Pukkelpop zit erop en het moet gezegd : uw dienaar heeft er een fantastische verlof-driedaagse beleefd. Zeer leuke concerten gezien, zeer slechte optredens aanschouwd; het eerste was meestal van iets langere duur dan het tweede.
En ik ben tot de conclusie gekomen dat de concert-recensenten van De Morgen en Het Nieuwsblad er – met hun verslagen – zo verschrikkelijk ver naast zaten, dat de betreffende heren en dames misschien beter dringend naar een andere krantenrubriek worden gepromoveerd… Muziek beleef je niet vanuit een lekker warme en gezellige persruimte, maar wel op de wei / in een tent / in een zaal zelf. Zo voel je écht de vibe die een groep, artiest op optreden bij een publiek teweegbrengt.
Ik ergerde mij al langer aan de Nieuwsblad-concertverslagen van Brecht Decaestecker [de man die ooit meedeed aan De Pappenheimers; de man die volgens mij altijd enorm om z'n eigen teksten moet lachen; maar vooral de man die waarschijnlijk nooit aan fact of reference checking gaat doen (hij beweerde al meer dan geregeld zaken die langs geen kant kloppen of citeerde vroegere concerten, zich daarbij al eens van jaar vergissend, ...) en die nauwelijks écht voeling heeft met concerten/optredens... Ik zag blijkbaar al heel vaak hetzelfde concert als hem, maar al even vaak had ik de indruk een ándere groep aan het werk gezien te hebben.
Zoals reeds gezegd : festivaloptredens beoordeel je niet in de press front stage, met een glaasje champagne bij de hand...]
Doch afijn :
- De flauwste kak kwam van afsluiters Radiohead en Massive Attack. Twee concerten die de gazetten ongelooflijk fantastisch vonden. Vermoedelijk omwille van hoog arty farty gehalte en zo. Als een weide echter halfleeg loopt tijdens zo een optreden, vraag ik mij af of het publiek dan van zo een slechte smaak gespeend is.
Dat wij, de gewone festivalgangers, inferieur zijn aan perslui, hoeft uiteraard geen verder betoog…
Massive Attack vond ik redelijk belegen, trip hop is dan ook niet meer helemaal van deze tijd. Radiohead bracht wel een aantal van hun geweldige hits (Just, Paranoid Android, Karma Police, Exit Music For A Film,…), maar die wogen niet op t.o.v. de massale hoeveelheid ongelooflijke crap die door “de bende van de scheefgeoogde” gespeeld werden. En als hij dan ook nog eens vals ging zingen en fout spelen op een nummer als “Paranoid Android”, had hij het wel helemaal verkorven. De weide liep sneller leeg dan hij het uur voordien volgelopen was, ontgoocheling was groot.
En ik was gelukkig dat heel wat – totaal losstaande – vrienden en andere festivalbezoekers er net zo over dachten. - Het absolute toppunt van dit festival was voor mij Be Your Own Pet, een geweldige en piepjonge postpunk-groep uit Nashville. Deze band blaakte van de energie en zou wel eens de Blondie van deze tijd kunnen worden… Machtig, haren op armen en in nek gingen rechtstaan.
- Groepen die ook nog goede punten van deze subjectieve jury meekrijgen :
- My Latest Novel
- Guillemots (weliswaar heel wat minder goed dan verwacht)
- Morning Runner (doorbraak-kandidaat, weliswaar niet van een ultravernieuwend genre of zo)
- Gomez (heerlijke muziek om eventjes een half uur in het gras te liggen chillen en verbranden)
- The Dead 60s (beter dan op CD, maar te weinig gevarieerd…)
- Infadels (machtig groepje! volgend jaar ongetwijfeld op Rock Werchter!)
- The Magic Numbers (hair peace! smile peace!)
