Favoriet van ‘t moment

Niet alleen hebben The Manic Street Preachers – na een periode van muzikale windstilte – weer een redelijk geniale single (+ hopelijk bijhorende radiohit) uit hun strot geramd (met dank aan de heerlijke vocale aanwezigheid van de Cardigans-madam), maar ook het bijhorende album is weer van uiterst genietbaar en hoogstaand allooi. Zoals we van James D. Bradfield en de zijnen gewoon zijn.

Kans dat dit album voor de volgende zomermaanden uit de boxen van mijn wagen blijft schallen? Meer dan groot!
En trouwens, Chokri, ik zou de Preachers héél graag op Pukkelpop zien verschijnen dit jaar.

PS: Radiodeunen die mij de laatste tijd redelijk zware oprispingen bezorgen zijn (1) Milow – You Don’t Know [wat een gezeur, jongen... indeed, I don't know, but I don't even care], (2) Björk – Earth Intruders [ik heb het nooit echt voor de bweurk-madam gehad] en (3) Just Jack – Starz In Their Eyes [vrouwenmuziek die gedoemd is "de zomerhit van het jaar" te scoren]…
Misschien is een anti-hitparade van ‘t moment wel een goed idee om hier periodiek te gaan etaleren…

Knallende pompoenen

Geruchten komen, geruchten gaan. Eerst was er sprake van dat The Smashing Pumpkins vermoedelijk op Pukkelpop zouden staan komende zomer, nu lijkt dat aanvankelijke gerucht twijfelachtig geworden te zijn… Waardoor bibi plotseling enorm veel goesting heeft om op Pinkstermaandag – 28 mei 2007 – naar Landgraaf te rijden om zijn jeugdhelden daar aan ‘t werk te zien. Op Pinkpop. Ook al omdat er best nog wel fijne namen op de affiche staan voor die maandag van het festival, zoals The Fratellis, The Kooks, The Arctic Monkeys (die ik in juli sowieso in Rijsel ga bekijken), Macy Gray en de redelijk fantastische Dave Matthews Band.

10 manieren om ICT-projecten te doen falen

In informatica-termen klinkt “5 jaar geleden” als een eeuwigheid: de meeste PC’s hadden toen nog geen DVD-lezers, nu is een DVD-schrijver al bijna standaard, van on-line filmpjes was er nauwelijks sprake, als ik mij niet vergis was zelfs breedband-internet toen nog maar nauwelijks in de huiskamers doorgedrongen en surften de meeste Belgen toen nog met een ouderwetse modem.

Inmiddels is het ook 5 jaar geleden dat Anthony Zecca, consultant bij de Cohn Consulting Group, zijn column “Broken Dreams – Why do so many IT projects fail to deliver on their expected values?” publiceerde. In tegenstelling tot het eerder vermelde, is deze column en de aangehaalde faalredenen nog steeds brandend actueel…

Heel veel bedrijven, werknemers, directies, non-profit-organisaties, overheidsdiensten en zo meer worden soms of regelmatig geconfronteerd met ICT-implementaties die niet geslaagd zijn of niet lijken te slagen. Waardoor men al even vaak met veel graagte op de pianist gaat knallen: een planningspakket dat niet binnen de bedrijfsgewoontes blijkt te functioneren, een juridisch systeem dat nog steeds niet werkt – ook al heeft de overheid er al miljarden in gepompt, een ERP-pakket waarmee het uren duurt om een correcte factuur te genereren, … Gebruikers geraken gefrustreerd, het systeem wordt binnen de kortste keren als ontoereikend bestempeld; de analist, programmeur of implementeerder fungeert steevast als zondebok van dienst.
En dat is nou net vaak het probleem: een ICT-oplossing wordt vaak als een soort van minuut-soepken gezien: we hebben snel een oplossing op probleem x nodig, dus zorg eens voor een informatica-oplossing. Which is wrong. IT is zelden of nooit een oplossing op zich, informatica is enkel bedoeld om oplossingen te faciliteren, te automatiseren, te laten verlopen zonder dat er exhaustief veel extra mankracht nodig is.
Computers zijn gemaakt om bepaalde zaken sneller, automatischer en correcter te kunnen [informatie opzoeken, gegevens vergelijken, berekeningen uitvoeren, opgemaakte documenten genereren en uitspugen] uitvoeren en zijn zelden een instant-oplossing voor fundamentele organisatorische problemen, een gebrek aan gestructureerde denk-/werkmethodes. Gebreken en gemis moeten eerst inhoudelijk en procedureel uitgedacht en opgevangen worden, pas daarna kan en mag beroep gedaan worden op informatie- en communicatietechnologie om de betreffende oplossingen te (helpen) implementeren.

