(link)

• Empanadas en tortillas (B&S-Rezept)
  Empanadas !
  (tags: empanadas recept argentinië)
• Tapas recepten van Giessenborch.com – Dé Tapas-site van Nederland.
  Tapas-recepten. De omschrijvingen alleen al zijn saliva-opwekkend.
  (tags: tapas recepten)

Op 23 april komt de nieuwe CD van Feist uit, ik ben en blijf fan van het eerste uur en moét dit album dan ook asap hebben van zodra het uitkomt. Mag ik vooral hopen dat deze release betekent dat mevrouw Feist dit jaar op Cactusfestival en/of op Pukkelpop zal staan?

Of nog beter: in mijnen hof bij de één of andere midsummer barbecue…

Het Cactusfestival blijft met stip toch wel één van de gezelligste festivals in Vlaanderland. Lekker eten, fijne groepen, een warme familiale sfeer, een ongedwongen sfeer, één podium. What else do we need?

De eerste namen voor Cactusfestival ‘07 staan nog niet op de officiële website, maar zijn er wel al :

• The Waterboys (“You saw the whole of the moon”)
• Cake (machtig!)
• Flaming Lips (nog nooit gezien, het schijnt één van de groepen te zijn die je minstens één keer in je leven live gezien moet hebben)
• Ojos De Brujo (minder mijn ding)
• Gotan Project (kijk ik nú al naar uit!)

Het mag u niet verbazen dat ik nu al redelijk zeker ben het Cactusfestival dit jaar opnieuw te gaan bezoeken?
Namen waar ik verder nog op hoop: Lemonheads, Travis, Crowded House (die reünie moét toch wel door ons land passeren?), Zita Swoon, Sonic Youth, Macy Gray en Amy Winehouse graag! (Al mag die laatste gerust door Joss Stone vervangen worden).

Vrijdagavond ben ik naar de D-wards geweest, de groots opgezette show-avond met allerlei danseressen met pluimen in hun gat, waar een hele resem awards voor bloggers werden uitgereikt. Om de één of andere onverklaarbare reden, waren er bijzonder weinige webloggers aanwezig. Ik ging lopen met de prijzen in de categorieën “Beste weblog waarvan de naam rijmt op Strominiek.be”, “Met welke blogger wilt u nooit of te nimmer naakt gaan zwemmen in de Middellandse Zee?” en “Goorste lijfgeur”.
Op het einde van de avond was er een optreden van Milk Inc. met Regi. Die laatste had trouwens de prijs voor “Lelijke, oninteressante mens die beter nooit een weblog zou beginnen” gewonnen.

---

“Domi, wanneer ga je nu weer eens vollen bak in jouw eigenste stijl vollen bak webloggen? Muzikaal talent keuren en afkraken, je ongegeneerde gal spugen over alle politieke en andere actualiteit, ongevraagd genante foto’s publiceren van onbekende Vlamingen en/of er er volop razend weer vollen bak tegenaan gaan?”
Die vraag werd me gesteld. Het was een goede vraag, ik wist (en weet nog steeds) hier geen antwoord op. De goesting is er wel, de tijd begint er ook opnieuw voor te komen, maar ik heb de laatste tijd verschrikkelijk weinig inspiratie. Hoe graag ik het ook wil: ik heb geenszins het gevoel de laatste tijds enigszins spits, witzig und Schmützig uit de hoek te kunnen komen. Op dees webstek. Maar goed, we zien wel. Voorlopig zult u het nog even moeten doen met onnozele vullers als deze, oproepen naar mede-quizkandidaten en de songteksten van Will Tura.

