‘t Was vandaag Equal Pay Day… En ik vind het uitgangspunt helemaal terecht: vrouwen zouden exact hetzelfde bedrag moeten kunnen verdienen als hun mannelijke soortgenoten voor exact hetzelfde werk.
Maar ik vind wel dat die mannen ter compensatie dan een 15-tal betaalde verlofdagen meer per jaar mogen hebben.
De 25-jarige verjaardag van Studio Brussel verloopt in mijn ogen redelijk flauwtjes… Geen verrassende terugkeren van radiocoryfeeën of legendarische programma’s als Hallo Hautekiet, Studio Kafka of Het Leugenpaleis. En ik denk dat ik niet de enige ben die daar enorm op gehoopt had.
Anderzijds is de playlist de afgelopen dagen wel al ronduit fantastisch geweest: een heerlijke bloemlezing uit 25 jaar pop, rock en allerhande aanhangsels die het afgelopen kwarteeuw grijsgedraaid werden op Studio Brussel. Heel veel “a ja!“-momenten heb ik beleefd, en ook wel “zouden ze deze playlist niet vaker kunnen blijven hanteren?“.
Nu goed, bijster weinig nieuwe muziek op StuBru dus de afgelopen week, maar dit betekent niet dat er geen nieuwe nummers op de mensheid werden losgelaten. Er is dus wel degelijk een nieuwe dominiek.be-lijst met nieuw voer.
Counting Crows brachten – in afwachting van hun nieuwe album – al een eerste single uit en die klinkt enorm als de “oude Counting Crows”. Niet verrassend dus, maar ik hield altijd wel enorm van die oude Crows, vandaar dat ik de single met veel graagte op de eerste plaats koester. Ook The Raconteurs hebben een heerlijk rockende single uit in afwachting van een nieuw album, en die doet alvast het beste vermoeden: hopelijk weer op een Pukkelpop-podium deze zomer!
De Deense groep Alphabeat scoorde vorige zomer al in eigen land een monstersucces met Fascination, een single die hier nu eveneens aan een lichte doorbraak lijkt bezig te zijn: feel-good popmuziek met overduidelijke B-52′s-invloeden.
En dan is er ook nog dEUS die een tweede single uit Vantage Point op de mensheid losliet, evenals de – tot op vandaag – nog zeer onderschatte kerels van Guillemots.
En de rest? Die stonden er vorige week ook al in…
1. (-) Counting Crows – You Can’t Count On Me
2. (-) The Raconteurs – Salute Your Solution
3. (2) The Last Shadow Puppets – The Age Of The Understatement
4. (3) The Maccabees – Toothpaste Kisses
5. (-) Alphabeat – Fascination
6. (5) Arctic Monkeys – 505
7. (7) The Kooks – Always Where I Need To Be
8. (-) dEUS – Slow
9. (4) Tom Helsen – Longface
10. (-) Guillemots – Get Over It
Ik vind het expirement van Canvas van deze avond, om via een ontdubbelde frequentie StuBru.Uit uit te zenden a.h.v. interviews en massa’s livefragmenten, bijzonder geslaagd: de concerten zijn enorm goed in beeld gebracht en het is wreed onderhoudende, toffe muziektelevisie. Deze concerten zijn ongetwijfeld niet voor het zogeheten “brede publiek”, maar voor een muziekfreakje als ik zeker voor herhaling vatbaar. Liefste mensen van Canvas, zouden jullie deze optie ook willen “activeren” voor/tijdens de belangrijkste zomerfestivals die er binnen een paar maandjes staan aan te komen?
Zopas heb ik alvast bijzonder genoten van het optreden (muzikaal én visueel) van Hooverphonic… Wat een vrouwe!
Liefste Geike, zouden wij niet – in de nabije toekomst – eens ergens samen bijzonder uitgebreid kunnen gaan lunchen? Ik wil graag elk aspect van u leren kennen!
Vorige week zag ik ze toevallig in de supermarkt staan en ik besloot er eentje van mee naar huis te nemen, gewoon om eens uit te proberen zoals dat heet. Inmiddels is de eerste pot bijna tot op de bodem leeg en heb ik er momentaan een verse van in huis gehaald.
Voor mijn part hebben De Bedenkers een aantal maand geleden de verkeerde tot winnaar uitgeroepen: de Speculoospasta (momenteel gecommercialiseerd door Lotus) is potverdikke het lekkerste boterhamsmeersel dat de laatste decennia op de markt werd gebracht! Een smaak die continu naar meer smaakt! Een verschrikkelijk lekker goedje, zowel ‘s morgens (als de smaakpapillen nog maar half werken) als ‘s avonds (als ik bijzonder grote honger heb).
Okee, een caloriebom, dat wel. Maar ‘t is veel te lekker, meneer!
Bij deze worden mijn pot Nutella, mijn pot pindakaas, mijn potten confituur en mijn doos hagelslag zeer eventjes naar de vergeethoek doorverwezen…
Vanavond rond 22u20 op Canvas: een ingekorte versie van “Zinloos Geweldig“, de alom bejubelde zaalshow van de Neveneffecten.
Nu maar hopen dat de trailer niet beter en hilarischer is dan het programma zelf…
Het beloofte een bijzonder fijne week te worden. Het is namelijk niet alleen Wijvenweek (een bijzonder fijn initiatief van een resem vrouwelijke bloggers die dit – geheel tegen de vrouwelijke aard in – ook zeer geheim hebben weten te houden), maar vooral: vanaf morgenochtend viert Studio Brussel een hele week lang haar verjaardag!
