Gisteren moet het een hoogdag geweest zijn voor Brandon Flowers, de frontman van The Killers. Flowers heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij een enorme fan is van Bruce Springsteen, het tweede album van The Killers (Sam’s Town) werd trouwens meermaals vergeleken met “Born To Run” van Bruce en zijn E Street Band, o.m. door de muzikale bombast. Beide bands stonden gisteren op het hoofdpodium van Pinkpop geprogrammeerd, maar de euforie bij The Killers moet veel verder gegaan zijn.
Eerst en vooral: terwijl Brandon Flowers nogal vaak onzeker en soms redelijk introvert op een podium verschijnt, stond hij gisteren het ganse optreden héél breed te lachen, van het eerste tot het laatste nummer. Reden? Zijn absolute Bruce-held stond blijkbaar aan de zijkant van het podium het volledige optreden te volgen, wat Brandon en zijn maten ongetwijfeld een hardere kick moet bezorgd hebben dan de vele tienduizenden anoniemelingen voor het podium.
Maar de kers op de slagroomtaart volgde voor Flowers tijdens het optreden van Bruce & The E Street Band zelf, waar hij in duet met Springsteen de klassieker Badlands Thunder Road mocht brengen. Vanaf nu kan het voor hem ongetwijfeld alleen maar bergaf gaan!
Een amateuristisch opgenomen filmpje van dit topmoment verscheen vrij snel op YouTube, hopelijk wordt dit fragment in betere beeldkwaliteit uitgezonden tijdens één van de Pinkpop-compilaties op TV, vanavond tussen 22u20 en 23u55 of morgen vanaf 19u00, telkens op Nederland 3.
De onderstaande amateurbeelden ontdekte ik trouwens op de bijzonder goed gemaakte Pinkpop-mashup van de VPRO, een website die automatisch alle foto’s, videoclips en blogposts door festivalbezoekers met de tag “pinkpop” in kaart gaat brengen. Goed gemaakt, hopelijk een inspiratiebron voor een soortgelijk initiatief bij andere festivals!
Als helderzienden en andere bezitters van een zesde, zevende én achtste zintuig een feestje organiseren, dan is het blijkbaar een overbodige zaak om lokatie en datum te specifiëren. Ha ja, die mensen weten dat uit hun eigen natuurlijk. Allez ja, dat leid ik toch uit uit de onderstaande teaser (of zoiets) voor het 1ste Bal der Helderzienden…
Zou Johan Trein er ook aanwezig zijn om de alomtegenwoordige verwondering neer te zetten?
Bij wijze van repetitie en in afwachting van volgend weekend, heb ik deze week al eens gestemd. Op Restaurant Dell’anno. Ik weet (en vrees er enigszins voor) dat vele TV-kijkers dit restaurant gaan afrekenen op het driftkikkergedrag van Claudio, maar in mijn ogen is het wel een echte chef en staat het Kortrijkse restaurant er volkomen door zijn culinaire creaties en de fraaie élégance van zijn partner Gaëlle in de zaal.
Topkoks zijn per definitie driftkikkers. Het schijnt dat het ook bijzonder moeilijk (tot onmogelijk) samenwerken is met andere toppers zoals Peter Goossens zelve en Ferran Adrià (van El Bulli): creatieve mensen die volledig opgaan in hun gave en vrij onevenaarbare kook- en creatietalent, mensen die furieus kunnen worden als ze gestoord worden tijdens de één of andere nieuwe uitvinding, gasten die enigszins sociaal gehandicapt zijn in hun keuken omdat ze er continu het gevoel hebben voor de voeten gelopen te worden door assistenten waarvan ze het idee hebben dat die niet even gedreven of almachtig zijn.
Een goed voorbeeld op dat vlak: jonge koks die in Het Hof Van Cleve gaan werken (om ervaring op te doen) werken er voor minder dan het minimumloon. Omdat, aldus Goossens, de ervaring die ze daar opdoen een investering is in hun CV en op termijn voor hogere lonen en grotere kansen kan zorgen. Het is er dan ook een duiventil: weinig jonge keukentalenten blijven er lang plakken en dat is ook de reden waarom ‘t Hof Van Cleve bij zovelen op het curriculum staat te prijken.