- Snow Patrol (een redelijk memorabel concert… de instrumenten van deze band waren verloren geraakt in Heathrow, dus speelden zanger + gitarist – enkel met z’n tweetjes – een akoestische set die over een paar jaar wel eens als “legendarisch” bestempeld zou kunnen worden…)
- Beck was ge-ni-aal. Hij verhief een “gewoon festivaloptreden” tot een machtig gebeuren. Met marionetten die – tot in detail – het volledige optreden weerspiegelden, een fijne selectie oud en nieuw en een heel grappig intermezzo dat ‘s namiddags op de weide was gefilmd. Beck bewees alleszins de grootste rasentertainer te zijn op de wei.
- Mint bewees die nieuwe band te zijn die in de komende jaren wel eens zou kunnen gaan scoren in Vlaanderen. En daarbuiten. Met fijne, radio-vriendelijk en op Amerikaanse leest geschoeide, pop-rock.
- The Shovels brachten fijne, hedendaagse feelgood rock, geënt op de geest van de jaren zestig
- Gogol Bordello was zo zot als een achterdeur, maar herschiep de Marquee wel tot een feestpaleis
- Urban Dance Squad was alles behalve “de schim van zichzelf”, zoals onze uitstekende rockjournalisten van de gazet beweren. Okee, het draaide uiteindelijk uit op een Best Of-set, maar daarin bewezen ze dat “Demagogue” nog steeds een nummer is waar de mannen van RATM alleen maar jaloers op kunnen zijn.
- Michael Franti was heel wat minder dan bij zijn vorige passages, maar toch herschiep hij het terrein voor de Main Stage opnieuw probleemloos tot een weide vol good vibes, met lachende gezichten, wuivende armen en happy folkies.
Sommigen hébben het gewoon. Zonder Radioactive Man, die – zo wist Franti mij achteraf na een warme omhelzing te vertellen – met twee gebroken knieën thuiszit na een auto-ongeval. Misschien is hij er op 16 december in de AB er wél bij… - Dirty Pretty Things was goede, rechttoe, rechtane rock ‘n’ roll zoals er meer gemaakt zou mogen worden.
- De Scissor Sisters bouwden een fantastisch homo-feestje voor mensen van alle seksuele geaardheden. Vooral : heel straf gespeeld, gezongen, ten tonele gebracht.
Al heeft hun grap nu misschien wel lang genoeg geduurd. - Ik kende hun album nog maar half, maar daar wil ik verandering in brengen : The Raconteurs waren gewoonweg redelijk indrukwekkend, met een set waarbij ik hoopte dat Jack White zich meer op deze band, dan op zijn (voormalige?) White Stripes zal blijven toeleggen… M.a.c.h.t.i.g. !
- Fence was weer heel fijn, heel gezellig, heel plezant.
- Eagles Of Death Metal verrasten mij enorm, ik vond hen stukken leuker dan het project “waaruit ze voortsprootten”, QOTSA.
- Planet Pendulum : fijne drum ‘n’ bass bestaat !
- Heel wat minder fijn :
- You Say Party! We Say Die! (I say Boring)
- The Veils (té voorspelbaar, te weinig afwisseling)
- Nouvelle Vague (na 3 nummers is de gimmick eigenlijk niet zo grappig meer)
- iForward Russia! vond ik op CD machtig indrukwekkend, live on stage een groepje poseurs dat het nooit gaat maken.
- The Spinto Band leek goed op papier, maar ontgoochelde vanaf de eerste gespeelde noot.
- Keane was kak, en ik had het op voorhand nog zo zien zitten!
Mijn god, wat bleek hun muziek saai, zanger voorspelbaar, tweede CD plat en ga zo nog maar eventjes door. - The Rogers Sisters waren nogal voorspelbaar… En de vermoeidheid begon toe te slaan.
- Backyard Babies? Idem dito : punk die het label “belegen” verdiende. Ze werden de nieuwe Guns ‘n’ Roses genoemd op voorhand, al was deze titel nergens voor nodig.
- Lostprophets : té emo, te rommelig, te over-the-top, te te.
En voor de rest : ik was gelukkig, ik hoop u ook.
op 20 augustus 2006 om 13:50
publiceren die handel van dominiek.
mijn grootste vraag tijdens radiohead was of er in engeland geen psychiaters waren die naar zijn gejammer willen luisteren zodat wij nie moeten afzien.
