Geachte collegae-afgestudeerden aan de Leuvense faculteit F.E.T.E.W. (handelsingenieurs, economisten en toegepaste economisten), afgestudeerd tussen 1997 en 2007: verenigt u. Momenteel is de faculteit namelijk enquêtegewijs een onderzoek aan het voeren naar het loopbaanverloop van haar afgestudeerden tijdens de afgelopen 10 jaar…
De enquête werd rondgemaild, maar blijkbaar zijn heel wat mailadressen van economisten uit deze lichting verloren gegaan en/of belandde het mailtje van de K.U. Leuven in heel wat spamfilters. Vandaar: bij deze een warme oproep, indien u tot de doelgroep van de bevraging zou behoren!
Beste,
Momenteel werken 7 laatstejaarstudenten TEW in het kader van hun masterproef (de vroegere “thesis”) aan een onderzoek naar het loopbaanverloop en -succes van alumni van de faculteit Economische en Toegepaste Economische Wetenschappen. Twee weken geleden startten we met dit onderzoek. Van de 3500 e-mails die we verstuurden, zijn er maar liefst 2800 (80%) NIET gelezen. Vermoedelijk zijn er heel wat mails gedeleted als SPAM-mail of ging het om niet of weinig gebruikte e-mailadressen. Om het bereik iets te verhogen, vragen we nu aan de alumni die de e-mail al wel gelezen hebben om dit bericht te forwarden.
Het onderzoek is bedoeld voor iedereen die tussen 1997 en 2007 afstudeerde in handelsingenieur, economische of toegepaste economische wetenschappen. Via deze mail willen we graag iedereen die tot deze doelgroep behoort en de enquête nog niet heeft ingevuld, uitnodigen dit te doen. Dit kan nog tot en met zaterdag 16 februari. U vindt de vragenlijst op:
Met 7 thesisstudenten die elk een eigen onderzoeksvraag trachten te beantwoorden, is het een vrij lange vragenlijst geworden. Het invullen ervan duurt ongeveer 30 minuten. Wie meewerkt, maakt kans op 1 van de 15 Bongo-bonnen die we in maart 2008 zullen verloten. Op het einde van de vragenlijst kan u aangeven welke bongobon u prefereert. Ook zullen we u via Ekonomika Alumni op de hoogte houden van de resultaten van de bevraging.
Indien u nog andere handelsingenieurs, economisten of toegepaste economisten kent die afstudeerden tussen 1997 en 2007, mag u deze e-mail steeds naar hen forwarden. We zouden dit oprecht waarderen.
Indien u vragen heeft over het onderzoek, kan u contact opnemen met Marijke Verbruggen via telefoon (016/32.68.69) of via e-mail. Zij begeleidt de 7 masterproefstudenten.
Tot slot willen we u graag hartelijk bedanken voor uw medewerking!
Live Nation stampt een nieuw eendaags festival uit de grond: na Rock Werchter en TW Classic wordt nu ook Werchter Boutique op de mensheid losgelaten… En op basis van de eerste gelanceerde namen (Doe Maar, Crowded House, Santana en Mick Hucknall) vraag ik mij af wat het verschil eigenlijk is met TW Classic (buiten het feit dat het festival op twee podia doorgaat dan). Kon Schuermans niet gewoon The Police, Doe Maar, Crowded House op één festival geboekt hebben? Gaat hij echt blijven opbieden en aanbieden zolang er mensen zijn die voor één of meerdere van zijn festivalletjes willen blijven betalen?
En ‘t ergst van al is dus dat ik Doe Maar, Crowded House en Santana nog nooit aan het werk zag en absoluut eens aan het werk wil zien
Thinking about a small web application…
Zou er ergens on-line een RSS-feed te vinden of te genereren zijn van alle programma’s die ’s avonds op TV getoond worden? Voorwaarde is: de gegevens moeten actueel zijn, de bron solide. Er moét toch wel zoiets bestaan, waar pakweg de programmaroosters van Windows Media of digitale televisie mee gevoed worden? Ook een categorie van het programma zou zeer gewenst zijn (film, nieuws, soap, …).
Reden ende complete probleemstelling :
Als ik eens ’s avonds thuis ben, kan ik ten volle genieten van een filmpje op TV. Voor feuilletons en dergelijke ben ik meestal een té onregelmatig TV-kijker, al gebeurt het wel eens dat ik in zo een verhaal gezogen word.
Om ’s avonds te weten welke film er op de buis is, moet ik vaak programma-schema’s met allerlei irrelevante uitzendingen doorworstelen in de gazet of on-line, terwijl ik echter enkel in die films zelve geïnteresseerd ben.
