En de emotionele uppercut van de week werd me uitgedeeld door een kleine, zesjarige jonge deerne met lange wapperende blonde haren. Ze keek me bijzonder bloedernstig aan en vroeg, rechtuit zoals alleen kinderen dat kunnen: “Wil jij mijn nieuwe papa zijn?”

Tussen de zwarte vlekken voor mijn ogen en een heleboel geslik door kon ik niets beters bedenken en uitstamelen dan “… maar wel je beste vriend.”

Ze leek er genoegen mee te nemen.