De laatste dag van ‘t jaar, dus nu mag ‘t wel effie: de Domi-award 2007 voor Ontdekking Van Het Jaar gaat ontegensprekelijk naar Beirut. Heel lang zag het er naar uit dat Mika met de prijs zou gaan lopen, want deze Freddy Mercury-cloon slaagde er in uiterst aanstekelijke popmuziek te maken en singles uit zijn strot te rammen die stuk voor stuk hits werden; hij lijkt de gans met de gouden eieren gevonden te hebben.
Maar toch een klasse hoger staat Beirut. Eerst was er de redelijk geniale single “Nantes”, maar het bijhorende album The Flying Club Cup maakte al bijzonder snel duidelijk dat deze nieuwkomer er staat, op totaal eigen en eigenzinnige wijze, met een bijzonder origineel geluid… De zanger lijkt qua pathos een kruising tussen Matt Bellamy van Muse en de frontman van The Killers, de muziek zelf is een vrij onbeschrijflijke potpourri van singer-songwriterdinges, klezmer, fanfaremuziek, de bombastische folklore die we ook kennen van The Arcade Fire, Amélie Poulain-getinte accordeons, zigeunersfeer, vrolijkheid en ondoorgrondelijke tristesse die hand in hand gaan. Het doet me bij momenten ook enorm denken aan de straatmuziek die ik eertijds met de regelmaat van de klok hoorde weerklinken in de binnenstad van Buenos Aires: die muzikanten leken er altijd overal aanwezig. Al zal dit ook wel een serieus goede reden zijn waarom ik Beirut zo geniaal vind…
Beirut heeft voor alle nummers van hun debuutalbum een live-clip opgenomen en die on-line gezwierd. Geniet er hier van.
Dat ze maar gauw naar België afzakken, zeg ik u!
en dan te zeggen dat dit al het tweede album van Beirut is… naar het schijnt is het debuut trouwens nog iétsje beter (of anders gezegd: hoor je op de tweede niks nieuws onder de zon…)
Ouch? Dringend op te sporen dan…
Nu ja, op die manier hebben ze natuurlijk uiterst succesvol de “moeilijke tweede” achter de rug
Meneer Beirut en de zijnen stonden half november nog in de Botanique uitverkocht te wezen…