We hebben der veel te lang op moeten wachten, maar ik weet de laatste dagen echt wel van de lentezon te genieten: plezant om ‘s morgens naar ‘t werk te rijden, nog veel plezanter om ‘s avonds naar huis terug te keren en zeer aangenaam om nog vlug wat in de tuin te werken bij wijze van ontstressing.

Als de weersverwachtingen volgend weekend een beetje positief zijn, sleur ik ook al meteen mijn tuinmeubels naar buiten zaterdag en zie ik de zondagse brunches-in-open-lucht weer volop zitten. Ha ja, ge zijt allemaal welkom natuurlijk, maar niet tegelijkertijd.

‘k Was trouwens ook aan ‘t overwegen om heel binnenkort eens met zoetigheid uit te pakken voor vrienden en vijanden, in de vorm van een groots dessertbuffet. Ik kook graag, maar ik doe nog véél liever allerlei grootse en kleine desserts klaar. En ik eet ze ook graag op.
Maar de kopzorg waar ik momenteel nog mee rondloop voor zo een uitgebreide desserttafel betreft de warme en de koude hapjes. Idealiter kan zo een buffet een uurtje of twee blijven uitstaan, zodat iedereen die dat wil ten allen tijde wat kan gaan bijscheppen. Maar pannekoeken blijven niet warm en ijskreem dreigt te gaan smelten als ‘t zo lang duurt. En als die twee in mekaars buurt staan, is ‘t helemaal koekenbak.
Op huwelijksfeesten zie je – om dit probleem op te lossen – vaak peperdure toestellen, torens, schotels, … staan die er daadwerkelijk in slagen om alles op temperatuur te houden. Maar bestaat dit ook “voor gewone mensen” en voor een budget dat niét overdreven is om zoiets slechts een paar keer per jaar uit de kast te halen?

Share on Facebook