In december, verdeeld over 25 afleveringen van 4 videoclips, een terugblik op muziekjaar 2006. Meer uitleg stond bij aflevering 1.

Nouvelle Vague – Don’t Go
“Misplaatst,” was wel het minste wat men kon zeggen van het optreden van Nouvelle Vague op Pukkelpop 2006. Niet inhoudelijk of muzikaal of zo, maar wel qua logistiek, plaats en timing: hun geluid stond veel te stil, hun nummers waren intimistisch en ondertussen hoorde je de harde beats uit andere in de buurt liggende tenten opstijgen. Een gemiste kans, vooral omdat deze meisjes (en hun begeleidingsband, natuurlijk) heel leuke bossa nova covers van eighties klassiekers hebben gemaakt.
Leren kennen op Radio 1, ik hoop dat dit soort muziek ook op de nieuwe Radio 1 aan bod blijft komen.

Razorlight – America
Dit noemt men “het lot”: gisteren zag ik deze Razorlight nog in het voorprogramma van Muse en toevallig zitten ze ook in deze 20ste aflevering van het liedjesoverzicht ’06. “America” vind ik één van de beste popnummers van het voorbije jaar, heel overtuigend en boordevol emotie gezongen, zowel op plaat als live. Voor de rets bracht Razorlight gisteren een gediversifieerde set: rommel werd afgewisseld met sterke nummers die potentiële singles zijn; afsluiten deden ze met een uitgesponnen nummer dat voortborduurde op “Gloria” van Van Morrison en op de sound van The Doors.
Een groep met potentie, volgende zomer ongetwijfeld in open lucht in ons land.

Beck – Nausea
Beck zorgde, middels zijn poppentheater, voor het meest entertainende festivaloptreden van 2006. Beck zorgde voor een zeer goed album waar hij zelf weer overduidelijk zijn stempel heeft opgedrukt. Beck was dit jaar weer op overduidelijke wijze gewoonweg Beck, dien vent kan dan ook weinig misdoen in mijn ogen. En oren.

Gotan Project – Diferente
Mijn geestdrift voor alles wat Argentijns is blijft vloeien waar het niet gaan kan. Dit jaar eens ten volle “Gotan Project” ontdekt [gotan is uiteraard gewoon "tango" door mekaar geschud]; op basis van hun nieuwste album ook teruggegrepen naar hun debuutplaat. Niet de muziek waar ik uren/dagen kan naar zitten luisteren, wel heerlijke chill-muziek waarin pure elementen uit de Argentijnse tango naadloos verweven worden met hedendaagse (Westerse) electro- en dergelijke invloeden.
Dit is alleszins een band die mij naar méér muziek en naar gelijkaardige artiesten heeft doen verlangen!
En ik blijf goesting hebben om volgend jaar de tango te leren dansen… Maar die kandidaat-danspartner meldt zich maar niet aan!

Share on Facebook