Dat bedrijven zich steeds meer on-line willen gaan profileren, vind ik een goede zaak, een verdere stap in de richting van totale integratie van on-line- en off-line-gebeurens. Tinterweb is dan ook een vrij goedkoop medium waarmee een groot publiek bereikt kan worden en waar, mits enige creativiteit, een grote buzz gecreëerd kan worden.
Het lijkt dan ook het nieuwste stokpaardje te zijn van heel wat hipsters uit communicatie- en marketingbedrijven, “let’s do something cool on the internet!”. Allemaal goed en wel, vaak zitten er goede ideeën tussen, mooie plaatjes en lay-outs, maar daar blijft het dan wel bij. Ik heb liever een applicatie of website die spuuglelijk is maar wel doet wat het moet doen (en liefst nog een beetje rap ook), dan een heel mooi doosje waar bijzonder weinig inzit, behalve dan een hele hoop foutmeldingen en zaken die bewijzen dat de onderliggende applicatie niet werkt. Uw weet wel: al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding…
IT-ers leren tijdens hun opleiding dat ze eerst aandacht moeten besteden aan de core: een applicatie moet werken, moet juiste resultaten opleveren en dit liefst zo performant mogelijk, anders zorg je voor frustratie bij de gebruiker. Dit basisprincipe lijkt in alle web2.0-gekte vaak totaal overboord gegooid te worden.
Denk eerst en vooral maar aan de nieuwe De Standaard Online: ze hebben een paar weken geleden hun lay-out gepimpt en daar een bijzonder dure internationale designer voor in huis gehaald. Resultaat: een heel mooie website, overzichtelijk, fijne nieuwe features, maar ook: de eerste weken niets anders dan foutmeldingen op het scherm in de zin van “Server Is Too Busy”. Wat heb je verdorie aan een nieuwswebsite als je niet eens op deftige wijze de artikels kunt lezen?
Ondertussen lijken deze problemen wel opgelost, maar het averij is opgelopen. Webfail!
Carrefour lijkt ook de wereld van internet ontdekt te hebben: in de grote overgang van GB naar Carrefour, moeten de klanten een nieuwe getrouwheidskaart laten activeren. Dat kan via een invulformulier (“maar het kan tot 6 weken duren voor je gegevens gevalideerd en geactiveerd worden“), dat kan ook veel sneller via een speciale website. Ikke content, mij proberen te registreren via de website… Met deze foutmelding tot gevolg :
Eerst en vooral: een dienst die nog niet beschikbaar is, pleur dat dan potverdikke nog niet on-line. Waarom moet ik mijn klantenkaartnummer en zo gaan ingeven als het toch-nog-niet-marcheert? Ten tweede: een foutmelding waarin een onbestaand telefoonnummer staat??? Ik dacht dat Belgische telefoonnummers uit 9 cijfers bestonden, maar blijkbaar bij Carrefour niet. Of nee, wacht, ze hebben een verkeerd zonenummer afgebeeld, het moet 070 zijn. Maar bel er vooral niet naartoe, want het callcenter lijkt even goed te werken als de website: na 15 minuten heb ik gefrustreerd afgehaakt omdat niemand het nodig leek te vinden de telefoon op te nemen. Dikke vette webfail!!
En dan werd gisteren een nieuwe webgame gelanceerd door Pepsi: Pepsi MAX IT. Een geniaal concept, prachtig vormgegeven website, integratie met het hele web2.0-gebeuren middels Facebook-logins en Twitter-links, zij leken het begrepen te hebben! En door een klassiek spelletje (de “grijpkranen” uit het lunapark) te laten besturen vanop afstand via internet, was ik wild van het concept: bijzonder goed gevonden, dit moest en zou een hit worden!
Niets is echter minder waar… Elke nieuwe bezoeker van deze website krijgt 3 credits om het spelletje eens uit te proberen. Verdere credits kunnen verkregen worden door codes in te tikken die op de Pepsi-flessen staan. Which is nice: mensen eerst eens laten proeven van het on-line-plezier, maar er daarna ook koopgedrag proberen mee te beïnvloeden. “Want het is zo plezant en ge kunt schone prijzen winnen!”
Wat blijkt nu: ik heb slechts 1 van de 3 gegeven speelbeurten kunnen consumeren. De keren daarna klikte ik op een speelkast, begon mijn beeld wat te flikkeren, maar gebeurde er verder niets. Of wacht, toch wel: één van mijn openstaande credits bleek spoorloos verdwenen. Poging 3? Net hetzelfde!
Tsja, men kan dan toch niet van mij gaan verwachten dat ik Pepsi in huis ga halen om nog wat verder te spelen? De credits die ik op die manier zou kopen, lopen toch maar het risico om zonder spelkans verloren te gaan door de één of andere stomme programmeerfout of bug. Webfail!
Ik denk dat ik sebiet gewoon, zoals vanouds, Coca Cola en Fanta in huis haal na dit stukje anti-reclame voor Pepsi…
Pietel mag dan Twittergewijs wel steevast neerbuigend blijven doen over I.T.-ers of I.T.-ers die een website in mekaar boksen (“die site is zo spuuglelijk dat het wel door een I.T.-er gemaakt moet zijn“), maar ik denk dat hij en de zijnen-uit-de-branche er beter dringend wat goede van in huis zouden halen. Jullie kunnen lucht blijven produceren en verkopen voor veel te veel geld, maar zolang er geen stevige functionerende fundamenten onder al die hippe web-ideetjes uit de zelfuitgeroepen creatieve sector worden gemetseld, kunnen jullie het beter vergeten.
