De Franse knopjes-wizard Colder brengt een soort van mellow electronica waarbij “chillen” duidelijk centraal staat. Je hoort computergeluidjes met een zanger die duidelijk bijna een overdosis slaappillen binnenheeft [vermoedelijk zal dit de reden zijn waarom velen deze act met Serge Gainsbourg vergelijken; geheel onterecht vind ik !] en je hoort muziek die langzaamaan kabbelt. Als een rustig bergriviertje, maar toch niet helemaal : elk riviertje gaat ergens naartoe (om uiteindelijk in de grote zee uit te monden), ik heb het gevoel dat de muziek van Colder helemaal nergens naartoe gaat. En dat is jammer. Voor hem.
Ik laat het alleszins niet aan mijn hart komen.
Ga ik naar Colder kijken ?
Ongetwijfeld. Niet.
Te. Nietszeggend.
Al zou ik deze muziek wel aanraden aan mensen met slapeloosheidsverschijnselen.
Audio
Video
To The Music :
