Maandelijks archief: augustus 2006

We gaan der eens over klappen

Geplaatst op door
27

Eén van de grootste verdiensten aan mijn huidige (ondertussen zes maanden durende) job, is het feit dat ik heb leren negotiëren en dat ik er ben van gaan houden…

Vroeger was ik het soort klant die zich in winkels beperkt tot “Hoeveel kost da? Okee, alstamblief en bedankté…” Doordat ik de laatste weken/maanden geregeld met bedrijven aan tafel zat en moest afdingen, concurrenten met elkaars prijzen om het gezicht moest slaan en bepaalde leveranciers de pieren uit hun neus heb moeten halen, heb ik echter bemerkt dat zo een aanpak veel bevredigender is… en meestal héél snel vruchten afwerpt !

Gevolg : ook op privé-vlak uitgeprobeerd op vlak van de verbouwingswerkzaamheden (aankoop van materialen namelijk). Ik denk dat ik – tot dusver – nog bij geen enkele leverancier van wat dan ook op die manier kortingen van minder dan 25% bekomen heb.
Dus, beminde gelovigen, we worden door de meeste verkopers (opnieuw van wat dan ook) in ‘t zak gezet : hun marges/winst zijn blijkbaar méér dan groot genoeg, kortingen van 25 tot 40 procent behoren meer dan vaak tot de mogelijkheden bij grote investeringen.

En het gaat heus niet alleen over pure bouw- en dergelijke materialen…

  • nieuwe PC : 20% korting bovenop de zomerpromotie die al gold
  • huishoud electronica : na heen en weer geloop tussen 3 winkels een korting van 35% bewerkstelligd en een prijs bekomen die identiek was aan die van “een Aldi-alternatief van de witte producten” een paar weken geleden
  • boeken : koop er vijf en vraag de zesde er gratis bij; weiger anders om de vijf betaalde alsnog mee te nemen. Geloof me vrij : het werkt.

Conclusie : de markt loopt vol bedriegers, klanten moeten dringend wat haar op hun tanden gaan kweken.

Positieve discriminatie

Geplaatst op door
13

De zomervakantie is bijna achter de rug, de komkommertijd maakt plaats voor de groote voorbereidinghsperioode van de lokale verkiezingen. Politici zijn al allerlei samenwerkingsakkoorden aan het voorbereiden en ondertekenen, de grote borden met zelfgenoegzaam grijnzende portretten rijzen op uit de versgemaaide akkers of temidden de nog wassende maïsstengels, de Veertigdagentijd Van De Wansmaak lijkt aangebroken te zijn. Huidige burgemeesters en schepenen zijn al volop logopedie- en dictielessen aan het volgen voor debatten op de lokale vrije radiozenders, uitdagers van andere partijen zijn al volop gratis pintjes en goedkope balpennen aan het uitdelen, bejaarden en huisvrouwen worden aangeklampt op de wekelijkse marktwerkzaamheden.

Het moment is dus aangebroken om de waarheid onder ogen te zien en een blik te werpen op de verschillende kandidatenlijsten van politici en populistici, van bakkers en café-uitbaters, van mensen met een lange arm en mensen met familiale banden, van heren en dames die voor een termijn van minstens de eerstvolgende 6 jaar hun Dorp of Stad willen dienen. Of toch die indruk willen geven.
En het moet gezegd : het valt wel op. Dat er zo ongelooflijk veel vrouwen op de verschillende partijlijsten staan. Een afspraak die bekrachtigd werd door de wet Tobback-Smet van een decennium of wat geleden. Nu blijkt een “gemeentelijke kieslijst” bij ons echter uit 21 plaatsen en bijhorende kandidaten (per partij) te bestaan. Betekent dit dat elke partij een pre-op transeksueel moet in huis halen om bovenstaand evenwicht te kunnen garanderen ? Lees verder →

Vierundzwanzig

Geplaatst op door
12

“Gelukkig” ende “eindelijk” !
De geweldige Amerikaanse serie 24 is er eindelijk in geslaagd om een Emmy Award te winnen, evenals hoofdpersonage Kiefer Sutherland (aka Jack Bauer, aka de Bruce Willis van de 21ste eeuw). En het moet gezegd : ik vind deze prijs niet meer dan logisch… Dit is het eerste en – tot dusver – enige feuilleton ooit dat ik heb gevolgd, waarvan ik geen aflevering heb gemist en waarvan elke aflevering op een luide “jiiiiiihaaaaaaaaa” ten huize Domi wordt onthaald.