Peter Goossens staat trouwens zelf bijzonder weinig in de keuken van zijn eigenste toprestaurant: niet alleen omdat hij bijzonder veel schnabbels en TV-optredens moet verzorgen, maar ook omdat hij het dus in het keukenkiekenkot bijzonder moeilijk heeft als “creatief kookgenie”. Hij verblijft ergens in een bureaucratische kooi in het restaurant, waar hij één maal per week uit afdaalt. Om het keukenpersoneel nieuwe uitvindingen en plats te demonstreren. Hij toont hoe het moet, daarna moet het personeel tonen dat ze het meteen begrepen hebben. Vanaf dan volgt Goossens de keukenavonturen vanuit zijn bureau op een aantal grote schermen, want de keuken hangt vol camera’s.
Maar hij gaat achteraf uiteraard wel handjes schudden met de rijkelui die kwamen eten.
Zo zie ik Claudio van dell’Anno dus ook: geniaal in zijn vakgebied, koken vanuit een onderbuik en met een spontaniteit zoals wij dagdagelijks ademen, net daardoor sociaal problematisch en bijzonder excentriek. Awel ja, dat is een chefkok die heerlijke schotels kan tevoorschijn toveren en is dat niet waarvoor mensen op restaurant gaan? Om zich te laten overvallen door heerlijks dat ze zelf geenszins kunnen fabriceren? Ik ben fan van Claudio en Gaëlle en heb daarom voor het eerst in lange tijd de rode knop van mijn afstandsbediening beroerd.
Als al het keukenpersoneel in dell’Anno zou weglopen, ben ik er zeker van dat er in een mum van tijd een nieuwe resem vrijwilligers zich zou aanmelden om de gevallen leemtes op te vullen en ben ik er al evenzeer van overtuigd dat de kookkunsten van Claudio in stand gehouden zouden worden: hij is de leider, hij weet hoe de zaken bereid moeten worden, zijn stempel zou op de kookkunst gedrukt blijven worden.
Dat kan niet gezegd worden van hun medefinalist-concurrenten van Bigarreaux uit Sint-Truiden. Okee, daar is het groepsgevoel bijzonder fijn, maar de zaak staat of valt er met het “ingehuurde personeel”. Zowel op vlak van zaalbediening als in de keuken. En dat is bijzonder gevaarlijk: niet alleen is de marktwaarde van de aanwezige souschef en zaalchef enorm toegenomen (en zullen ze dus zeer gegeerd zijn op de horeca-markt), maar elk klein dispuut kan er voor zorgen dat één van deze “ondergeschikte” schakels het restaurantsbedrijf gaat verlaten. En dat zou diepe wonden nalaten op de kwaliteit van het restaurant zelf, dit restaurant zou er (inhoudelijk en vormelijk) binnen afzienbare tijd wel eens heel anders kunnen uitzien, dit kan beter zijn, dit kan ook heel wat slechter zijn. Weinig genialiteit, eerder collegiale gezapigheid met een mooi resultaat uit groepswerk dat hopelijk een lang leven beschoren is.
Bovendien: ik vind die Ann van Bigarreaux maar een “valse toffe”. Ze is een typische vrouw: opportunistisch, gaat toch nu en dan katgewijs haar klauwen uitsteken in de richting van het gezicht van anderen, haar oprechtheid en eerlijkheid lijkt me op momenten té gespeeld. Zij zou er in elk geval eentje zijn waar ik niet graag mee zou samenwerken, omdat ik me continu zou lopen afvragen “of ze nou eerlijk was en het ook zo bedoelde, of als ze weer gewoon één of ander trucje uithaalde”. Haar masker viel een paar keer af tijdens de halve finale, waar ze bitchgewijs reclame ging voeren voor de deur en in het restaurant van de concurrentie… Heel flauw eigenlijk.
Geef me dan maar Claudio die misschien wel onaangepast en grof uit de hoek kan komen, maar waarvan iedereen duidelijk weet hoe hij in elkaar zit en men zich daartegen kan wapenen.
En vooral: ik hoop deze zomer eens in dell’Anno te kunnen gaan eten! Ik hoop dus dat mijn stem heeft kunnen helpen om het restaurant minstens een jaar langer te laten open blijven.
