Naar verluidt is Animal Alpha één van de snelst groeiende bands uit Noorwegen van het moment. Ze brengen een soort van populaire metal, “ze” zijn daarbij vier heren in maatpak en één zangeres met een grote witte baljurk aan. Een beetje zoals Within Temptation dus, maar zonder geplaybackte symfonische orkesten.
De zangeres klinkt over het algemeen als een soort Kate Bush, vijf minuten later als Gwen Stefani en een track verder als dat mens van Guano Apes. Het leuke van hun debuutalbum “Pheromones” is alleszins de afwisseling; elk nummer wordt gedreven door scheurende gitaren en een schreeuwende zangeres, maar voor de rest lijken de songs enorm weinig op elkaar. En dat vind ik vrij sterk voor een genre waar ik niet helemaal wild van loop.
Al zitten er ook heel wat Queen-invloeden en Darkness-elementen in hun muziek, en dat vind ik dan wel geweldig… Leve de pathos !

Ga ik naar Animal Alpha kijken ?
50% kans.
Het is nog steeds niet helemaal mijn ding en vermoedelijk zal er wel ergens muziek gebracht worden waar ik meer van hou.
Langs de andere kant : ik heb de CD moeiteloos van begin tot einde kunnen zitten beluisteren, ik vond het al bij al zeer intrigerend en entertainend. Bovendien schijnt deze band een ijzersterke live-reputatie te hebben, waar ambitie en krankzinnigheid centraal staan. Ik zou mij bij deze band dus wel eens thuis kunnen voelen !

Audio

Video

Bundy :

Share on Facebook