Allez hop, ‘t was gisteren pokkekoud, een ideale avond dus voor geschifte webbloggers om een meeting-met-barbecue te organiseren. Ik was nooit eerder naar een echte bloggers-bijeenkomst getrokken, maar aangezien ik in 2009 van Yes Man! doe, voelde ik mij moreel verplicht toch eens af te zakken naar het schone Wemmel.

Awel, ‘t was plezant en gezellig (vooral de momenten buiten, rond de fikkende ton, waar Ntone zijn publiek op sterke verhalen vergastte). Het eten (“iedereen neemt iets mee”) was niet alleen bijzonder lekker (heerlijke desserts gesnoept!), maar bovendien extreem groot in hoeveelheid. Er waren stand-up-comedians, waarvan één extreem slechte, Shellac was wel geestig, Seppe Torremans was ronduit hilarisch. Maar 10 minuten per comedian was toch wel enorm kort zunne, gast’n.

Maar – uiteraard – er waren vooral bloggers, een dik vijftigtal in totaal. Altijd interessant (en ook wel een beetje intimiderend) om die gezichten die je enkel van je computerscherm kent in levende lijve te ontmoeten. Goede babbels gehad met een aantal onder hen, vluchtige babbels ook met een aantal (waarvoor bij deze sorry), met veel te veel aanwezigen helemaal niét getaterd. Het moet gezegd: ik kijk enorm op naar de “jonge generatie” die er aanwezig was: webloggers van ergens begin de twintig die bijzonder gepassioneerd zijn rond vrijwel alles wat zich op het web afspeelt. Ik had op die leeftijd eerlijk gezegd geen enkele dergelijke passie, waar ik zoveel van af wist en zo gepassioneerd over bezig kon zijn (nou ja, muziek misschien, al bleef dat meestal beperkt tot DJ-gewijs vegeteren achter een stapel electronica terwijl men een paar meter verder heftig aan ‘t fuiven, aan ‘t muilen of zat aan ‘t worden was).

En het moet gezegd: ik heb toch dringend eens een spoedcursus social skills nodig. Het is voor mij toch telkens weer een enorm lastige opgave om mij in een menigte van allerlei onbekende te gaan begeven. Moet ik mij gaan voorstellen? Ga ik er bij staan en tetter ik gezellig mee? Hoe ga ik hier nu in godsnaam van smalltalk gaan doen? Ga ik niet beter tegen de muur staan en hopen dat de muur mij opzwelgt?

Allez ja, dan ben ik bijvoorbeeld welgemeend en bijzonder jaloers (in de positieve zin van het woord) op BBBart, niet alleen de grappigste aanwezige, maar vooral: die slaagt er in om met iedereen een praatje te slaan, een grapje uit te wisselen en overduidelijk aanwezig te zijn. En ik ben bijzonder benieuwd naar zijn verhaal over vier mensen en één touw alleszins, vermoedelijk dé anekdote die iedereen zich na deze blogbecue zal blijven onthouden.

En voor de rest: beste aanwezige bloggers, gulder zijt me toch wel een ras apart. Ik weet niet of ik me ooit op dergelijke blogbijeenkomsten écht thuis ga voelen, maar ik ga ze voortaan wat vaker een kans geven. Omdat gulder een aangenaam ras apart zijt. Een gepassioneerd ras, op vlak van web maar ook velen op vlak van hun job (héél veel communicatie-, foto- en web-mensen). Als “mens van de andere kant van de tafel” (namelijk degene die vaak projecten gaat evolueren vanuit het bedrijfseconomisch leven en wereldje: wat kan hier nu nuttig zijn voor onze marketing, onze communicatie, ons management, onze strategie, …?) zal ik ongetwijfeld nog vaak heel kritisch zijn en laten blijken dat bepaalde projecten uit die optiek helemaal geen meerwaarde lijken te hebben.
Laat dat jullie vooral niet uit je lood slaan, ge weet van waar da’t komt!

Share on Facebook