Op 18 juni e.k. organiseren Roularta Media Group en Flanders DCThe Future Summit, een uniek trendwatching congres dat inzicht zal proberen te verschaffen op verschillende toekomstvlakken: hoe zal de consument zich de volgende jaren gedragen, hoe moeten bedrijven op die veranderende wereld inspelen en wat zullen de gevolgen zijn voor media en marketing? Zowel grote namen komen er spreken (ik kijk alvast enorm uit naar Ian Pearson, die het eerder over de mogelijkheden van technische innovaties zal lijken te hebben) als lokale Belgische inspiratoren (zoals Bart van Netlash en Bernard Lahousse van Foodpairing).
Het lijkt me sowieso een interessant gebeuren voor elke bedrijfsleider, toekomstgerichte denkers/doeners, mensen die niet alleen in het heden leven maar ook klaar willen staan voor de toekomst. Of dit nu persoonlijk, professioneel of voor vrijetijdsprojectjes is.
De vriendelijke organisatoren van dit evenement boden mij een gratis ticket voor dit gebeuren aan, in ruil voor mijn woorden op Internet. Tijdens het FutureSummit-gebeuren zal ik rechtstreeks verslag van op de conferentie uitbrengen op Twitter, achteraf volgen er ietsje breedvoeriger artikels op deze weblog, met zowel een recensie van de gedane presentaties als [een poging tot] mijn persoonlijke visie erop: wat lijkt mij wel/niet te kloppen, hoe zie ik het zelf, hoe vertaal ik de aangeleverde ideeën naar de veranderende rol van ICT in het bedrijfsleven?
18 juni 2009 belooft een bijzonder leerrijke dag te worden.
Maar al te vaak blijken popnummers gedragen te worden door één en hetzelfde akkoordenschema, wat vaak resulteert in een “waar heb ik dat ook al weer eerder gehoord?”-gevoel wanneer zo een nieuwe single opduikt. YouTube-gewijs wordt dit bijzonder goed geïllustreerd in de onderstaande twee filmpjes :
Viva La Viral is een video-mashup van 7 dergelijke hits die muzikaal naadloos op elkaar aansluiten
Het tweede nummer heet “4 Chords” en met dit nummer proberen The Axis of Awesome te bewijzen dat de volledige popgeschiedenis samen te vatten is in, euhm, 4 akkoorden dus…
Onder invloed van de zomer, die nu pas echt in ‘t land lijkt, ging ‘k deze morgen een blender kopen. Eentje waarmee ik van plan ben de volgende maanden massa’s smoothies, milkshakes, cocktails en diverse sausjes te fabriceren. Het is een Krups geworden, want die had ook de mogelijkheid om ice te crunchen, voor mojito’s en zo.
De autist in mij haalde meteen het toestel uit de doos, gaf het meteen een grondige schrobbeurt en verdiepte zich in de bijgevoegde lectuur, aka de handleiding.
Hoe zat dat nou eigenlijk met die ijsblokjes? Nou, heel eenvoudig…
Ha okee, wreed simpel dus… Of wacht nee, voor de zekerheid toch nog efkes verderlezen. Je weet maar nooit dat ze met uitzonderingen afkomen… Hé, heuh?
Ja lap, hier zit ik nu dus. Met een toestel waarvan ik niet weet of ik het mag gebruiken waarvoor ik het eigenlijk gekocht heb… Straks dus nog een hamer gaan kopen. Om ijsschilfers te maken in één beweging.
:: update :: Inmiddels in de mailbox :
We bevestigen dat dit toestel geschikt is om ijs te verbrijzelen mits het gebruik van de funktie “ice crushing”. Gelieve wel met kleine inpulsies te werken en niet meer dan een klein tiental blokjes in één keer te crushen.
We danken U voor uw opmerking en zullen deze aan desbetreffende persoon doorgeven om in de toekomst de gebruiksaanwijzing aan te passen.
Allez hop, er doet nog eens een kettingmailtje de ronde waar ik weliswaar enigszins om moest grijnzen…
The Best “Out Of Office” E-Mail Auto-Replies
I am currently out at a job interview and will reply to you if I fail to get the position.
I’m not really out of the office. I’m just ignoring you.
You are receiving this automatic notification because I am out of the office. If I was in, chances are you wouldn’t have received anything at all.
Sorry to have missed you but I am at the doctors having my brain removed so that I may be promoted to management.