Massive attack was dan weer levensgevaarlijk omdat ze mij zo in slaap wiegde met hun muziek da ik een gevaar op de weg moest geweest in het naar huis rijden.
Toch weer lekkere muziek gehoord op het leukste festival van België.
Mocky haalde alle beetsen heerlijk uit de kast, alhoewel er maar weinig mensen daarvan getuige waren.
Klopt van snow patrol, 2 gitaren en toch een heel feestende wei luisterend krijgen!! alhoewel ik nie alle nummer van deze groep kan pruimen. idem magic numbers, ook geslaagd, maar toch niet met grote onderscheiding.
Beck bewees wat ik van vorig concert heb gehoord. Hij is gewoon geniaal.
Spearhead maakt gewoon mensen blij. Stuurd deze amerikaan naar libannon en joden en moslims zouden samen de polonnaise dansen.
Ik heb ze al op tw aant werk gezien, maar The raconteurs blijven indrukwekkend live, ookal ken ik maar 1 song van hen. jack white heeft (in tegenstelling tot tom yorke) wel een fantastisch aanhorende stem van pijn.
De toekomstige belgische rockmuziek blijft gewaarborgd door mijn ontdekkingen the hickey underworld en goose (goed geluisterd naar soulwax toen hij mee aant touren was).
Ook op tw en ok hier pretty adembenemend, the artic monkeys. alhoewel de zanger er toch serieus moe begon uit te zien.
Top of the top of the top!!! Daft Punk, eigenlijk heb ik het niet op 2 dj’s die gewoon ma staan de draaien, maar how man!! Daft punk overtreft alles. De lichtshow die we te zien kregen was gewoon van het beste wat ik tot nu toe in mijn hele concert en festvalgeschiedenis heb mogen aanschouwen en de karrevracht aan hits dat deze franse dj’s meehadden was gewoon niet meer aards!!
Chorki, volgend jaar ben ik er terug om de artiestenbussen op hun juiste plaats te zetten!!
op 20 augustus 2006 om 14:55
Hmmm, Dominiek, blijkbaar heb ik op sommige punten een redelijk ander parcours gevolgd.
Mijn verslag komt er aan (wanneer mijn db weer draait), maar wou dit al effe kwijt :
Radiohead vond ik toch wel redelijk straf. Veel oude hits, niet te veel gexperimenteer met nieuwe dingen. Alleen jammer dat ze tijdens Exit Music effe overstemd werden door Sick Of It All. Je hebt wel gelijk dat hij er effe naast zat. Was idd ook een minpuntje.
Die half leeglopende wei heb ik niet echt gemerkt, het heeft me redelijk wat tijd gekost om buiten te geraken.
Over Keane (waar ik zowiezo niks van verwachtte) en Massive Attack (niet echt een ‘knaller’ als afsluiter) geef ik je wel gelijk.
Zoals Peeke zegt : Daft Punk was geweldig. Het blijven gewoon 2 DJ’s die hun ding komen doen, maar hun show was inderdaad fenomenaal.
op 20 augustus 2006 om 18:06
Hier ook wat indrukken van mijn driedaagse.
Donderdag: Fijne concertjes gezien van Gomez, Dead 60′s (hoewel ik het op het eind een beetje vond inzakken), Infadels (zeer goed), Magic Numbers, We are scientists, Zero 7 (hoogtepunt van de dag) zeker toen José Gonzales kwam meedoen (hoewel ik geen fan van hem ben).
Ontgoochelend: DJ Shadow (die pas op het eind deed wat ie als de beste kan, scratchen en beats combineren), zijn vorige doortocht was indrukwekkend, dit keer dus niet. Nouvelle Vague (hoewel ik een donkerbruin vermoeden heb dat het zangeresje op het podium een knap ding was) maar ‘t was zo stil gespeeld allemaal alsof men in een slaapkamer concerteerde. Ook Radiohead had ik veel spectaculairder verwacht eerlijk gezegd.
