Soms – misschien te vaak – ben ik te naïef, te goedgelovig, te vertrouwend in andere mensen. Ik ga soms te snel uit van het goede in elk: dat men de waarheid spreekt, dat men eerlijk en oprecht is, dat men zegt wat men daadwerkelijk denkt.
En dan vaak, zéér vaak, schrik ik achteraf. Van gedrag dat niet met die woorden overeen lijkt te komen, alle beloftes en eerlijke ontboezemingen ten spijt.
We lijken in een wegwerpmaatschappij terechtgekomen te zijn, waar ook waarden als eerlijkheid, vertrouwen, oprechtheid en onvoorwaardelijkheid de waarde van een snel inruilbare voucher hebben aangenomen. Vandaag ben je mijn beste vriend, morgen vraag ik je ongetwijfeld “ken ik u ergens van?”. Ik heb me er al te vaak aan laten pakken en ik ben steeds voornamelijk kwaad op mezelf, omdat ik het gevoel krijg mensen niet correct in te schatten. Ik zou meer op mijn hoede moeten zijn, minder uitgaan van het goede, maar er (realistischer?) van uitgaan dat iedereen op zoek lijkt naar persoonlijk profitariaat en/of quick wins. “En als ik niet meteen gebruik kan maken van je, dan ben jij voor mij momenteel totaal nutteloos.”
Geen zin heb ik, om de ganse dag in een hoekje te zitten kniezen, maar ben wel een opdoffer aan het verwerken. Op mijn manier. Eventjes in mijn eentje. En misschien zou ik inderdaad het motto van een ex-collega moeten nastreven: de enige die je kan vertrouwen, ben jij zelf; behandel de anderen daar ook naar.
Maar op de één of andere manier: dat kan ik dus niet. Noem me naïef, noem me in-sprookjes-gelovend, noem me onaards romantisch, maar ik wil blijven geloven. Blijven geloven dat er mensen rondlopen waarmee ik zal kunnen blijven praten, luisteren, denken, lachen, wenen en intergeconnecteerd zijn tot het einde der tijden; mensen waarvoor ik iets kan betekenen, waardoor zij ook al direct iets voor mij kunnen betekenen. Zielsverwanten, soulmates, engelen op aarde. Ik blijf er in geloven. Misschien wordt dit geloof dan ook ooit mijn totale ondergang.
op 22 maart 2009 om 09:19
blijven geloven is iets wat voor velen niet meer van deze tijd is. Nihilisme, cynisme, wrok en negativisme vullen onze wereld momenteel.
Ik heb ook al van alles meegemaakt en eveneens door mijn blijvende geloof in het goede zal ik nog dikwijls het deksel op de neus krijgen.
Misschien maar beter zo dan verbitterd eindigen en zich op het einde van de rit realiseren dat we reeds jaren “dood” zijn.
op 22 maart 2009 om 09:52
Jij bent zo’n engel. Spijtig dat je je zo voelt. De vrouw die jou ooit “aan de haak slaat”, wint de lotto. Liefs.
op 22 maart 2009 om 11:49
Bekijk het zo: wat je van een ander verwacht vertelt heel veel over hoe je zelf bent… En zo’n opdoffers kunnen verdomd hard aankomen, maar bevestigen tegelijk wél dat je nog altijd jezelf bent en níet meeloopt met de grote massa die meer met het opzetten van een masker en najagen van eigenbelang bezig is. Want dat laatste zou pas echt op zelfverloochening neerkomen.
op 22 maart 2009 om 20:08
Ach er zijn gewoon veel te veel mensen die zich in (economische) processen manifesteren zonder zich af te vragen of er niet alleen voor hen maar ook voor hun klant of medewerker een win situatie wordt gecreëerd. Dat is namelijk echte LT strategie. Maar dat past niet in de KT-ego cultuur, zeker?
op 24 mei 2011 om 23:35
ik begrijp je..
zit met hetzelfde.
ik begrijp “Boven”..maar de “mensen “wereld;.met “dubbel”,zijn,en dan zeggen dat het waarheid is..
tjonge;.ook ik blijf koppig geloven in liefde,maar soms word het me teveel;
en wil ik in een hoekje kruipen.
ik ben dagelijks met de engelen en lichtwezens “bezig”,heb er vanaf kind zijn kontakt mee…maar vanuit mijn gevoeligheid me hand haven in deze oude wereld doet pijn..
en maakt me verdrietig ..
ik ben een engel op aarde..maar word ofwel gezien als een “freak,ofwel als “iets” waar je niet Gewoon van kan houden..
zit op een voetstuk..en Ben Liefde,maar liefde vanuit mensen schijnen mij niet durven aan te raken ..
enfin..
sterkte en moed…je bent niet alleen..
op 6 juni 2011 om 21:47
je hebt gelijk, Maria Elaina,tis lastig he…Ik voel net hetzelfde…maar ik weet meer… maar wie zal mij geloven … sterkte… love you
op 6 juni 2011 om 21:53
als de veren van de duif zich uitstorten om vleugels te worden dan zit je met problemen.. hier toch ,op aarde…Graag eens reactie… Maria Elaina …dont get so down ,you are an angel!!!!!!!!!!!!!!