Dit laatste lijken heel wat mensen zich niet te realiseren, al behelst dit ook een zeer grote taak en bevoegdheid voor directies en CEO’s. Zecca schreef dan ook dat IT-projecten in 90% van de gevallen falen omwille van 10 duidelijke redenen en dat het net vaak de functie is van CEO’s, influencers, leidinggevenden, beslissingsnemers en zaakvoerders om zich van deze zaken bewust te zijn…

Lees verder

Pukkelpop Preview Dinges

Ongeveer een jaar geleden had ik een lumineus idee. Een lumineus idee dat ik ook begon uit te werken. Een lumineus idee waar ik verdomd snel spijt van kreeg, omdat het zo tijdrovend bleek.
Ongeveer een jaar geleden werden de eerste namen voor Pukkelpop ’06 namelijk “officieel prijsgegeven”. Maar omdat namen zo weinig zeggen (terwijl er op Pukkelpop wel vaak heel goede te ontdekken groepen bijzitten), omdat ik graag op voorhand wik en weeg (kwestie van enigszins voorbereid een selectie uit het programma te kunnen maken) en omdat ik graag mijn enthousiasme voor dergelijke groepen deel met andere PP-gangers, besloot ik een Pukkelpop-preview-parcours op dominiek.be te plaatsen. Ik was van plan alle groepen – die aanwezig zouden zijn – enigszins uit te checken, wat objectieve en subjectieve commentaar erover on-line te gooien. Maar vooral: ik wou gaan illustreren! De bands tonen en laten horen, met foto’s, audio-fragmenten en/of video-beelden vanop YouTube. Kwestie van de geïnteresseerden zélf te laten oordelen over die artiesten.
Een voorbeeldje van zo een preview? Deze post n.a.v. de komst van Beck bijvoorbeeld

Het was heel leuk en interessant om te doen, maar – zoals reeds gezegd – ook zeer tijdrovend en het werd een klein beetje “bloggen van moetens”. Langs de ene kant was ik achteraf zeer content dat ik toch wel zeer voorbereid richting Pukkelpop-weide kon trekken en ook enigszins vrienden en vijanden had kunnen beïnvloeden op vlak van hun Pukkelpop-parcours; langs de andere kant ben ik niet in mijn missie geslaagd (“alle groepen previewen”) omdat er maar geen einde aan de namenstroom leek te komen. Maar het deed mij alleszins wel plezier dat het concept door velen gesmaakt werd.

Maar wat blijkt nu plotseling? Domi was een trendsetterken! De festivalsite van Dour bijvoorbeeld, gaat nu haar groepen introduceren aan de hand van tags, muziek en videobeelden… En de website van de De Vooruit gaat helemaal web2.0 worden. Ook zij introduceren voortaan hun concerten aan de hand van tekst, foto’s, video en/of geluid…
Dan is het niet vreemd te noemen dat ik op de dertigste positie eindig van de meest invloedrijke Vlaamse weblogs van dit universum!

Al vraag ik mij nu natuurlijk af… Zou ik dit jaar opnieuw proberen een krachtinspanning te leveren en alle Pukkelpop-groepen van 2007 op die manier te previewen? En zouden de organisatoren van Pukkelpop mij daarvoor geen 3-dagen-VIP-arrangement kunnen aansmeren?
Allemaal vragen…

‘t Begint geestig te worden

En weet je, tijdens het zoeken naar covers en originelen botst een mens al eens op toffe en vaak indrukwekkende archiefbeelden. Van de jonge en bloedgeile Janis Joplin bijvoorbeeld… What a woman…

Al is het wel zo dat ik, naarmate ik meer covers zoek, er nog bakken meer vind… Ik krijg het gevoel aan een YouTube-overzichtje begonnen te zijn waar nooit een einde aan zal komen.
Nu goed, we moeten niet klagen, hoe moeilijk was het niet om beeldmateriaal te vinden in het pre-YouTube-tijdperk? Ha!

Manillen, the Game

Manillen is niet alleen één van de geestigste kaartspellekes van ‘t heelal, maar ik denk dat het zo ondertussen ook wel als rasechte Westvlaamse volkssport kan uitgeroepen worden: het lijkt er hoe langer hoe meer op dat er enkel in de westvlaanders gemanild wordt en/of dat dit kaartdinges nog beoefend wordt door uitgeweken West-Vlamingen (“onze missionarissen in de rest van België/de wereld” zoals dat heet).

Eigenlijk is het één van de eenvoudigste kaartspelen die ‘k ken, waarvan de spelregels tot amper 3 zinnen te herleiden zijn :

  • Je moet altijd volgen. Dit betekent dat je altijd dezelfde soort kaart moet smijten als waarmee is uitgekomen. Pas als je niet kan volgen, mag je kopen. Kopen is het smijten van een troef. Een troef overtreft elke kaart van een andere soort.
  • Je mag niet onderkopen. Dit is een troef smijten die lager is dan een troef die al op tafel ligt. Dit mag echter wel als je niet anders kan.
  • Je moet altijd de slag naar je team proberen halen. Dit kan door een kaart te smijten die hoger is dan de kaart die op tafel ligt, of door te kopen.

Twee gepassioneerde manillers hebben er nu niets beters op gevonden dan dit spel in een computerjasje te gieten en het kan heleganst voor niet’n gedownload worden op hun website. Ik blogde hier al ettelijke maanden geleden over, maar de huidige versie is zoveel stabieler en uitgebreider dan de voorgaande, dat ik het hier nog wel eens moést vermelden: je kan in je eentje spelen tegen de computer (zowel tegen één als tegen drie computergestuurde spelers), je kan on-line spelen met een groepje vrienden, je kan plaatsnemen in de lobby tot er nog mensen via Tinternet een spelletje willen manillen en je bij hen aansluiten.

Wreed geestig, fecking verslavend, een redelijke must-play voor elk van u. Want Westvlaamse volksgebruiken zijn er nou eenmaal om de wereld te veroveren…

Manillen, the Game

Indien voldoende interesse zie ‘k ‘t wel zitten om hier zo nu en dan af te spreken voor een avondje on-line manillen-met-vieren… Misschien vraag ik de makers wel naar een exclusieve dominiek.be-kaarterskamer.