Stap 2: aangezien de “quotering” van dergelijke TV-media vaak bijzonder subjectief is, vertrouw ik meestal meer op imdb.com wat betreft samenvattingen, waardering en dergelijke. Dus vaak moet ik dan switchen tussen het scherm met de programmagids en imdb, terugkeren, opnieuw vergelijken, andere film zien staan, opnieuw naar imdb, … Waarna ik meestal al de score van de eerste film vergeten ben, …
Op basis van een RSS-feed zou ik dus graag een kleine webapplicatie willen schrijven: een website waarop ik elke dag in één oogopslag kan zien welke film er ’s avonds op TV te zien zijn, met naast die titel meteen ook de imdb-filmscore. Via één klik moet ik in het onderste “frame” van de pagina een aantal basisgegevens van de film kunnen zien (objectieve en de hoogst scorende subjectieve samenvattingen van de film); in geval van interesse moet ik via een klik op een bijhorende link automatisch naar de relevantie imdb-pagina kunnen springen.
Als er dan al eens soaps of programma’s zijn die ik graag zie en graag wekelijks naar kijk, dan wil ik die tenslotte nog in een admin-paneel kunnen “activeren”, zodat ze ook in mijn dagelijks overzicht te zien zijn.
Mja, en moest al de bovenstaande technische onzin mij lukken, dan pas ik de site wel aan dat alle geïnteresseerden een account kunnen aanmaken om hun persoonlijke film-en-tv-instellingen te activeren en eigen gids kunnen bekijken…
Maar daarvoor heb ik dus een goede, robuuste, immer actuele en voldoende gedetailleerde RSS-feed nodig… Iemand?
Eén van mijn aanwinsten op de Boekenbeurs van vorig jaar, was “De Burgemeester van Lexington Avenue” (The Mayor of Lexington Avenue), de debuutroman van James Sheehan. Sheehan is al een paar decennia advocaat en het kan dan ook niet anders dan dat dit zou uitmonden in een juridische roman. Vaak wordt hiernaar verwezen als een legal thriller of een rechtbankdrama, al kleeft er steevast een zekere Grisham-connotatie aan een dergelijk literair vakje… Terwijl ik het echter al redelijk gehad heb met John Grisham (op een bepaald moment leken de romans van deze namelijk toch wel steeds kopies van elkaar of variaties op eenzelfde thema te zijn) moet het gezegd: ik heb enorm genoten van dit Sheehan-debuut.
Het is dan ook geen pure rechtbank-whodunnit als er al heel wat op de markt zijn te vinden: al tijdens de eerste pagina’s vindt er weliswaar een misdrijf plaats, maar als lezer ben je vanaf het begin op de hoogte over wie de moord gepleegd heeft en dat iemand totaal anders onterecht voor de rechtbank wordt gedaagd. En ‘t cachot in vliegt. En dan volgen er uiteraard een resem rechtzaken, waarin allerlei advocaten trachten aan te tonen dat de beklaagde helemaal onterecht vastgehouden wordt en dat er een andere moordenaar in ‘t spel is.
Maar dit boek gaat heel wat verder, dieper en lyrischer dan een traditionele rechtbankthriller: het verhaal gaat ook over oude en nieuwe vriendschappen (die nooit verwoest lijken te raken), over corruptie binnen het Amerikaanse juridische en politieke systeem, over de vreugde van “werken voor het plezier en uit overtuiging” vs. het verdienen van enorme bedragen in een job die men niet graag uitvoert, over de ongelooflijke “alternatieve intelligentie” waar sommige trageren van geest lijken te beschikken (empathie, geloof, het verwoorden van ideeën, …).
“De Burgemeester van Lexington Avenue” gaat over bijzonder veel, het is een boek dat continu heen en weer springt tussen “een echte pageturner” en een bijzonder sfeervol en rustgevend verhaal. Het heeft mij alleszins enorm positief verrast, ik vermoed dat dit het boek is dat ik de komende weken/maanden aan bijzonder veel vrienden en kennissen zal uitlenen met de woorden “Lees dit!“.
En ook via deze weg plaats ik dus met veel gaarnte deze schaamteloze reclame: De Burgemeester van Lexington Avenue is een bijzonder goed boek, waarin sensationele spanning en zomerse nostalgie elkaar afwisselen, ideaal voer voor mensen gelijk ik die lezen om te ontspannen…
De heren en dames van De Laatste Show hebben nu ook een weblog uit de grond gestampt onder de bijzonder originele titel “De Laatste Blog“. En ze hebben meteen ook de halve wereld (inclusief dominiek.be) bestookt met een mailtje om het bestaan van hun blog te verkondigen:
Ik wilde even uw aandacht vragen voor de nieuwe blog van de Laatste show, te weten: de laatste blog.
Misschien interesseert het u een klein persberichtje of een link te posten rond dit initiatief.