Ik ben een StuBru-fan (al zap ik wel eens van radiozender) en ik ben bijzonder benieuwd naar de verrassingen die deze radiozender een week lang in petto zal hebben. StuBru beloofde alvast dat er heel wat “unieke duo’s” deze week voor de presentatie zullen instaan en ik hoop op een aantal eenmalige terugkeren: Peter Verhulst en Chris Dusauchoit mogen voor mijn part gerust weer eens instaan voor het ochtend- en avondblok; ik hoop dat Jan Hautekiet woensdagnamiddag weer eens voor een heerlijk enerverende “Hallo Hautekiet” instaat en ook Het Leugenpaleis en Studio Kafka wens ik deze week een hartelijke terugkomst toe.
En “De Frustratielijn”! Dit was één van de eerste initiatieven van Studio Brussel indertijd, waarbij gefrustreerde studenten in den blok eens heerlijk stoom konden aflaten op een antwoordapparaat en bijzonder foute muziek werd aangevraagd. Lees verder
Om haar, en ook u – ja, ú! – alsnog de nodige inspiratie te geven heb ik een cadeaulijst aangemaakt op proxis.be. Zeer eenvoudig: u selecteert de boeken die u mij cadeau wenst te doen, betaalt vliegensvlug met uw Visa-kaart en de boeken komen mijn richting uit. Makkelijk toch?
Mijn voorkeurslijstje staat alvast HIER, mijn verjaardag is op 21 april. Dus u heeft nog wel efkes.
Maar niet te lang dralen a.u.b., mijn lectuur begint op te geraken.
1. (-) Flip Kowlier – El Mundo Kapotio
2.(2) The Last Shadow Puppets – The Age Of The Understatement
3. (1) The Maccabees – Toothpaste Kisses
4. (-) Tom Helsen – Longface
5. (-) Arctic Monkeys – 505
6. (5) Panic At The Disco – Nine In The Afternoon
7. (3) The Kooks – Always Where I Need To Be
8. (4) Balthazar – Bathroom Lovin’ (Situations)
9. (6) The Hoosiers – Worried About Ray
10. (-) Jason Mraz – I’m Yours
Amai. Zopas heb ik voor het eerst in mijn leven een paaswake (“de vooravond van Pasen”) meegemaakt en het was bijzonder intens. Eigenlijk heeft Pasen voor de Christenen een symbolische betekenis die zoveel dieper gaat dan Kerstmis, terwijl dit laatste feest zoveel meer luister geniet.
De intensiteit zat ‘m trouwens in alle facetten: eerst en vooral het opstandingsverhaal, maar ook de rituele symboliek die er bij de katholieken mee gepaard gaat en – zo was het toch in de parochie Ardooie – het audiovisuele “spektakel” (om het met een stoer woord uit te drukken) dat zo een Paaswake-viering toch wel biedt: er wordt begonnen met een enorm verduisterde kerk, achteraan de Kerk wordt er nieuw vuur gemaakt uit gedroogde palmtakken (want vorige week was het palmzondag), daarmee wordt de Paaskaars aangestoken en dat vuur wordt ook doorheen de kerk verspreidt, alle gelovigen hebben een kaarsje vast.
Er worden bijzonder straffe bijbelverhalen verteld (het Scheppingsverhaal, het verhaal van Mozes in de woestijn), er wordt gezongen onder koorbegeleiding.
Tijdens dat eerste deel krijgen alle gelovigen ook de kans om hun doopgeloftes te hernieuwen, waardoor kritieken als “een doopsel overkomt je, je kunt er zelfs niets aan doen” eigenlijk totaal onterecht blijken.
Bovendien wordt de vlam (Paaskaars) dat op dat moment gemaakt wordt + het water dat op dat moment gewijd wordt, het volledige volgende jaar gebruikt voor alle nieuwe doopsels…
Maar het eerste half uur blijft het bijzonder duister in de kerk en is er geen enkele orgelbegeleiding.
Tot het orgelpunt (pun not intended) aanbreekt en de Verrijzenis gevierd wordt: de feestklokken van de Kerk worden ontstoken (voor het eerst dat er klokkengelui is sinds afgelopen vrijdag om 15u00), de misdienaars klingelen heftig, alle lichten in de kerk worden ontstoken en het orgel barst uit in een bombastisch “Hallelujah” van Händel. Eerlijk waar: kippenvel.
Hmm, hoe langer ik hier zit te typen, hoe meer het in horten en stoten lijkt te komen en hoe moeilijker het blijkt om de viering van zopas in woorden te brengen. Het is in elk geval de symboliek en de intensiteit van de afgelopen viering die er mij ten stelligste van overtuigt dat er wel degelijk zoiets als een Heilige Geest moet bestaan. En op dagen als vandaag ben ik ook bijzonder fier om actief christelijk gelovig te zijn, moge deze blogpost daar een bewijs van zijn.
En om ook meteen te antwoorden op de vraag: “Hoe komt het eigenlijk dat Pasen zo vroeg valt dit jaar?” kan ik eigenlijk antwoorden met: omdat dit feest nog enorm verweven is met bijzonder oude (als ik mij niet vergis zelfs pre-Christelijke) geloofstradities die nauw verweven zijn met de natuur. Op één of ander Vaticaans Concilie werd namelijk vastgelegd dat Pasen moet vallen op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente (Pasen kan dus nooit eerder dan 22 maart vallen). Origine van dit fenomeen: de Maya’s hadden een paar duizend jaar geleden al vastgesteld dat de eerste Volle Maan die volgt op de lente precies op dezelfde plek boven de horizon komt als de Zon tijdens de lente-equinox (bron).
Toch iets waarmee u kunt stoefen op het paasetentje bij de familie dit weekend!
Zalige pasen allemaal…