“Domi, je schrijft nog zo weinig over je dagdagelijkse wedervaren,” zei ze.
“Over mijn dagdagelijkse geklungel valt dan ook bijster weinig te vertellen,” dacht ik.
Een job die ongelooflijk uitdagend en afwisselend, maar ook nog steeds zeer vermoeiend en afmattend is, combineer ik momenteel met herverbouwingswerkzaamheden en andere werken in/aan/rond het door mij in maart aangekocht en vermoedelijk in november betrokken huis. En ik ben er van overtuigd dat u niet de minste boodschap heeft aan het doorklieven van bakstenen, het maaien van bosnetels of aan mijn wonderbaarlijke avonturen met een pot vernis.
Gevolg : als ik dan tijd heb voor de schone geneugten des levens, ben ik vaak te moe om nog quantummechanica te zeggen, laat staan om er mij inhoudelijk mee bezig te houden. Dus verzak ik ‘s avonds, hetzij voor de PC (steeds minder), hetzij in de zetel met een boek, hetzij – zoals het een rechtgeaarde werkmensch betaamt – voor de TV. Al zit cinema of caféke er ook nog wel eens in, maar steeds minder eigenlijk…
Dus kan ik op dominiek.be misschien voortaan maar beter een TV-Tip van de dag geven. Een tip die niet gebaseerd is op diepgaande analyses van het TV-aanbod ‘s avonds, een tip die ongetwijfeld niet steevast door iedereen gesmaakt zal kunnen worden, gewoon een tip van mezelf voor mezelf : iets waar ik vermoedelijk gaarne zal naar kijken, u doet er maar mee wat u wilt.
O ja, beschouw deze rubriek zeker niet als een dagelijks terugkerende zekerheid !
Doch afijn, genoeg geneuzel, tijd voor de allereerste Tip, en dat wordt de film Boys Don’t Cry (1999). Een Oscar betekent niet steevast dat ik een film ronduit goed zal vinden, maar 7,5/10 op iMDB in een drama-genre dat ik wel apprecieer, kan meestal niet veel slechts betekenen.
Het verhaal is klaarblijkelijk gebaseerd op waargebeurde feiten, zonder daarom in de VijfTV-film-clichés te vervallen (“mama van 12 kinderen heeft kanker en maar 2 weken meer te leven, net op dat moment blijkt de papa een homoseksuele relatie te zijn aangegaan met de hond en vallen de oudste 7 kinderen ten prooi aan ADHD”).
Hillary
SwanSwank speelt in deze film “Brandon Teena”, een populaire gast die vriend en vijand er vergeet bij te vertellen dat “hij” voordien door het leven ging als Teena Brandon, een jongedame dus. Dit bedrog zou uiteindelijk uitkomen en resulteren in verraad, vernedering, verkrachting en moord.
“Boys Don’t Cry” is vanavond om 21u05 op KanaalTwee
op 31 juli 2006 om 09:17
Zei ze echt “Domi”? :/
op 31 juli 2006 om 09:45
@ lilith … tsjah .. dom staat zo .. eh.. dom hé
dominiek : eigenlijk zijn verhalen over verbouwingswerkjes best wel interessant hoor .. je zou er vesteld van staan hoeveel mensen in jouw geval zijn (wouter , die een poging doet om zijn bureau geschilderd te krijgen)
op 31 juli 2006 om 10:00
Lilith > Eigenlijk zei ze “Gerard”, maar dat was een vergissing.
op 31 juli 2006 om 10:31
Het is trouwens Hilary Swank, en niet Hillary Swan.
op 31 juli 2006 om 10:52
Inderdaad een aanrader deze film
Vanavond dus een gelegenheid om hem nog eens te bekijken…
op 31 juli 2006 om 14:22
Boys don’t cry, behalve wanneer ze een pot groene verf omstoten op hun pas afgeschuurde houten vloer nadat ze van hun ladder zijn gedonderd toen ze bij het ophangen van een lamp een elektrische schok door hun klauwen kregen omdat een of andere idioot zonder hun medeweten de “plong” terug heeft opgezet omdat het koffiemachien anders niet werkt.