Beter te laat dan nooit, maar welgemeender dan ooit te voren: proficiat en dank jullie wel! Voor de vorige week, voor julie “Music For Life“-event…
Toen ik een aantal weken geleden hoorde dat drie van de StuBru-presentatoren zich “zonder eten en al” voor 6 dagen in een Big Brother-achtig huis zouden laten opsluiten voor de goede zaak, maakte ik mij zorgen. Het kwam aanvankelijk op mij over als een flauwe stunt, aan het feit dat drie presentatoren dringend eens nood leken te hebben aan aandacht en dat ze gewoon eventjes een week enorm wilden opvallen onder het mom van één of ander goed doel.
Ik had het helemaal fout en ben dan ook de eerste om mij alhier voor dit onjuiste vooroordeel te excuseren. Wat jullie 6 dagen lang gedaan hebben was ronduit indrukwekkend en geniaal.
Eerst en vooral was er de inzamelactie die ontegensprekelijk een groot succes genoemd kan worden! Vlaanderen zamelde bijna evenveel in als Nederland, nochtans: wij zijn met veel minder en onze Noorderburen deden het nochtans al voor de tweede keer op rij!
Wat heel bijzonder was aan jullie actie, in tegenstelling tot heel wat andere dergelijke media-events, was de klemtoon op het feit dat iedereen’s bod even belangrijk was: zowel kinderen die hun spaarpot kwamen leeggieten als vrienden die een actie op poten hadden gezet, kwamen aan bod. Dit in een vaak schril contrast met “grote TV-events” waar enkel zwaar sponsorende bedrijven eventjes met hun cheque mogen komen flapperen… Music For Life was een verademing doordat ze een actie was door jan en alleman in Vlaanderen voor jan en alleman in gebieden met landmijnen.
En op die manier realiseerde Studio Brussel een kerstsfeer in Vlaanderen die al vele jaren niet meer gezien was… Er werd geld ingezameld, maar er werd ook enorm veel warmte in eigen land gecreëerd: op heel wat bedrijven ging de StuBru-geldpot rond, jeugdbewegingen stonden te duwen op hun steentje bij te dragen, vriendenclubs sloegen de handen in elkaar, kinderen troggelden de ganse familie centen af op allerlei familiefeestjes. Nog nooit eerder leek het verenigingen-, vrienden- en familiale leven zo massaal op de been gebracht te zijn in de aanloop voor kerstmis als in 2006! En dat een hele resem BV’s – zonder al te groot circus – ook deze actie kwamen ondersteunen, maakte het nóg gezelliger. Het leek er steeds meer op dat Studio Brussel het grootste en gezelligste familiefeest van ‘t land aan het organiseren was.
Jullie actie duurde slechts 6 dagen, en dat was perfect: kort, gebald, krachtig. Op dinsdag wist niemand precies wat men van jullie actie moest verwachten, op zondag stond het ganse land in vreugdevolle rep en roer; ook in burgemeestertoespraken en mispreken kwamen jullie aan bod, jullie hadden het echt tot hoogtepunt van de actualiteit geschopt. Ook in die optiek scoorden jullie historische radio.
Bovendien werkte jullie bewustmakingscampagne m.b.t. landmijnen zéér efficiënt, de reportages en getuigenissen waren van mensen, eerlijk en sereen. Die reportages waren trouwens perfect gedoseerd, nu en dan een scherpe scheldenprik, geen ellenlang durend oeverloos gezaag die de mensen uiteindelijk de strot uitkwam. Neen, het bleef in de eerste plaats een wreed geestige actie: er werd oeverloos geluld, gelachen en plezant verslavende radio gemaakt. En op die manier demonstreerden jullie perfect dat solidariteit geen saaie aangelegenheid hoefde te zijn waarin “moeten” centraal staat: het werd iets enorm facultatiefs, niemand was verplicht, iedereen was welkom, iedereen kon aan jullie microfoon aan bod komen.
En het moet gezegd: bijzonder weinig radiostations beschikken over drie kiekens die zoals Lambi Bambi, Vandeveire en De Soete een dergelijk feest zes dagen lang boeiend en amusant kunnen houden en die er in blijven slagen om al gekscherend de laatste cent uit ieders zak te zeveren. Dit was één langgerekte, verdomd grappige uitzending van “Hallo Hautekiet” zaliger!
En dan was er natuurlijk de muziek… Dankzij jullie actie stemde vrijwel iedereen in mijn onmiddellijke en verre omgeving over op Studio Brussel en de mensen genoten niet alleen van jullie gezwans, maar ook van de machtige muziek. Het was een verzoekplatenprogramma en het resultaat vond ik alleszins nog heel wat aangenamer dan de Tijdloze of heel wat andere lijsten… Alleen: is het jullie ook opgevallen dat er bijzonder weinig R&B-muziek aangevraagd werd? Dat er ook op vrijdag- en zaterdagnacht niemand om opgefuckte dancedeunen kwam vragen? Dat ook de andere niche-muziek nauwelijks aan bod kwam? Het overgrote deel van de aanvragen betrof rechttoe rechtane pop en rock van vroeger en nu: Ry Cooder, Bruce Springsteen, U2, Muse, Spearhead, … Muzikaal beleefde Studio Brussel de afgelopen 6 dagen de mooiste week van het voorbije jaar!
Misschien is het geen slecht idee om dus deze benefiet ook enigszins aan StuBru toe te wijden: jullie staan weer helemaal op de Belgische radiokaart, veel mensen hebben jullie nu (her-)ontdekt, veel mensen zijn jullie naar gaan (her-)waarderen.
Vastgeroeste én nieuwe luisteraars hebben niet alleen hun geëngageerde, maar ook hun muzikale stem laten horen. Ik hoop dat er een lijstje aangelegd is van de aangevraagde muziek en genres, ik hoop dat Studio Brussel ook een hoop positieve conclusies uit trekt.
Gelukkig nieuwjaar, Studio Brussel, en ik hoop dat jullie er in 2007 nog méér in slagen om het kerstgevoel van 2006 over te brengen. Op vlak van engagement, op vlak van spontane en geïmproviseerde/rebelse geestige radio, maar ook (en vooral) op vlak van muziek!
Want 2.419.426 euro, daar kun je niet omheen.
