Men kijke rond in de kast en vriezer en men zieë dat alle ingrediënten er zijn om die vuiligheid klaar te maken die men een jaartje geleden in Buenos Aires met bak-ken heeft gegeten.
Men neme een potteke en men scheppe daar drie bollekes vanille-ijskreem (mét vanille-puntjes) in. Men pakke een portie M&M’s (zonder notjes), men male die in nen plastiekzak en men strooie die over de bollekes vanille-ijskreem.
Men neme ne goeie schep Dulce di Leche, men doet dien in een potteke en men warmt dien heel efkes op in de microgolf, zodat het niet te warm maar wel heel stroperig wordt. Men diete dienen lichtjes opgewarmde Dulce di Leche over de vanille-ijskreem-mé-kapotte-M&M’s.
Men zoeke ne zetel, men zoeke nen TV-post zonder voetbal (tenzij de blauw-wit-gestreepten meedoen) en men geniete van dienen vanille-ijskreem-mé-kapotte-M&M’s-en-warme-Dulce-di-Leche.
En dat, mijn waarden, noem ik genieten met vlinders in de buik !
op 19 juni 2006 om 21:53
Waarde Dominiek,
Dat klinkt hemels!
op 19 juni 2006 om 23:33
Men begeve zich daarna ter weegschale, en men merke vervolgens dat de zoetmix zijn uitwerking niet gemist heeft…
op 20 juni 2006 om 10:33
Serieuze caloriebom, dat ijsje.
op 20 juni 2006 om 12:14
!Qué dulce! Moet ik toch eens proberen, klinkt als een iets smakelijkere variant van de McFlurry