---

Ik ben tot de ontdekking gekomen dat “mijn professionele bezigheden” redelijk therapeutisch zijn. Ik ga er elke ochtend met veel graagte vollen bak tegenaan, krijg te horen dat ik soms niet té veel hooi op mijn vork mag nemen, geniet mateloos van de vele projecten waarmee ik bezig ben en die nog staan aan te komen, maak bijwijlen tijd voor een geestige babbel en/of om de collega’s met een resem onnozele oneliners of sketchgewijs te enterteejnen. Ik werk (er) graag en zie ook de mensen om mij graag de nodige arbeidsvreugde aan de dag leggen.
En dat is dus therapeutisch. Nu de groote verbauwingswerken achter de rug zijn, merk ik namelijk dat ik helemaal au contraire in mekaar zit. Eerst en vooral geniet ik de laatste tijd enorm van “lui zijn”. Niets plezanter dan languit voor den TV een filmpje te zien, een boekje te lezen of (bij wijze van mentale luiheid) in den hof te wroeten of ramen te wassen. Ten tweede ben ik, van nature, eerlijkgezegd ongelooflijk asociaal. Een rasechte Einzelganger. Geen zin meer om op weekendavonden vrolijk te gaan feesten, met wildvreemde vrouwen aan te pappen of hun respectievelijke venten zat te voeren (zodat die er niets van merken).
Mijn god, ik moet er voor oppassen dat ik geen grumpy old loner word, want ik heb er momenteel wel degelijk alle talent voor.

---

Mijn digitaal fototoestel is kapot. Mijn digitaal fototoestel is vermoedelijk al ettelijke maanden kapot, maar nu pas heb ik het gemerkt. Alles dat ik fotografeer (of toch door de lens bekijk) lijkt op een doos uitgelopen fluostiften. Volgend weekend eens een Nikon-winkel opzoeken en vingers kruisen dat het geen té kostelijk boeltje wordt.

---

Het was vandaag verdikke een hemels mooie lentedag! Ok, inmiddels is het serieus aan ‘t afkoelen en al donker aan ‘t worden, maar bij wijze van statement wou ik toch eens testen of mijn draadloos netwerk tot in den hof reikt. Ja dus.

We zijn al verschrikkelijk goed (*kuch*), we eindigen zelden in de top-10, maar ondanks onze streverigheid-op-momenten amuseren we er ons toch telkenmale enorm. We, dat zijn Nick, zijn prinses (jaja, die sexy benen bovenaan haar website zijn uiteraard de hare) en ikzelve; het evenement, dat is de sporadisch voorkomende muziekquiz.
Maar… meestal bestaan muziekkwisgroepkes uit 4 mensen. Wij slagen er wel steevast in om een vierde man of vrouw mee te krijgen, maar vaak zijn dat gewoon individuen die zwichten onder ons gezaag en daarom niet per se een enorm brede muzikale kennis/interesse/kwistalent heeft.

We hebben een viertal dergelijke quizzen op onze agenda staan vóór de zomervakantie en zouden het als een eer beschouwen onze gelederen uit te breiden met een vierde man/vrouw die het gewoon wreed plezant vindt om ook nu en dan eens een muziekquizken te gaan doen. Een doorgedreven kennis van héél oude en héél recente muziek zou mooi meegenomen zijn, maar absoluut geen must.

Solliciteren kan via de welbekende postbus.

Terwijl ‘k gisterenavond wat door het oeuvre van Bettie Serveert aan het freewheelen was, werd ik plotseling enorm verrast door een verdomd goede cover van de band. Zij titelden hun versie “Drown, Butterfly, Drown”, het origineel heette Verdronken Vlinder. En dat origineel was niét van Erik & Sanne. Maar van Sir Boudewijn De Groot (als Elton John en Paul McCartney “sir” genoemd moeten worden, geldt dat mijns inziens al evenzeer voor Boudewijn De Groot!)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Onder ‘t motto “‘t is misschien wel simpel, mor ‘t is al evenzeer verdomd lekker” deed Domi nog eens van kokerelleken. Iets met ingrediënten die niet toevallig de kleuren van de Italiaanse vlag uitmaken en zo… En bij wijze van reminder voor mijn eigen (+ tip voor de 3 geïnteresseerden): het recept.