Wellicht de mop van de dag: Pete Doherty die voor de tweede keer z’n kat stuurde en het hele schema in de war stuurde. Goed advies voor Chokri: nooit meer boeken die handel, totally unreliable!
Vrijdag: o.a. genoten van The Dears, The Raconteurs (idd subliem concert zoals reeds vermeld door Dominiek), An Pierlé & White Velvet (totaal onverwachts eigenlijk) en TV On the radio. Ik ben totaal geen fan van An Pierlé (ik word altijd een beetje moe van haar tenenkrommende bindteksten) maar het concert was af en ondergetekende was positief verrast.
Ik vond Massive Attack wel goed te doen (vraag is alleen of het wel een échte festivalgroep is). De vorige doortocht 2 jaar terug was van een hoger niveau, dat wel!
Afknapper: UDS (zonder DNA achter de draaitafels verliest het veel van van zijn glans). Het was verre van slecht, maar de 4 of 5 keer ervoor dat ik ze zag werd ik wél steeds omver geblazen.
Ben ook geen fan van Keane, ik heb ze braafjes al zittend tussen de bomen aanhoord en ik weet 2 dingen: het is mijn ding niet en het zal nooit mijn ding worden. Punt twee: wellicht worden ze nog ‘huge’ in de toekomst (de nieuwe Coldplay?) maar ik vind het te braafjes en net té gladjes.
Zaterdag: leuke riedeltjes opgevangen bij Joan as police woman (hoewel ik Antony & The Johnsons niet kon verhappen), !!! (zeer goed, ik had het ook een beetje verwacht eerlijk gezegd), Planet Pendulum (drum ‘n’ bass is idd een blijvertje) en Belle & Sebastian.
Afknapper: het gecancelde optreden van Alice Russell die ik heel graag eens aan het werk had gezien.
De sfeer was eigenlijk helemaal weg na die massale stortbui die net voor Arctic Monkeys ons deel werd. Zo was ik bv. anders naar Coldcut gaan kijken maar de weergoden hebben me daarvan doen afzien helaas.
Ook in mineur geëindigd: Daft Punk zou een feest moeten zijn maar ik heb niks horen ontploffen of zien uit de bol gaan helaas. Het was allemaal zo soft.
Ofwel was iedereen in mijn buurt dronken of hadden ze hun elastieken benen thuis gelaten, ik weet het dus niet!
Het enige wat ik tijdens hun optreden heb gemerkt is de onwaarschijnlijke drukte aan de drankenstand van de main stage. Ik ben dan ook maar in het bier gevlogen van pure ellende (dit laatste wellicht eerder omdat ik nog met een hoop drankbonnen zat).
Al bij al een geslaagde editie (mijn 17de al btw) en nog steeds een goede graadmeter voor aanstormend muzikaal talent dat later op Werchter en nog veel verder geraakt op de muzikale landkaart.
op 20 augustus 2006 om 19:08
^ Geert , wow 17e , bent u één van de weinigen die Nirvana wel degelijk gezien heeft??
^ Dominiek, ik ben het voor ‘n heel groot deel met u eens..
Ik vond Radiohead slaapverwekkend. Ik snapte de kop van het krantenartikel op de grond niet, “Radiohead buist Beck.”. Wat ‘n onzin! Na 1 uur Radiohead was ik het van ellende afgestapt. Beck daarentegen vond ik stukken beter
.. geweldige artiest!!
en inderdaad, Be Your Own Pet, MACHTIG!!!
op 20 augustus 2006 om 21:33
Mijn voeten beginnen terug een beetje normaal te voelen, na 3 dagen rechtstaan en rondlopen en ik heb er hier in het dorp al terug een optreden opzitten (Pukkelpop dag 4) en ik heb schitterende optredens gezien. En de optredens waar ik geen bal aanvond, daar bolde ik het gewoon af na 2 nummers. Zo moet dat. Het was trouwens mijn 18e Pukkelpop, maar toen Nirvana er speelde stond ik nog (met een geweldig zat hoofd, want het was de dag ervoor kampvuur geweest van de Chiro) aan te schuiven aan de ingang. Ook toen lieten onze Limburgse vrienden af en toe al wel eens steekjes vallen in de organisatie (maar ik heb Nirvana natuurlijk wel gezien in de Vooruit, toen enkele maanden later, maar dit geheel terzijde).
