Onderstaand nummer stond hier vanavond al ettelijke keren op repeat en ik kon het niet nalaten vrolijk mee te zingen, te shaken en met een hoofd-vol-reggae vrolijk de wereld tegemoet te grijnzen, onderwijl überfröhlich afwassend en van alles opkuisend. Wat zie ik het ongelooflijk zitten om Michael Franti over een paar maanden weer festivalgewijs aan het werk te zien, de grootste muzikale feel-good-man ter wereld.
Misschien moet ik ‘m eens Twitteren dat ik “Say Hey” vrolijk wil staan meezingen met ‘m op het podium van Cactusfestival of zo. Om achteraf backstage aan de hoofdact van die avond, de hemelse Tracy Chapman, te laten weten dat ze me al meermaals aan het janken heeft gekregen met haar popmuziekjes.
Jaja, ‘t zal weer mooi zijn in Brugge!
op 7 mei 2009 om 21:18
Ik denk dat het werchter 2001 was. Ik had nog examens. Franti op het podium “Bomb the world to pieces”. Ik volg alles via radio. Kippenvel.
op 7 mei 2009 om 21:25
Yep, ik was er bij dat jaar. Toen speelde hij een bloedmooie versie van “Bomb The World”, samen met de zangeres van Lamb. Heerlijk emotioneel, jammer dat ze op Cactusfestival (Franti/Lamb) op twee totaal verschillende dagen geprogrammeerd staan.
op 9 mei 2009 om 15:05
Ken hem van Werchter ’96 of ’97. Ja, zo ‘oud’ ben ik haha
. Geweldig mens. En dit is idd een zalig nummer!
op 9 mei 2009 om 16:56
Mooi aan het nummer is ook: hij schreef het een jaar of 2 geleden voor zijn zoon, als afscheidsgeschenk, toen die besliste om een paar maanden rond te reizen zonder bestemming…