Al moet het wel gezegd dat dit niet betekent dat ik steevast voor mijn TV-toestel plaatsneem wanneer 24 wordt uitgezonden, noch dat ik met de regelmaat van de klok mijn video- of DVD-recorder aanzet.
Want Kanaal II (of is het VT4 ?) moet er nog aan beginnen, maar ik zit inmiddels al aan de tiende aflevering van het vijfde seizoen… En tot dusver heeft ook dit vijfde seizoen nog niet moeten inboeten aan spectaculariteit, sensatie, spanning, een fijne plot en - tout court - aan machtige televisie.

Seizoen 5 begint alleszins zeer veelbelovend : het ziet er aanvankelijk naar uit dat er weer heel wat oude bekenden de nieuwe serie komen opvrolijken, al blijkt bij bepaalde personages ook enorm snel dat hun rol van ontzettend korte duur is / zal zijn… Het aantal vallende doden is weer enorm hoog, elke aflevering brengt nieuwe figuren in beeld en die zorgen elk op hun beurt voor nieuwe plotwendingen van soms 180° (elk personage lijkt zijn eigen, persoonlijke scenario gekregen te hebben).

En het begint allemaal met agent Jack Bauer die, nadat hij op het einde van het 4de seizoen moest “verdwijnen”, genoodzaakt wordt om zichzelf weer bloot te geven en zich als patriottische action hero N° 1 te bewijzen…

En in dit vijfde seizoen ben ik althans een enorme fan aan het worden van Chloe O’Brian, vertolkt door Mary Lynn Rajskub…

Maar kijk vooral zélf…
24, seizoen 5 – Torrent
De Nederlandstalige ondertitels

 

Mona Lisa Smile

Geplaatst op door
7

Mijn God, de dame met de mooiste glimlach allertijden (om over de rest nog maar te zwijgen) baat een kruidenierswinkel op amper 2 straten van mijn nieuwe woonst uit.
Moet ‘k voor iemand appelen gaan halen ?

Muziekje gezocht

Geplaatst op door
2

Met name : “I Can’t Let Maggie Go” van The Sideburns uit 1993. The Sideburns was de toenmalige band van de toen nog straal onbekende Joost Zweegers. En in die tijd maakte hij nog gewoon fijne popmuziek (een cover weliswaar) zonder veel pretentie, zonder veel capsones.

Nu ja, dit nummer lijkt dus nergens (meer) te vinden te zijn, tenzij op HitBox93, een album dat al jaren niet meer in enige CD-winkel te krijg is…
Iemand die het toch nog (in wat voor versie ook) ergens liggen zou hebben ??

(En om de één of andere bizarre reden lijkt dit nummer de laatste tijd opnieuw met de regelmaat van de klok op allerlei radiozenders gespeeld te worden…)

Domi doet de radio

Geplaatst op door
8

Afgelopen woensdagavond zakte Domi af naar Tielt voor een opname van een spiksplinternieuw Studio Brussel-radioprogramma. Met Roos Van Acker als presentatrice! Een muziekquiz! En in Tielt zouden o.m. dEUS en Millionaire komen quizzen!
Deze avond kreeg de tag “veelbelovend” in mijn agenda.

