Carl Craig

Duiveltje-doet-al Carl Craig is (reeds een hele tijd) één van de “tweede golf” Detroit techno pioniers, al gaat zijn muzikale stijl heel wat ruimer dan dat : hij deed en doet techno, house, breakbeat, futuristische jazz, soul, drum ‘n’ bass en heel wat ander experimenteel computermateriaal.
Grote faam bij het grote publiek, verwierf hij vooral door zijn remix van Tori Amos’ God, al was hij ook producer van heel wat andere bands die in het danswereldje ongetwijfeld ongelooflijk cool en hip zijn. Voor de rest dweilt hij al jaren de wereldbol af als enorm geprezen DJ, voor de Londense “Fabric” stelde hij zelfs een gewaagd – doch ferm bejubelde – compilatie samen.

Ga ik naar Carl Craig kijken ?
Ongetwijfeld helemaal niet. Ik vind de muziek die hij maakt – ofschoon het van enorm divers allooi is – strontirritant; ik ga er van uit dat zijn eigen creaties zijn smaak weerspiegelen; ik ga er eveneens van uit dat hij als DJ vooral plaatjes zal draaien die aan zijn smaak zullen voldoen. Eenvoudige wiskundige logica noodzaken mij dan ook de Boilerroom te mijden als de pest als Craig aan de beurt is.

Audio

Video

Televised Green Smoke :

Live @ Demf :

6 reacties op “Carl Craig”

Dus… je bent niet te vinden voor de volgende muziekstijlen: hip hop, jazz, soul, breakbeat, house, drum ‘n bass en electro, minimal, … ? Wat blijft er dan nog over om te draaien? Hits?

Er klopt iets niet aan je redenering Dominiek… Carl Craig is trouwens te ecclectisch, te onvoorspelbaar en veel te impulsief in zijn sets om een beeld te hebben van wat hij precies gaat doen.

Ik ben niet tegen hip hop, jazz, soul, breakbeat, etc. Ik heb wél problemen met “zijn interpretaties/bewerkingen/uitwerkingen van die muziekgenres”. ‘k Heb muziek van hem beluisterd en ik kan het totaal niet smaken. Integendeel, zijn “typische touch” gaat mij op den duur hard enerveren.

Het is ook niet omdat ik van bepaalde Nederlandstalige muziek enorm kan genieten, dat ik Laura Lynn ook automatisch goed ga vinden… Is dat dan zo onlogisch ?

Ik vind jou omgekeerde redenering eerder onjuist, Dosis… Het is niet omdat ik hém slecht vind, dat ik de door hem (slecht) beoefende genres ook slecht zou vinden. Sommige mensen slagen erin alles dat ze aanraken in goud te veranderen, anderen verkrijgen steevast het tegendeel. En naar mijn smaak ressorteert Craig onder die tweede categorie.

Maar dat zijn smaken, natuurlijk.

Daar had ik je dan precies verkeerd begrepen. My bad.

Over dat in goud veranderen. Bekijk gerust Carl Craig’s catalogus die hij onder al zijn aliassen in de loop der jaren heeft opgebouwd. Indrukwekkend is een understatement. Maar zoals je zelf aanhaalt, smaken, kleuren, muziek.

Ik zal er zeker staan. Wil hem absoluut niet missen. En hij speelt trouwens in de Dancehall niet in de Boilerroom, kwestie da ge u ni per ongeluk zou vergissen en er toch naar staat te kijken