I will be unable to delete all the unread, worthless emails you send me until I return from vacation on 4/18. Please be patient and your mail will be deleted in the order it was received.
Thank you for your email. Your credit card has been charged $5.99 for the first ten words and $1.99 for each additional word in your message.
The e-mail server is unable to verify your server connection and is unable to deliver this message. Please restart your computer and try sending again. (The beauty of this is that when you return, you can see how many in-duh-viduals did this over and over)
Thank you for your message, which has been added to a queuing system. You are currently in 352nd place, and can expect to receive a reply in approximately 19 weeks.
Hi. I’m thinking about what you’ve just sent me. Please wait by your PC for my response.
Hi! I’m busy negotiating the salary for my new job. Don’t bother to leave me any messages.
I’ve run away to join a different circus.
I will be out of the office for the next 2 weeks for medical reasons. When I return, please refer to me as ‘Loretta’ instead of ‘Steve’
Aanvullende suggesties of andere goede ideeën mogen gerust als reactie onder dit bericht neergepleurd worden.
Een veertigtal personen nam deel aan de DVD-wedstrijd van een week geleden en de winnaars zijn… (tromgeroffel) …
Frank Cosaert, een ex-collega die nog steeds regelmatig alhier verzeild geraakt. Hij heeft een geniaal rent-a-book-idee dat alle bibliotheken overbodig zou maken en liet mij dat via het antwoordformulier weten. Davey Degrande, die zelf onder het pseudoniem hooch blogt. Hij bezoekt deze weblog al bijzonder lang en plaatste een warme oproep om algauw weer eens met een totaal prijsloze maar daarom niet minder plezante quiz uit te pakken. Waar ik nog eens werk ga van maken. Dries De Smet, ook blogger, die niet alleen zo eerlijk was om te zeggen dat hij alles behalve een trouwe bezoeker van deze weblog is, maar die mij ook heeft doen Googlen… Want ik had nog nooit van Darwins knobbeltje gehoord.
Jullie gegevens worden bezorgd aan Proxis, zodat jullie snel een CD of DVD in de brievenbus kunnen verwachten!
Aanstaande hemelvaartsdonderdag is het niet alleen de Album 100 op Studio Brussel, maar kan er ook smakelijk gelachen worden in Gent. En dominiek.be geeft een aantal van de laatste tickets weg.
Nu donderdag, 21 mei, wordt in de Minard-schouwburg in Gent namelijk de Crazy Comedy Cover Contest georganiseerd, een humoravond waarbij een aantal Vlaamse stand-up en andere comedians wedstrijdgewijs in de huid van een andere komiek kruipen (een echte cover brengen dus). Deelnemende comedians dit jaar zijn Gunter Lamoot, Lieven Scheire, Han Coucke, Gili, Piet Depraîtere, Joost Van Hyfte en Steven Mahieu. Aangezien het Hemelvaartsdag is, vond de organisatie het bijzonder gepast om de presentatie toe te vertrouwen aan Jezus (allez yup, a!). Het is een wedstrijd, er vallen dus centen te verdienen en om enige objectiviteit in stand te houden zitten Freddy De Vadder, (pdw) en Liv Laveyne in de jury.
Kortom: een goed gevuld avondje, een hele resem namen en als het enigszins meevalt zult u ook enorm moeten lachen.
Waar? Minardschouwburg – Walpoortstraat 15 – 9000 GENT, start stipt om 20u00 Tickets? Via het Bespreekbureau van De Vooruit op 09/267.28.28 of per mail (tickets@vooruit.be). Vanaf 19u00 kan u uw kans nog wagen aan de avondkassa van de Vooruit, of u kan on-line reserveren.
Maar… U kan ook gewoon uw kans op twee gratis tickets wagen via onderstaande wedstrijd!
Er zijn grappige antwoorden, maar ook bijzonder ongeïnspireerde binnengekomen op mijn DVD-wedstrijdje. Deelnemen kan nog tot vanavond, dan beslis ik wie iets opgestuurd krijgt door de vriendelijke mensen van Proxis. Vermoedelijk geef ik eind deze week (of begin volgende week) 3 flessen bijzonder lekkere Prosecco weg met de vriendelijke groeten van het jonge geweld achter Enoteca Stappato.