Doch het werd een enorm saai spektakel…

  • “Best Of The Best” bleek helemaal geen waardige opvolger te zijn voor StuBru’s voormalige succes-quiz “French Quiz”. In die quiz zat vlotte babbelaar Dusauchoit op de presenteerstoel en werd de drive en de humor in het programma gehouden door de toenmalige kapiteins Luc De Vos en Axl Peleman. Van kapiteins is er in dit nieuwe programma niet langer sprake, Dusauchoit was al even afwezig.
  • Roos Van Acker mag er dan al redelijk lekker uitzien, het bleek woensdagavond een ongelooflijke kalle. Geen vlotte presentatrice, denkt schijnbaar redelijk in het middelpunt van het universum te staan, flauw gevoel voor humor. Maar kon wel ongelooflijk goed met haar eigen mopjes lachen.
    Ze slaagde er alleszins niet in om, als gastvrouw, dit programma naar haar hand te zetten, het publiek te entertainen én vaart in de quiz te steken… Waarbij ik mij ga afvragen : moet een quizmaster eigenlijk iets anders kunnen dan deze zaken ?
  • dEUS en Millionaire zijn dan misschien wel heel fijne muzikale groepen, maar dit zijn niet de vlotte jongens om een quiz te dragen. Stijn en Shameboy (opname van het tweede programma) ook niet trouwens. Weinig spitante opmerkingen, veel ge-”euh” dat geknipt zal moeten worden, veel storende stiltes en gekonkelfoes. Veel oninteressant geneuzel ook. Fijn om efkes op hun muil te kijken, maar gebrek aan X-Factor voor dit soort radioprogramma.
  • Ook inhoudelijk is deze kwis een, euhm, klakkeloze kopie van zaken die we al (te) vaak gezien hebben… “Herken de cover” doet wel enorm aan De Sample Minds denken; “herken de fan” is redelijk afgekeken van een rubriek uit De Perschefs en “de bands om beurt vragen stellen over hun tegenspeler” heb ik ook nog maar een keer of twaalfhonderd gezien.

Kortom : flauwe quiz, dit wordt ongetwijfeld niét de najaarstopper voor Studio Brussel. Al kan knip- en montagewerk ongetwijfeld veel goedmaken van de ellende die ik woensdag met eigen ogen en oren aanschouwde.

Dan kijk ik alleszins veel meer uit naar de nieuwe rubrieken in De Grote Peter Van De Veire Show, opnieuw vanaf volgende week in de ochtend; twee rubrieken zijn dat die luisteren naar de fijne namen “Velleke Trek” en “De Grote Ochtendshowbingo”. Ha!

Poincaré

Geplaatst op door
9

Een Russisch wiskundige die bewezen heeft dat een banaan gelijk is aan een voetbal, weigert de Nobelprijs die hem werd aangeboden voor dit bewijs van Poincarés Vermoeden.

Machtige vent! Machtig bewijsstuk! Machtig anti-Nobelprijs-standpunt!
Hoezo “de grens tussen genialiteit en krankzinnigheid is dunnetjes” ?

Da’t redelijk machtig was

Geplaatst op door
22

Pukkelpop zit erop en het moet gezegd : uw dienaar heeft er een fantastische verlof-driedaagse beleefd. Zeer leuke concerten gezien, zeer slechte optredens aanschouwd; het eerste was meestal van iets langere duur dan het tweede.

En ik ben tot de conclusie gekomen dat de concert-recensenten van De Morgen en Het Nieuwsblad er – met hun verslagen – zo verschrikkelijk ver naast zaten, dat de betreffende heren en dames misschien beter dringend naar een andere krantenrubriek worden gepromoveerd… Muziek beleef je niet vanuit een lekker warme en gezellige persruimte, maar wel op de wei / in een tent / in een zaal zelf. Zo voel je écht de vibe die een groep, artiest op optreden bij een publiek teweegbrengt.
Ik ergerde mij al langer aan de Nieuwsblad-concertverslagen van Brecht Decaestecker [de man die ooit meedeed aan De Pappenheimers; de man die volgens mij altijd enorm om z'n eigen teksten moet lachen; maar vooral de man die waarschijnlijk nooit aan fact of reference checking gaat doen (hij beweerde al meer dan geregeld zaken die langs geen kant kloppen of citeerde vroegere concerten, zich daarbij al eens van jaar vergissend, ...) en die nauwelijks écht voeling heeft met concerten/optredens... Ik zag blijkbaar al heel vaak hetzelfde concert als hem, maar al even vaak had ik de indruk een ándere groep aan het werk gezien te hebben.
Zoals reeds gezegd : festivaloptredens beoordeel je niet in de press front stage, met een glaasje champagne bij de hand...]

Doch afijn :

Lees verder →