Op dit eigenste moment ziet het er naar uit dat Junkie XL niet aan de affiche van Pukkelpop toegevoegd zal worden, Junkie XXXL zal echter wel van de partij zijn : Pete Doherty, ex-frontman van The Libertines en Kate Moss-verwenner, met zijn Baby Shambles. Vrijwel elke muziekliefhebber kent Doherty, al was het maar van naam : deze keetschopper komt vrijwel wekelijks met één of andere baldadigheid in allerlei popnieuwsberichten op dees’ planeet, weinig drugs of criminele activiteiten zijn hem onbekend.
En toch zijn er heel wat mensen die de naam Pete Doherty wel kennen, maar die geen flauw benul hebben over de muziek die hij maakt met zijn band. En dat is niet zo erg… Baby Shambles brengt een soort van ongeïnspireerde, chaotische rock. Het ligt niet slecht in het oor, op momenten klinkt de invloed van de geweldige The Clash enorm door, maar op zich heeft het enorm weinig om het lijf; het mag dan ook geen wonder heten dat dit zelden op de radio gespeeld wordt en/of nog geen radiohitjes als dusdanig heeft opgeleverd. Wat men anders wel zou verwachten van een band met een dergelijke exuberante frontman.
Baby Shambles werd ook reeds vorig jaar op Pukkelpop verwacht, maar heeft toen afgezegd. De gezondheids- en andere problemen van Doherty zorgen er met de regelmaat van de klok voor dat deze band alsnog niet komt opgetreden waar ze aanvankelijk geboekt werden. Dit zou alsnog geen groot verlies mogen heten.
Ga ik naar Baby Shambles kijken ?
Als (ik zeg als) ze daadwerkelijk op Pukkelpop zouden verschijnen, ga ik beslist eens passeren om de legendarische Pete te aanschouwen. En met mijn eigen ogen te zien wat drugs zoal met een mens kunnen aanrichten. En om te kunnen pronostikeren over de nog verwachte levensduur van ‘m.
Om het na één nummer voor bekeken te houden en een fijnere band te gaan opzoeken.
Audio
Video
Fuck Forever :
Albion :
op 10 juni 2006 om 23:24
Dankzij de gestuurde kat van Pete kon ik nog The Coral zien vorig jaar. Dat vond ik wel sympathiek van hen.
op 11 juni 2006 om 03:31
Een drugvrije Pete zou nochtans een klepper van een plaat bijeen kunnen schrijven. Alleen heel erg jammer dat dit de meeste muziekliefhebbers volledig ontgaat…
op 11 juni 2006 om 08:38
Mja, moest ik conservatorium gedaan hebben, wat extra musico-creatieve breincellen hebben en een podium-uitstraling, dan was ik inmiddels ongetwijfeld de grootste entertainer ter wereld.
Kortom : het is nou eenmaal niet zo !!!
En met je laatste zin ben ik het helemaal niet eens, Eve… Muziekliefhebbers beoordelen wat is, niet “wat misschien zou kunnen zijn”. En in die optiek is Doherty aanvoerder van een band die snertsongs maakt, geen creatief genie. Of zijn drugsgebruik daar voor iets tussenzit, laat ik in het midden…
op 11 juni 2006 om 13:35
Hij heeft indertijd met The Libertines toch twee prachtige platen gemaakt.
Maar ik denk dat ik Babyshambles toch ook aan mij laat voorbij gaan op Pukkelpop.
Als ze inderdaad al komen…
Dan zal ik eerder zijn ex-Libertines collega eens checken met zijn ‘Dirty Pretty Things’
op 12 juni 2006 om 01:04
De groep heet Babyshambles. In één woord.
op 12 juni 2006 om 08:53
Dan zijn die mannen wel écht lomp dat ze hun naam in twee woorden op de officiële website neerpleuren…
op 12 juni 2006 om 11:10
Tiens, het mag blijkbaar toch allebei. Snorry!
op 12 juni 2006 om 15:57
pete doherty, het muzikale broertje van frank vandenbroucke (de coureur, niet de minister)?
-ze zijn allebei veelbelovend begonnen,
-daarna via drrrank en drrrugs van hun pad naar de top afgestuikt,
-blijven door drrrank, drrrugs en vrrouwen in de (roddel)pers verschijnen, hoewel ze geen bal meer presteren
-en vinden allebei nog steeds idioten die hen een platen- of wielercontract aanbieden.
ze zouden hun ervaringen moeten bundelen. daar komt zeker een muzikale fiets van. of een hele straffe dopecocktail.
op 17 juni 2006 om 02:03
@ Dominiek
Pete afschilderen als de aanvoerder van een band die snertsongs maakt, is een heel ongenuanceerd statement zowel wat betreft de persoon Doherty als zijn songs. Wacht de nacht af, schenk een goed glas rode wijn in en schuif ‘down in albion’ in je cd-speler. 16 songs en enkele glazen later blijf je met een dubbel gevoel achter. Op sommige momenten gunt Pete je een blik achter het groezelige gordijn dat voor zijn ziel hangt. Genialiteit, tederheid en pure emotie zijn eigenschappen die zonder de realiteit te verbloemen, kunnen toegeschreven worden aan songs als ‘Albion’ en ‘Back From the Dead’. Andere songs weerspiegelen de toestand waarin Doherty verkeerd : ill and pale (vb.: Pentonville). Deze ronduit erbarmelijke songs cirkelen als zwaarden van Damocles boven Doherty’s carrière.
De 27-jarige Pete heeft vandaag, op de leeftijd waarop rocksterren als Kurt Cobain en Jimi Hendrix het leven lieten, zichzelf nog niet het tijdloze aura van deze rocklegenden kunnen aanmeten en dit zal voor Pete wellicht een eeuwige mission impossible blijven.
Maar Dominiek, neem deze tip van mij aan: Beluister de single, ‘For lovers’ die Doherty opnam met Wolfman en herzie, nee beter, nuanceer je oordeel.
op 17 juni 2006 om 09:01
hansie > Bovenstaand oordeel van mijnentwege was geschreven terwijl “Down In Albion” in de CD-speler zat. Moest een Belgische groep met een dergelijke CD uitpakken, hoongelach zou hun deel zijn.
op 28 november 2007 om 07:01
Babyshambles heeft zo goeie muzieke:)
Je moet ze njet beoordelen omdat ze drugs gebruiken
XxX