Wat ik dan gezien heb: My Morning Jacket gaf een onderhoudend concert, maar ook niet meer dan dat. Van hen verwacht ik nog steeds dat ene concert dat mij helemaal wegblaast, maar het zal voor de volgende keer zijn.
Ik vond Beck goed, met een geweldige hoofdrol voor de poppetjes. Geweldig, die filmpjes van op de wei, en zeker in het begin een punky set.
Radiohead dan. Ik geef toe: ik ben een grote fan, maar dit was kak. Ligt het aan het feit dat het openlucht is, of misschien wel aan mijn Maes-misbruik, maar ik heb ze al 100 keer beter gezien. Volgende keer beter.
Op donderdag heb ik dus niet veel gezien en ja, ik heb slechte vrienden.
Op vrijdag begonnen met The Dears, makers van één van mijn favoriete songs aller tijden (Postcard from purgatory). Nu speelden ze vooral nieuwe songs van hun volgende week te verschijnen CD, dus de meeste nummers kende ik niet. Sterk optreden toch, waarvan vooral het nummer met de Stooges-intro me bijgebleven is.
The Dresden Dolls vond ik schitterend, maar dat vond ik verleden jaar in Werchter ook al. Podiumpresence en een fantastische drummer. En er is geen groter contrast mogelijk dan tussen de madammekes van The Dears en het wijf van Dresden Dolls. Wel vraag ik me af hoe je met zo’n instrumentarium meer dan 3 platen boeiend kan houden…
Daarna kwam dan het optreden van het jaar: The Twilight Singers. De enige cd die ik ooit louter op gehoor in de platenwinkel gekocht heb, zonder ook maar iets van de muziek ervoor gehoord te hebben is Congregation van The Afghan Wigs. Om maar te zeggen dat ik onmiddellijk onder de indruk was van Greg Dulli. Maar wat een set en wat een vakkennis en wat een enthousiasme. En met Mark Lanegan natuurlijk een gastzanger met presence. Hoogtepunten: Too tough to die, In the pines en Sideways in Reverse. 3 covers zal u zeggen, maar wat dan nog. De dag afgesloten met een wat vreemd optreden van TV On The Radio. De platen vind ik schitterend, maar ik denk dat ook zij mij ooit nog zullen wegblazen in één of andere zaal. En 3 nummers Massive Attack vond ik wel genoeg. Als er niets nieuws te melden is, hoeft het voor mij ook niet.
Op zaterdag begon het oorsuizen reeds goed met 65DaysOfStatic. Ze bevestigden hun schitterend optreden van januari ll. in het Stuk in Leuven. Ik hou dus absoluut van gierende en overstuurde gitaren. En ik was duidelijk niet alleen. Er kon zelfs nog een bisje af, en dat is, gezien het strakke tijdschema niet gemakkelijk. Van !!! had ik nog nooit iets gehoord, maar ik weet weer dan Public Enemy gelijk had: Don’t believe the hype. Snel weg dus.
Ik was net op tijd binnen om de stortbui te ontlopen. En dat in het gezelschap van de Yeah Yeah Yeah’s. Ik loop graag mijn kilometers met hun muziek, en ook nu was het geweldig goed voor 40 minuten. Daarna begon een beetje verveling toe te slaan, wegens te veel van het zelfde. Maar toch niet slecht. Wat Placebo eigenlijk elke maand in België komt doen, weet ik ook niet meer. De laatste plaat is redelijk vervelend en meer van hetzelfe, maar er is duidelijk publiek voor. Ik echter, ging mij voorbereiden op Broken Social Scene (lees: een beetje zitten om mijn voeten te ontlasten). Ik heb ze leren kennen, 2 jaar geleden in Werchter, en sindsdien heb ik ze een viertal keer gezien, en het wordt steeds beter. Ook zaterdag een strakke set, met veel instrumentenwisselingen, een podium dat eigenlijk een beetje te klein was voor het vele volk en een schiterende versie van It’s all gonna break. Een prachtig jazzke om Pukkelpop af te sluiten. Het gezelschap wilde eigenlijk ook nog Daft Punk zien, maar na een kwartier waren we dat ook weer beu.
