De dagen worden weer duisterder en korter, over een maandje wordt het winteruur weer geactiveerd, de kutste zomer van de afgelopen jaren lijkt afgelopen. Geen mens die weet of we dit nu erg moeten vinden of net niet…

Het TV-najaar heeft zich inmiddels op gang getrokken, de concertzalen pakken weer met volgepakte affiches uit, opera-gezelschappen trekken rond en de culturele centra gooien ook weer één voor één de deuren open. Vanaf deze week staat mijn agenda alvast weer heerlijk gevuld met dergelijke uitstapjes naar cultuur, entertainment of verfoeilijke boerenleute.

‘k Start morgenavond, donderdag, met een streepje theater dat brandend actueel is: Braakland/ZheBilding komt in Roeselare hun theaterstuk Immaculata opvoeren:

In een pijnlijk normale middelbare school, ergens in een vlaamse stad, halen twee leerlingen tijdens de middagpauze zwaar geschut uit hun rugzakken en richten in de schoolbieb een bloedbad aan. Leraars en leerlingen van het Immaculata Instituut worden als loslopend wild onverbiddelijk neergemaaid. Ergens aan een raam, hangt iemand een papier met “help ons” en met “hier bloedt iemand dood”. Het is een zonnige, doordeweekse ochtend, en Bernt sterft in de armen van zijn liefje, Lotte.

Immaculata volgt vier jonge mensen tijdens de laatste nacht (en ochtend) van hun leven. Devillé & Van Aken herwerkten pakken materiaal uit bestaande high school killings (columbine, erfurt…) tot een pakkende productie.

Zaterdag zal het er alvast wat luchtiger aan toegaan: dan staat de DVD-opname van Freddy De Vadder‘s Icoon op het programma, zondag gaan we voor muziek in de Brusselse AB.
Weblogger Bart De Waele, van Netlash, slaagde er namelijk in om een ware blogmeeting te organiseren in deze cultuurtempel. Netlash is namelijk momenteel bezig met de laatste werkzaamheden aan de fonkelnieuwe website van de Ancienne Belgique en deze vernieuwde site wordt zondagavond in primeur uit de doeken gedaan. Een resem webloggers mag erbij zijn, mag ondertussen een drankje in hun kap gieten, een praatje maken met collega-bloggers en AB-mensen en finaal het concert van Tom Helsen aldaar meepikken…

Allemaal heel plezant, dat zijn de dinges die mij elk jaar opnieuw van het najaar doen houden. Al moet ik bekennen: languit en luiweg in de zetel, terwijl de open haard aan het knetteren is, daar verlang ‘k ook wel naar eigenlijk… En net voor dat soort onthaasten heb ik verdikke steeds minder tijd.