- 250 g champignons reinigen en in 4-8 stukken snijden
- 2 ajuinen pellen en heel fijn hakken
- 1 eetlepel olijfolie verhitten, daar die ajuinen in fruiten
- champignons toevoegen, 5 minuutjes het geheel laten stoven
- 200 g gerookte zalm in stukjes snijden en een tiental blaadjes verse basilicum in reepjes knippen
- 500 g mascarpone, 1 dl melk, de zalmsnippers en de basilicum bij het champignonmengsel voegen
- mengen, opwarmen, proeven, op smaak brengen met peper
- tagliatelle koken en door de saus roeren

Zitten, kijken, snuiven en tot de conclusie komen dat je dat goed gedaan hebt.

De meeste talentenjachten en soortgelijke toestanden op TV kunnen mij zelden of niet bekoren… De humor van de Idool-voorrondes ontging mij vaak en tot de “kwalitatieve eindrondes” hield ik het zelden uit. Van de Comedy Casino Cup zag ik enkel de finale en ik vond het resultaat nogal bedroevend, geen van de drie komieken kon mij echt aan het lachen krijgen; jammer dat dit de toonbeelden worden/zijn van de nieuwe generatie stand-uppers, dan vond ik Humorologie-finalist Sammy Deburggraeve stukken beter…

Ik ga dan ook zelden op zoek naar zulke TV-programma’s, zap er vaak heel snel overheen, maar “Supertalent in Vlaanderen” op VT4 heeft deze avond mijn aandacht en algehele goedkeuring kunnen catchen. ‘t Is potverdik gene talentenjacht, ‘t is gewoon een TV-versie van de goede oude “Bonte Avond” die ik mij zo goed herinner van de miljoenen vakantiekampen die ik jaren geleden heb beleefd: men hebbe een podium, men hebbe een bende amateurs dat “iets wil doen” en men krijgt een heel gevarieerde menukaart! Afwisseling, dat was het precies wat ik bij die vorige gelijkaardige TV-programma’s miste!

Okee, er zitten geregeld minkukels tussen (zoals één of andere zielige buikdanseres, een on-ge-loof-lijk slechte Firmin-imitator, een incompetente voetbalkunstenaar, een zangeres met een slecht eigen nummer en een resem irrelevante dans-acts), maar gelukkig worden die snel genoeg stilgelegd door een jury. Al is die naar mijn smaak nog iets te braaf en te genuanceerd…
Maar ik zag toch ook wel heel wat zaken die wél goed waren! De 12-jarige Chloé die “Beautiful” van Christina Aguilera zong op een manier waar menig Idool-deelnemer nog veel van kan leren! De doedelzak-rockers! De (weliswaar enigszins voorspelbare) percussie-mime van Beng! De beatboxers!

‘t Was precies straattheater, vrij podium, Chiro-leute en familiefeestvreugde op TV. ‘t Had wel iets van een demonstratie-avond van de kunstacademie en allerlei amateurgezelschappen. ‘t Was precies zo een typisch Franse variété-show waar indertijd – op zondag op TF1 – de oubolligheid van afdroop. Maar alleszins: gezellig en entertainend genoeg om volgende week opnieuw te kijken. De weinige lichtpuntjes (zeg maar bijna-sterren) waren in elk geval helder genoeg om de velle zwarte gaten te doen vergeten.
En het vrij podium/bonte avond – gevoel dat er mee gepaard ging is iets waarvoor ik altijd een enorm zwak heb gehad, het stond voor mij vaak synoniem voor de kers op de “slagroomtaart van een geslaagd kamp”. En tegen heerlijke melancholie ben ik nou gewoonweg niét opgewassen.

Vorige week niet gezien; mijn favorieten deze week waren Chloé, de doedelrockers en de gevechtssportturners (of wat het ook was).
En volgende week kijk ik gewoon terug!

PS: Felice is nog steeds een irritante, vieze, zweterige vent die niét kan presenteren. En An Van Elsen is nog steeds een lekker wicht. Dat ook niet kan presenteren. Misschien gaat VT4 best ook eens op zoek naar talent op dát vlak.

• Would you pledge your virginity to your father?: News: glamour.com
  Brrr, scary…
  (tags: news sex virginity)