Niet zoveel gezien zal u zeggen, maar ik ben van mening dat een festival als Pukkelpop ook kan met 4 podiums minder. De helft van de bands die er verleden stonden bestaan nu niet meer, en de helft van de bands die er dit jaar staan, daar horen we ook nooit meer iets van. Dus wat is dan de noodzaak om alles te gaan bekijken? Maar voor de rest hou ik wel van festivals, en ik hoop er nog minstens 18 jaar Pukkelpop aan te breien.
op 20 augustus 2006 om 22:30
Je was beter naar Morningwood gaan zien in plaats van YSP!WSD!, die zangeres is gestoord en wat ze uitstak met dat gastje van 17 was redelijk schokkerend.
Voor de rest eigenlijk niet veel gemeenschappelijks gezien, maar ik vraag mij toch af of ik u gezien heb. Toevallig donderdag frieten gegeten des middags aan het frietkot aan de Dance Hall?
op 21 augustus 2006 om 01:10
@ ikke: Nirvana idd gezien en er geen spijt van gehad. Het was de tijd dat je nog makkelijk tot op 5 m (bij wijze van spreken) van het podium kon geraken.
En dan te bedenken dat wij oorspronkelijk nogal weg waren van Limbomaniacs, de band die zij toen vervingen. Achteraf nooit meer iets van Limbomaniacs vernomen trouwens (zou dat toen een teken aan de wand zijn geweest?).
@ Bain: wat jij met Nirvana aan de hand had was mijn deel tijdens mijn eerste memorabele PP van 1990.
De avond ervoor gratis verjaardagsvaten gaan leegdrinken en de dag erna met een geweldige houten kop richting Hechtel (toen nog op Sanicole). Tijdens Paranoiacs en Beasts of Bourbon gewoon ergens te velde gelegen, pas bij Henri Rollins opnieuw nuchter om er wat van te maken (kon ook moeilijk anders als die brulboei z’n schuur openzette). Faith no more was toen dé ontdekking van de dag (blijf voor mij nog steeds één van die legendarische Pukkelmomenten). Ik heb ze uiteindelijk 5 keer live gezien.
Het was de tijd dat er nog maar één podium was en dat je voor 650 lappen nog binnen kon geraken. Het lijkt bijna vooroorlogs maar ‘t is nog maar 16 jaar geleden. Wat vliegt de tijd!
op 21 augustus 2006 om 09:27
Tom > Nee, op donderdag niet in de “dance zone” beland…
op 21 augustus 2006 om 10:52
@ geert: Super, ik benijd u. Ikzelf was slechts 5 in 1991, kheb Nirvana dus nooit live kunnen meemaken. Zonde.
Maar kheb het optreden wel gehoord
God bless bootlegs!
op 21 augustus 2006 om 11:54
Schoon gezegd allemaal, en thanks voor de support aan Fence en The Shovels. Keep up the good work!
op 21 augustus 2006 om 13:50
@ Niels: wel jammer dat jullie zo vroeg op de middag speelden, ik zat toen nog wakker te worden in Zonhoven.
Als ik ‘Mary-Lou’ hoor moet ik ook altijd aan onze burgemeester denken.