‘De Laatste Blog’ biedt allerlei extra’s aan die van ver of dichtbij met DLS te maken hebben, van schrijfsels van de stoet gasten die in het programma passeren, over muzikale tips van De laatste showband, langs beelden van de repetitie (een improviserende eddy wally!) tot gewoon gare onzin. Je vindt deze zaken en meer op www.delaatsteblog.be
Een redelijk typische blog, naar de postjes van Patrick Riguelle kijk ik alvast enorm uit, al zullen ook wel de columns van zot volk als Steven Van Herreweghe niet te versmaden zijn… Alleen jammer dat de site er enkel goed uitziet vanuit Internet Explorer; met Mozilla Firefox is de lay-out serieus verneukt, op dit vlak is er nog dringend werk aan de winkel!
En voor de rest kan ik het natuurlijk alleen maar toejuichen, dat steeds meer TV(-programma’s) een verlengstuk krijgen op Tinternet, waardoor de beste fragmenten steeds sneller on-line komen te staan, er links kunnen aangeboden worden bij aangeboorde thema’s, er over show en onderwerpen gediscussieerd en interactief gedaan kan worden, de stem van het volk kan klinken en inhoud van TV + internet kan helpen beïnvloeden, … En het moet gezegd: De Laatste Blog is een volwaardig aanhangsel aan het bijhorende TV-programma en geen ontstoken appendix, zoals de voorbije jaren wel vaker het geval was van “websites bij een televisieshow”…
Al is op dat vlak de nieuwe Canvas-site, wat mij betreft, ook bijzonder sterk geslaagd in haar opzet, met vooral een dikke thumb up voor het nieuwe programma Virus… Al hoop ik morgen de tijd te vinden daar wat dieper op in te gaan!
De verse lichting… 5 nummers die vorige week overleefden, 5 nieuwkomers. Onder deze laatsten: The Killers coveren Joy Division op bijzonder aangename wijze, Nick Cave is weer helemaal en mokerhard terug met zijn Bad Seeds, Babyshambles maakt bijwijlen fijne muziekjes en een vertegenwoordiging van de jonge garde in de gedaante van Pigeon Detectives en Jack Peñate…
In de huidige, door werkkrachtenschaarste geteisterde, tijden is het belangrijk om op te vallen als bedrijf. Toen de arbeidsmarkt oververzadigd was, moesten sollicitanten bijzonder veel tijd steken in de inhoud, vorm, originaliteit en uniciteit van hun curriculum vitae en de persoonlijkheid die ze erin “verkochten”. In Vlaanderen is het inmiddels wel heel anders gaan lopen, heel wat bedrijven lijken het nog niet te beseffen en volharden in the good old-fashioned recruitment tactics met onopvallende advertenties in kranten en op voor de hand liggende websites, … En dan maar klagen dat ze weinig respons krijgen en dat er zo weinig mensen reageren.
Er zijn er gelukkig al een aantal die beseffen dat het dringend anders moet om hun grote tekorten aan personeel op te vangen. Daikin heeft zich bv. al enorm aangepast aan de situatie dat het bijzonder moeilijk is om mensen met een goede job te overtuigen “toch eens langs te komen voor een gesprek”… dus gaat Daikin met een caravan op bezoek bij die potentiële werknemers zelf! OK, echt discreet is het niet te noemen als er zo een joekel van een minibus voor je deur staat, maar als kandidaat heb je er bijzonder weinig mee te verliezen, ook zeer weinig tijd, so why wouldn’t you give it a try?
Als je ‘t mij vraagt: goed en sterk gezien, een voorsmaakje van wat recrutering in de 21ste eeuw zal betekenen, een eerste stap richting Recruitment 2.0, waar het bedrijf niet meer puur zichzelf in het middelpunt van de belangstelling zet en er zelfgenoegzaam van uit gaat dat “mensen wel zullen reageren, want wij zijn zo een fantastische onderneming”, maar wel dat feedback, interactiviteit en de stem van potentiële kandidaten steeds meer gaat doorwegen.
Of men kan het natuurlijk ook met heel wat minder mindelen aanpakken, maar de nodige creativiteit aan boord leggen om toch op te vallen in de klassieke media. Zoals C² in de onderstaande advertentie, waarbij geïnteresseerden opgeroepen worden géén CV in te sturen, maar wel een résumé over wat hij/zij te bieden heeft op vlak van 8 bijzonder hooggewaardeerde kwaliteiten voor The Communication Square.
Bijzonder goede advertentie, allez ja – dat vind ik toch, representatief voor de aard en sector van het bedrijf zelf, toonaangevend voor wat er van de sollicitanten verwacht wordt, prikkelend positieve reclame voor zowel de job als de organisatie zelf. Ik had nog nooit van C² gehoord, maar heb me na het bekijken van die ad wel op hun website gestort om me positief te laten verrassen door creaties, het werk en de aard van C².
Wat mij bij het doorbladeren van “de laatste katern van de gazet” anders bijzonder weinig overkomt.
