: de ideale bron om in amper 10 minuutjes tijd een goed idee te hebben over wat alternate reality games nu precies zijn. Sean Stewart werkte mee aan The Beast (een van de eerste ARG’s) en plaatste zijn ideeën/bevindingen on-line. Op ReadWriteWeb werden een aantal Do’s en Don’ts m.b.t. ARG’s gepubliceerd, hier wordt alles nog eens mooi samengevat in 7 puntjes vanuit educatief standpunt (“hoe kan ik gebruik maken van ARG’s in mijn opleidings-/opvoedingsplan”).
Maar ik vind nog steeds dat er niets gaat boven een goed boek, als het neerkomt op zich te verdiepen in een interessant onderwerp. Momenteel zitten er een vijftal dergelijke boeken ergens in the pipeline tussen Amazon en Casa Domino :
15 redenen waarom Feest In Het Park in Oudenaarde dit jaar wel eens tot een bijzonder uitbundig feest zou kunnen losbarsten (ik ben alvast laaiend enthousiast!):
1. Lamb Een van mijn favoriete groepen allertijden is helemaal terug. En dat schijnen ze bewezen te hebben op het Brugse Cactusfestival. Een beetje triphop, een beetje drum ‘n’ bass, een mix van electronica en singer-songwriter-dinges. Ik zag Lamb voor het eerst in 2002 op Rock Werchter, waar ze o.m. samen met Michael Franti & Spearhead een bloedstollend mooie versie van “Bomb The World” brachten.
Zonder enige twijfel één van de topacts op de Vlaamse festivalpodia deze zomer. Het is een eer dat ze twee keer onze regio aandoen!
Jaja, ‘k weet ‘t, ‘k ben al een week terug van vakantie en heb jullie nog geen kiekjes laten zien. Bij deze dus. Voor tekst en uitleg: gelieve een nummerke te trekken…
Verdorie nog aan toe, uitstellen is nooit een goed idee. Een maand geleden lanceerde Clo een wedstrijd op haar Brussels Girl Geek Dinner-website met als inzet één van de meest fantastische smartphones die er vandaag op de markt lijkt te zijn: de Nokia N97…
Op 25 juni werd dus bekend gemaakt dat Nokia een dergelijk toestel zou verloten onder bloggers die er een post aan zouden wijden. Een luidde hell yeah! werd echter de kop ingedrukt door een tijdelijke writer’s block. En toen kwam de vakantie, voorafgegaan door een week “waarin er nog veel te veel te doen was” zowel op werk- als op privé vlak. Gevolg: ik heb nog amper 2 dagen om bij wijze van deelname iets over dit GSM-toestel te posten… Te weinig tijd, te weinig inspiratie, maar wel nog altijd enthousiast. Let’s give it a try…
Eén van de fijnste ontdekkingen tijdens mijn voorbije vakantie, moet toch wel NewEuropeTours geweest zijn, respectievelijk in de hoedanigheid van NewBerlinTours en van NewPragueTours. Deze organisatie verzorgt in een 15-tal Europese steden zeer degelijke rondleidingen. Rondleidingen onder begeleiding van hypergemotiveerde en -gepassioneerde gidsen die niet alleen de mooiste hoekjes laten zien van de stad waar ze stapelgek op zijn, maar die ook bol staan van de fantastische verhalen: van geschiedkundige relevante memoires, tot irrelevante maar bijzonder geestige anekdotes. Niet alleen ligt het niveau van deze stadsrondleidingen inhoudelijk bijzonder hoog, bovendien zijn deze volstrekt gratis. Een combinatie die op het eerste zicht bizar lijkt, maar waar na wat nadenken een heel sterk en rendabel businessmodel lijkt achter te zitten: een vertaling van de gratismodellen die op vandaag enkel op Internet gekend en bemind lijken (zoals GMail of het laatste album van Radiohead) naar de werkelijke off-line wereld, tevens een herinnering dat ik dringend eens het boek “Free” van Chris Anderson moet gaan lezen, want een wereld vol gratisheid komt steeds dichterbij.
Het Leven Zoals Het Is… op de regionale televisie. Regionale TV-zenders lijken soms een patent te hebben op bijzonder foute kwissen of flauwe straatinterviews n.a.v. één of ander non-event. Dat is dan ook meteen de reden waarom ik vrijwel nooit op dergelijke streekgebonden televisiekanalen afstem.
Maar Focus/WTV had het geluk de juiste mensen op het juiste moment te pakken te hebben voor zo een quiz, twee heren die anders ongetwijfeld enkel in Man Bijt Hond terecht zouden kunnen. Heerlijke voyeuristische televisie, het leven zoals het is: marginaliteit in Beernem… Hilariteit van begin tot einde.
Let ook op de man op 06:34 die met een zachte “shhhhht” het programma alsnog in goede banen tracht te leiden…
Zou Mme Sarkozy as-je-blief weer een album willen opnemen en er de wereld (of toch minstens haar buurlanden) mee rondtouren? Haar optreden op Mandela Day gisteren, in het gezelschap van Dave Stewart, deed me spontaan teruggrijpen naar haar oeuvre en wegdromen bij haar stemgeluid.
Die president kan gerust z’n boontjes zelf wel doppen, daal terug tot ons neder liefste Carla!
8 dagen Berlijn, Praag en Phantasialand zijn achter de rug. Enorme spierpijn in de benen heb ik overwonnen, het aantal blaren op beide voeten is bijna niet te overzien. Het was een reis waarvan ik heel, heel, heel veel heb opgestoken, leerrijk en ontspannend, geestig maar ook soms ontluisterend. Verhalen volgen ongetwijfeld nog.
Maar ‘k ben terug thuis dus. Thuis en moe. Maar vooral: ongelooflijk melig. De stap van een vakantiewereld waarin alles kan en mag, terug naar een thuis waar heel wat do’s, don’t's en have to’s achter de hoek liggen te loeren… Het blijft toch telkens een lastige sprong terug naar de werkelijkheid.
