Deze morgen werd ‘k voor het eerst geconfronteerd, terwijl ik autoradio-gewijs langs MNM zapte, met Merengue, de nieuwe single van Robert Abigail (u weet wel, de Mojito man). De beukende beats, de rollende drums, de té gemakkelijk meezingbare zanglijn, het deed mij momentaan weer wegdromen naar Zuid-Amerika, naar de ontzettend felle clubfeestjes waarvan de soundtrack bestond uit die merengue, baile en favela funk, reggaeton en andere bomba. De muziek was misschien wel ongelooflijk plattekes, maar het werkte wel steevast bijzonder snel op mijn beenspieren en het moet gezegd: die Zuid-Amerikaansen dansen niet alleen bijzonder opzwepend en enthousiasmerend, ze vonden het ook niet erg om lustig shakend tegen jan en alleman aan te gaan schurken. En dat vond ‘k, na de nodige cocktails, alles behalve jammer!

Wil terug! Of meer nog: wil graag heel gauw nog eens zo een opzwepend feestje beleven. Bestaan ze in Vlaanderland, van die fuifkes die gedragen worden door Zuid-Amerikaanse beats en waar er een serieuze zweem authenticiteit hangt?