‘t Was gisterenavond dus van dattem: het Kinepolis-Halloween-evenement. Uw dienaar trok, in het gezelschap van de weblogger met een eigen land, naar Kinepolis Brugge voor een lange nacht: 3 horror-premières op een rij van 23u00 tot 5u00, aangevuld met fijne randanimatie. Althans zo werd het gebeuren aangekondigd. Qua randanimatie was het echter een redelijk flauwe bedoening: Kinepolis had blijkbaar de lokale randdebiel in een vampierachtige outfit gestoken en die kwam vóór de allereerste film een spelletje spelen met het publiek om aldus een skireis weg te schenken.
Het kon mij, en aan de reacties van het publiek te oordelen niet alleen mij, redelijk worst wezen.

Nog een geluk dat deze schaamtelijke poging tot volksvermaak beperkt werd tot één interventie; de rest van de nacht werd gevuld met fijne huiveringwekkende films, nacho-chips met warme koassause, cola, verschietingen, lachbuiten en enthousiaste ambiance (leve Leatherface!)…

Opener was The Grudge 2, tevens de slechtste film van de avond het afgelopen jaar. Nick noch ikzelf zagen het eerste deel van deze Japans-georiënteerde film, we ondernamen verwoede pogingen om door te hebben waar deze film over ging, maar zelfs toen de aftiteling van The Grudge 2 op het scherm verscheen, hadden we nog steeds no fucking clue naar het verhaal van het aanschouwde. Het was iets met Amerikaanse studentes in Japan, een betoverd huis, smurfen die het geluid maken van een gedesoriënteerde kikker, mensen die spoorloos verdwenen en andere onverklaarbare zaken. Qua stijl deed het denken aan The Ring, qua verhaallijn eerder aan een uit de hand gelopen aflevering van Wittekerke. Een afrader dus.

Veel beter was de avant-première van Saw III, het derde (en duidelijk nog steeds niet het laatste) luik van dit instant cult-succes dat een drietal jaar geleden vanuit Australië (met toen nog een low-budget film) op ons werd afgestuurd. En ofschoon sequels vaak enorm ontgoochelend zijn, is dat voor Saw III helemaal het geval niet! Heerlijke suspens, verschrikkelijk wrede puzzels en constructies waarin allerlei mensen weer op machtig indrukwekkende wijze tot hun einde komen: mensen ontploffen, ledematen vliegen alle richtingen uit, het bloed spat weer vrolijk in het rond.
Dit is het prototype van een redelijk intelligente thriller: er is niet alleen de zekerheid van de grote hoeveelheid slachtoffers die in deze film zal vallen (zoals in alle dergelijke slashers), maar de vraag is steevast: wat gaat er nu weeral gebeuren, met welke inventieve martelmethode komen de scenaristen nu weer opdraven?
Spannend, bijzonder geestig, weer machtig goed in beeld gebracht (vernuftige sfeersettings en zo, weer in de typische fabrieks-achtige gebouwen), alleen de terugkerende moraalverhaaltjes zijn op momenten aan de belegen kant (“vergeef je zondaars”).

Vóór de derde film, werden er gelukkig energy drinks (van da roze spul met de smaak van slechte chemische sjikletten) uitgedeeld, zodat de overgeblevenen toch nog twee uurtjes tegen de slaap konden blijven vechten. En ook Texas Chainsaw Massacre: The Beginning bleek alles behalve ontgoochelend te zijn. Okee, het verhaaltje kennen we nu wel: man met masker woont in kelder, nu en dan verdwalen er mensen in de buurt van zijn huis, hij gaat hen achternazitten om uiteindelijk in brokken te snijden met zijn kettingzaag.
Deze film, die een “hoe alles begon”-verhaallijn met zich meedraagt, gaat echter nog een geestig stapje verder door ook de wrede oom van de gemaskerde kettingzager een niet onbelangrijke rol in de film te geven.
Voor de rest, en ik denk niet dat dit voor iemand een spoiler of verrassing zou mogen zijn, ook in deze Texas Chainsaw Massacre gaat ongeveer iedereen dood en de mensenlichamen worden weer fijngemalen en/of gemassacreerd.
Heel wat minder intelligent dan Saw, maar op dit moment van de nacht hadden we niets méér nodig dan een verstand-op-nul hack ‘n’ slash movie, waarbij op spontane en luidruchtige wijze voor de slechterik gesupporterd kon worden.

Een geestige filmavond die zijn geld waard bleek, maar het voorprogramma – in de vorm van de eerste film – had eigenlijk niet gehoeven. Maar voor de rest mag Kinepolis nog vaker thema-avonden organiseren. Me enjoyed it.