Btw, één van mijn collega’s kent jou blijkbaar goed (Hanne G. uit H-Z).
op 21 augustus 2006 om 15:17
Goh, Daft Punk zomaar 2 dj’s noemen vind ik zwaar beledigend voor die gasten! Zéér zwaar beledigend! Die hebben daar niet “zomaar wat plaatjes aan mekaar gedraaid”, ze hebben hun nummers genomen en er een mooi samenhangend nieuw geheel van gemaakt, waat weliswaar nog een verhaal in zat, eindigend met “Human after all”. Het was het beste optreden, qua show alleszins, dat ik ooit in mijn leven heb mogen aanschouwen.
op 21 augustus 2006 om 20:54
Is er niemand gaan zien naar het geram van den Alain van Ministry.
Als ik zijn laatste albums beluister is het net alsof de waarheid in mijn schedel geramd wordt.
op 21 augustus 2006 om 22:12
@ karl: ik heb Ministry gezien en ik vond dat wreed goed
op 22 augustus 2006 om 11:49
Spijtig, spijtig ,spijtig,
dat ik de driedaagse niet heb gehanteerd.
De laatste dag , regenachtig , buiig,
maar al bij al toch een echte must voor me geweest;
Broken social scene, en de madam van yeah yeah yeahs waren extraordinairy.
Zou het zijn dat ik ze voordien al goed vond? Wie zal het zeggen?
Het enige wat ik schandalig vind is de inkomprijs met 10jaar volop gestegen is, een schande is licht uitgedrukt.
Bedoelt dan voor jongeren?
Ook plestic flesjes niet toegankelijk.
Zulke dingen hebben me opgeboeid, maar al snel vergeven door de keuze van de artiesten.
op 22 augustus 2006 om 13:10
Ach ja, eens je een deal sluit met ClearChannel blijkt de duivel een beter idee.
op 23 augustus 2006 om 00:18
[...] Dit alles is natuurlijk enkel maar mijn mening. Vooral bij Dominiek kan je nog een aantal terugblikken vinden. [...]
op 23 augustus 2006 om 07:41
daft punk was niet gewoon wat plaatjes aan elkaar aan het draaien. die mannen waren live bezig, hoe kan je anders hun geluiden op die wijze vervormen?
naar mijn mening waren ze bezig met samplers en grooveboxen en etc etc, maar waar ik wel zeker van ben is dat het optreden gewoonweg magnifiek was, ze brachten al hun werk maar dan in een cocktail, + ook veel van hun laatst cd (dat iedereen afgebroken heeft), voor mij zijn deze gsaten niet ‘gewoon hun cd op play komen zetten’ maar ze hebben een verhaal komen brengen dat proper afgerond was
op 23 augustus 2006 om 17:23
Volgens mij stonden Daft Punk gewoon hun mail te checken op dat podium. Was zeer zeker op voorhand allemaal gemixt.
op 29 augustus 2006 om 00:11
Domi, ik stond op de wei, tussen de vibes en moet je soms wel tegenspreken… Jammer, Radiohead was zeer geweldig op Pukkel. Betoverend zelfs! Ik heb alvast niemand zien weglopen, maar veel mensen intens zien opgaan in de wondere muziek. Hun vorige passage op Werchter was wel nog iets magistraler… Daarnaast zag ik een heel goeie My Morning Jacket (jawel, weggeblazen was het goede woord toch), verder leuke dingen bij Gomez, The Magic Numbers, Snow Patrol (pretentieloos goed!). Sorry Beck, op Marktrock was je ooit geweldig, nu boeide je me matig, desondanks, ik blijf fan.
Ook opnieuw genoten van Bataclan, allé jup ah.
Gemist volgens velen: The Knife
Helaas was ik zaterdag er niet om Goose te zien, maar op de Nachten van de Jukte gaven ze inderdaad wel vuurwerk en ik verwacht heel veel van die band! Die gaan potten breken! Alstublieft!
op 4 september 2006 om 19:43
Mja typisch: Radiohead was slecht, maar herkauwde stubrukak als Mint prijzen we dan wel weer de hemel in. Net zoals Humo en hun “Hicky Underworld”-hoogtepunt van het festival.
op 13 september 2006 om 15:03
Heeft Daft Punk iedereen belazerd?
http://freaqshow.blogspot.com/2006/09/was-daft-punk-playing-at-their-house.html#links