December ’06 is (bijna) aangevangen en dus ook 100 x 2006, dominiek.be’s terugblik op het afgelopen muziekjaar a.h.v. 100 YouTube-clipjes. Want hey, YouTube is ook één van die afgelopen-jaar-rages!
Een overzicht van 100 fijne en minder fijne muzikale momenten die met 2006 verbonden zijn dus, verdeeld over 25 afleveringen van 4 clips. De volgorde is totaal willekeurig, zie het dus zeker niet als een Top-100… Ook al omdat ik van een aantal héél toffe nummers of muzikanten geen videoclip gevonden heb, denk maar aan Eva De Roovere, Mo&Grazz en D’Stephanie. En ongetwijfeld ben ik ook al een aantal hoogte- en laagtepunten op muzikaal gebied heleganst vergeten… Om nog maar te zwijgen over de subjectiviteit die troef speelt.

Ennieweejs: de eerste vier dus !

Corinne Bailey Rae – Put Your Records On
Een schattig stemmetje en een frisse verschijning sierden radio en TV zo net voor de zomer. Corinne Bailey Rae heette deze Britse engel, ze bracht een jazzy , uiterst soulvol en plezant lichtvoetig album uit. Haar stem en sound deed mij aan Des’Ree denken, haar single was hét moment bij uitstek om de autoradio wat harder te draaien en helemaal klaar te zijn voor die zomer die nakend was. Jazzy (in eigen land vaak vergeleken met Billy Holiday), soulvol, bluesy, poppy en toch niet “James Blunt”-afgelikt. In elk geval een popbelofte die in 2006 geboren is… Of een one-hit-wonder natuurlijk.

Mew – Zookeepers Boy
Even nieuw, maar uit een totaal ander muzikaal bedje, was deze Mew uit Denemarken. Een dijk van een hit hadden ze (en hebben ze nog steeds) te pakken op Studio Brussel: stevig maar toch verdomd catchy, getekend door de falsetstem van zanger Jonas Bjerre, aangevuld met een gitaar, een bas en een drum die aanzwellen en weer gaan liggen als een onheilspellende zee. Gewoon verschrikkelijk lekker nummer, eigenlijk. Doet mij [vermoedelijk totaal onterecht] bij momenten denken aan Smashing Pumpkins, Dinosaur Jr. en Kent (“If yooouuuuu, were heeeeeere,” iemand ?).

Tool – Vicarious
Tool is er vrijwel altijd geweest, ook in 2006. Een concert op Rock Werchter waar vriend en vijand redelijk laaiend enthousiast over was, een zaalconcert waarover ik ook heel enthousiaste echo’s hoorde waaien. Eén van de groepen waarvan ik verdomd veel spijt heb dat ik ze – tussen een paar verbouwingen in – niet gezien heb. Ik ben helemaal geen fan of zo, maar kan er zo heel af en toe wel eens enorm van genieten; één van de eeuwig fijne Afrekening-groepen. Zo ook bovenstaande clip, tevens van 2006 dacht ik. Eén van de weinige groepen die er steevast in slaagt om een (vaak zeer onvoorspelbaar) volledig verhaal in één nummer te proppen.
Ik weet alleen zelden of ik van die muziek moet genieten, of net heel bang moet zijn.

Arctic Monkeys – When The Sun Goes Down
Vermoedelijk één van de grootste revelaties van 2006, zowel plaatgewijs als qua live-reputatie. Hun debuut-album kwam in januari 2006 uit, is inmiddels een regelrechte bestseller en bracht een aantal ronduit aanstekelijke singles voort. Ze doen denken aan Franz Ferdinand, maar dan wel met nog meer jeugdig enthousiasme… In die optiek was 2006 duidelijk het jaar van de “Youth Power”, niet alleen met de Arctic Monkeys, maar ook met de al even succesvolle Kooks bijvoorbeeld.
Misschien is het goedkoop, is het inmiddels niet vernieuwend genoeg meer en/of cheap, maar ze doen het toch maar hé, die gastjes : heerlijke gitaargedreven fun produceren… Eveneens één van die groepen die het enorm goed doen in de CD-speler in de wagen!!

Share on Facebook