Net terug thuis van een bijzonder geestig “ventenweekendje” uit.
Vriend flipper is een paar weken geleden getrouwd voor de wet en doet dat in augustus nog eens over voor de kerk. Het moment was dus aangebroken dat de vrienden moesten uitkijken voor een vrijgezellenavondje of iets van die strekking, een algemeen aanvaarde traditie om voor een allerlaatste keer met de vrienden plezier te beleven alvorens zich in de gevangenis van het huwelijk te begeven (*kuch*).
Tradities zijn er om nageleefd te worden, maar dat betekent niet dat we zijn overgegaan tot de veelbetreden paden der platvloersheid voor zo een avondje: er kwam geen stripclub aan te pas, noch een stripteaseuse, we gingen nergens de lokale bevolking ambeteren op straat of op café met allerhande onnozele opdrachtjes die genant waren voor de vrijgezel in kwestie [maar vaak al even genant voor de lastiggevallen mensen], geen luidruchtige dronkemanspartijen op straat, …
Het werd eerst en vooral een vrijgezellenweekendje in plaats van een avond: een vakantiewoning werd afgehuurd in het bijzonder fraaie Waalse Trois-Ponts, waar we vanaf vrijdagavond met een kleine groep (“de béste maten”) neerstreken. De vrijdagavond werd beperkt tot een bijzonder gezellig samenzijn waardoor we met z’n allen veel te laat in bed lagen: sterke verhalen en genante verhalen met de vrijgezel in kwestie werden bovengehaald, er werden heel wat mojito’s en cuba libre’s geschonken en gedronken, er werd bijzonder uitgebreid teruggeblikt op de pre-huwelijkse jaren van flipper…
Zaterdag werd een écht “jongensdagje”: een aantal sportieve activiteiten waarop er macho gedaan kon worden en waarop er al eens op een totaal andere manier uitgedaagd en getreiterd kon worden: op de kayak, op de mountainbike en (onvermijdelijk) op het paintball-parcours. ‘s Avonds gedoucht en ons opnieuw teruggetrokken in de living van ons tijdelijke huisje: er werden bijzonder veel pizza’s en wijn geleverd, er werd gepokerd, er werd uitgedaagd: we voelden ons precies weer die gastjes van 14 jaar van indertijd!
Vandaag: chillen en opkuisen, maar voornamelijk terugblikken op een bijzonder rijk gevuld en goed geslaagd voorbij weekend. Waarom is het in godsnaam steevast nodig om op “vrijgezellenavonden” mensen te gaan ambeteren die er niets mee te maken hebben? Wij hebben de banden aangehaald, wij hebben nog eens een typisch ventenweekendje beleefd, de vrijgezel bleef uiteraard niet gespaard, maar het was in de eerste plaats ongelooflijk tof voor alle aanwezigen.
En dan peins ik dat zo een vrijgezellenuitstap alleszins veel langer herinnerd zal worden dan een onnodige portie boerenleute op straat in één of andere stad waar men gewoon efkes het krapuul komt uithangen “omdat er daar toch niemand woont die ons kent”.
Kameraadschap, macho-gedoe onder oude en nieuwe vrienden, hilarische terugblikken op ‘t verleden en een weekendje feesten op een manier die de vrijgezel zélf ook bijzonder weet te appreciëren: ‘t is toch zoveel plezanter dan een onnodige portie pipi-kaka-en-consoorten?