Geef mij dan maar een eenvoudige, sobere en desnoods spuuglelijke website die doet wat ik er van verwacht.
:: update :: Mooie geste van de mensen achter de Pepsi Max-website: n.a.v. bovenstaande blogpost kreeg ik 10 nieuwe “grijpbeurten” aangeboden. Nu maar hopen dat de bug ook gedetecteerd en opgelost kan worden, zodat ook mensen zonder weblog zonder enige frustratie dit spelletje kunnen blijven spelen!
Veel waarheid in deze door veel te lange alinea’s gevulde mening! Ik denk dat ze de mensen wel hebben hoor, maar het proces niet tegoei volgen. Het zijn kwakzalvers – maar hey, ik ben er soms ook één.
Wat ik daarmee wil zeggen: de tijd om iets in beta te laten draaien, is bij zo’n campagnes meestal het eerste wat geschrapt wordt. Ik vraag mij bij zo’n fouten als Pepsi af… is er eigenlijk iémand die dat op een paar verschillende gangbare browsers getest heeft? Ze moeten niet allemaal zo freaky daarin zijn als oppergod Wolfr, maar ze zouden er toch deeltjes van mogen absorberen, mijn gedacht.
Reden van de paragrafen: ik loop meestal te lang “met iets rond” alvorens het on-line te pleuren. Wat meestal resulteert in meer gedachten, meer soortgelijke situaties en nog meer paragrafen
@Audience
de madame van Carrefour zelf aan de kassa toen ik vroeg of die gegevens doorgeven ook niet via internet ging? “da weet ik nie ze, bij Carrefout is alles mogelijk”
die foutmelding staat er trouwens al een week of twee te blinken, niemand die gehaast schijnt te zijn om dat op te lossen
Tja… Zoals je in één van je vorige posts al aangaf: technologie, en zeker die op Tinterweb, is de afgelopen 10 jaar geëvolueerd van iets waar alleen de nerds mee bezig waren naar iets wat zó vanzelfsprekend geworden is dat de gewone sterveling (en zéker de stervelingen-marketeers) er helemaal niet bij stil staan dat er achter één simpel knoppeke een hele reeks code hangt.
En waar zijn die marketeers mee bezig? Niet dat alle achterliggende code bugfree is of dat het op alle mogelijke platformen goed draait. Zelfs niet dat het toegankelijk is. Nee, het moet vooral beter en flashier ogen dan de concurrentie. Én volk trekken.
Dat de IT-ers van dienst er ook voor willen of moeten zorgen dat alles onder de motorkap ook naar behoren werkt, dat zal hun worst wezen, ze willen vooral hun blitse “auto” die zo weinig mogelijk kost (en manuren zijn duur) maar wel zo duur mogelijk oogt/zo hip mogelijk is.
@dominiek: ik geef je op zich geen ongelijk. Graag merk ik wel even op dat er altijd wordt geprobeerd om alles van binnenuit perfect te bouwen, alvorens er sales- en visuele saus over te kappen.
Pepsi Max It:
Jammergenoeg is er steeds een tijd- en budgetbeperking om een bepaald project af te werken.
Basically: sacrifices have to be made > zowel voor design als voor techniek.
Wat Pepsi Max betreft hebben we geprobeerd boze een beetje defensief te zijn door er bovenaan netjes “BETA” op te vermelden. Dus de indicatie dat wij actief op zoek gaan naar mensen die een bug tegenkwamen. Niet helemaal terecht natuurlijk want er zijn ook mensen zonder blog die problemen ervaren …
Een dure wagen rijdt ook wel es spaak, niet?
Overigens zijn er erg veel applicaties en websites die live gaan, of verkocht worden, voor alle bugs eruit verdwenen zijn.
Ik probeer morgen eens uit te vissen of we jou niet eenmalig wat extra credits kunnen toeschuiven als beloning voor het rapporteren van deze bug.
Mvg Lander
En ik heb nog 16 credits bij Pepsi Max It maar geen kans om te spelen, altijd bezet… En een mailtje om te zeggen als de kasten vrij zijn zit ik ook al een tijdje op te wachten, werkt blijkbaar ook niet… Echt webfail dus…
@ dominiek. Gelijk heb je, maar niet helemaal. Ik verwijs graag even naar je laatste blogpost over “eerste indrukken”. Misschien dat die soms niet helemaal correct zijn zoals in het geval van Pepsi. Het is niet uitsluitend een probleem van ICT. Dat hebben we zo goed als opgelost. Maar dat analoge komt ook om de hoek kijken. De kasten praten met een printboard. Boardje praat met een laptop. Laptop praat met een socket server (eigen makelijk) en die praat met de site. En dat alles werkt. Maar, wat blijkt, die 6 kasten, redelijk analoog, daar wil wel eens wat mee schorten. De kabel va de kraan blijft hangen, een motor geeft het op, de zekering knapt, of een paar dagen geleden nog, de kast geeft rook af en is eigenlijk aan het branden. Als kasten offline gaan, dan is dat dus vaker dan niet het gevolg van een falen in “the real world”, bet zoals je dat in een echt lunapar kan voorhebben. En als je daar gaat zagen over je verloren euro krijg je je euro terug, en geen 1à zoals bij ons
Soit, bottom line is, als je iets echt vernieuwend wil doen dan kom je onvermijdelijk onvoorziene omstandigheden tegen. En dan is het roeien met de riemen die je hebt.
@ GreatG. Dat de kasten altijd bezet zijn is niet anders dan een gevolg van het succes. We hebben momenteel constant minimaal 200 concurrent users, en dat is op de dal momenten om 4 am. Maar democratischer kan het niet. Part of the game is getting in. Keep trying.